Σινεμά -Ο Αλέξης Δερμεντζόγλου επιλέγει: Ο Ντε Γκολ, το Ντιτρόιτ και τα ηθικά διλήμματα της Ζυλιέτ Μπινός

Πολύ δυνατή η κινηματογραφική εβδομάδα που αρχίζει από σήμερα. Οι σινεφίλ θα χαρούν με την παρουσία της Ζυλιέτ Μπινός, θα παρακολουθήσουν το δεύτερο και τελευταίο μέρος της έξοχης επικής τοιχογραφίας για τον Ντε Γκολ. Από εκεί και μετά τους νέους θα συνεπάρει το τρομακτικό θρίλερ «Clayface» και το πειραματικό θρίλερ εκδίκησης «Motor city» που μας μεταφέρει στη δεκαετία του ’80. Φυσικά το ενδιαφέρον θα τραβήξει μια διπλά βραβευμένη δημιουργία στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Και αρχίζω με αυτή.

«Βασίλισσα στη θάλασσα». Η Αμάντα (Ζυλιέτ Μπινός) πηγαίνει στο Λονδίνο για να φροντίσει τη μητέρα της Λέσλα που πάσχει από άνοια. Θα συναντήσει τον πατριό της Μάρτιν, σταθερά ερωτευμένο μαζί της. Όταν αντιλαμβάνεται ότι ο Μάρτιν κάνει έρωτα στη μητέρα της, θεωρώντας ότι εκείνη δεν έχει ικανότητα συναίνεσης, καλεί την αστυνομία και αρχίζουν τα δικαστήρια. Το φιλμ θέτει πολλά ηθικά διλήμματα, είναι πολύπλοκο γιατί «παίζουν» κι άλλοι υπαινιγμοί και αμφιβολίες για τα κίνητρα. Μεγάλο ειδικό βραβείο στο Βερολίνο και εξ ημισείας βραβεία στο γηραιό ζευγάρι. Έξοχος ο Τομ Κάρτνεϊ. Σκληρό φιλμ στα όρια της «Αγάπης» του Χάνεκε.

«Ντε Γκολ μέρος δεύτερο: Η ώρα της αντίστασης». Το δεύτερο και τελευταίο μέρος όπου ήδη αναφέρθηκα εκτεταμένα στο πρώτο. ΄Αψογο, τέλειο, σωστή μεγάλη παραγωγή αλλά μην ξεχνάμε πως οι Έλληνες σινεφίλ δεν αγαπούν ιδιαίτερα τις επικές βιογραφίες. ΄Ετσι ή αλλιώς εξαιρετική.

Και τώρα μια ταινία ή του ύψους ή του βάθους, το «Motor city» που μας μεταφέρει στο επικίνδυνο και παραβατικό Ντιτρόιτ στα 1977. Χάρις στο πειραματικό στυλ του φιλμ, ζήτημα είναι αν ακούγονται πέντε κουβέντες. ΄Ολα γίνονται χάρις στην μουσική και στα αξέχαστα τραγούδια που ακούγονται και που αγαπάμε πολύ γιατί είναι all time classics. Θα ακούσετε και Ντέιβιντ Μπάουι και Ντόνα Σάμερ και Moody Blues και Μπιλ Γουίδερς. Όλη η ταινία οργανωμένη ως ένα γιγαντιαίο βίντεο κλιπ, με έντονο στυλιζάρισμα χορογραφιών, με «βρώμικη» φωτογραφία. Ο ήρωας συνδέεται με την κοπέλα ενός γκάγκστερ και εκείνος για να τον εκδικηθεί, με πλαστά στοιχεία τον στέλνει φυλακή. Όταν όμως το παλληκάρι αποδράσει, θα γίνει χαμός από την δράση. Προσωπικά πέρασα μια χαρά αλλά δεν εγγυώμαι το πως θα αντιδράσει ο πολύς κόσμος.

Οι νέοι θα σπεύσουν στο «Clayface» (πηλοπρόσωπος) που τάχει όλα και παρουσιάζει και ενδιαφέρον. Όταν ένας φέρελπις ηθοποιός βλέπει το πρόσωπό του να καταστρέφεται, απευθύνεται σε μια γιατρό ειδικευμένη σε πρωτοποριακές θεραπείες. Τον θεραπεύει μεν αλλά παθαίνει μετάλλαξη και το σώμα του αποκτά πηλώδη υφή. Μεταμορφώνεται συνεχώς, μετατρέπεται σε μια τοξική, δολοφονική προσωπικότητα και αρχίζει η δράση. Καλά ειδικά εφέ, ένταση στο μοντάζ και στίγμα μελαγχολίας, πικρίας. Στις προδιαγραφές του ενδιαφέρον.

Στις προδιαγραφές του και το ωραίο κινούμενο σκίτσο (μεταγλωττισμένο), ρωσικής παραγωγής «Γάτες στο μουσείο 2: Ταξίδι στη Αίγυπτο». Οι βασικοί ήρωες όταν ανακαλύπτουν από έναν πάπυρο ότι στην Αίγυπτο ένα μεγάλο τζίνι θα κάνει μια τεράστια ευχή που γίνεται κάθε χίλια χρόνια! Ο καθένας θέλει να φθάσει πρώτος για ευνόητους λόγους. Πολύ ενδιαφέρουσα η οπτική των Ρώσων και μάλιστα με σχόλια σε ηθικά θέματα.

Δεν θα ξεχάσω ένα πολύ ενδιαφέρον ελληνικό ντοκιμαντέρ που είδαμε στο ανάλογο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πέρυσι τον Μάρτιο. Είναι το «Αλλού ο δρόμος» της Ειρήνης Βουρλούμη, που καταγράφει την Αθήνα μέσα από τις ιστορίες τριών οδηγών ταξί. Τρεις βετεράνοι οδηγοί διασχίζουν την πόλη. Ο Κωνσταντίνος είναι γνωστός ως «το πούμε». Ο Σάνι είναι Νιγηριανός και οικογενειάρχης. Ο Γιώργος οδηγεί την μέρα και τραγουδάει, ωραία μάλιστα, τα βράδια σ΄ ένα μικρό κλαμπ. Νυχτερινή κινηματογράφηση, εναλλακτικό μοντάζ, εξομολογήσεις αλλά το φιλμ μ΄ άρεσε γιατί βγάζει στην επιφάνεια μια άλλη, μια άγνωστη ψυχή, απρόσμενες επιθυμίες, περιπλανήσεις του φαντασιακού.

Και τώρα μια έκπληξη από την βραβευμένη γαλλοιταλική ταινία «Γκραντίβα», που σκηνοθέτησε η διάσημη Γαλλίδα φωτογράφος Μαρίν Ατλάν.Το φιλμ κέρδισε το βραβείο των κριτικών στο φετινό φεστιβάλ των Καννών και βραβείο στο φεστιβάλ Μελβούρνης και Νέας Ζηλανδίας. Μια ομάδα Γάλλων μαθητών πηγαίνουν στην Πομπηία υπό την επίβλεψη μιας εξαιρετικής αλλά εξαντλημένης καθηγήτριας. Ο Βεζούβιος, τα απολιθώματα, τα ερείπια, επηρεάζουν τους μαθητές. Η αφήγηση κεντρώνεται σε δυο αγόρια και μια κοπέλα. Με εκπληκτική φωτογραφία, έξυπνο σενάριο, έχουμε μια ακόμα ταινία ενηλικίωσης, που πήρε καλές κριτικές. Ενδιαφέρουσα λοιπόν αν και με γνωστό θέμα που συνεχώς γίνεται ταινίες.