Τα αποτελέσματα της επίσκεψης Αγγελούδη στο Βουκουρέστι, η τριμερής συνάντηση της Άνοιξης στη Θεσσαλονίκη, το παρασκήνιο της αποχώρησης Ζαλαντό από το Φεστιβάλ και οι σκιές για τον διάδοχό της

Ήταν καλός ή κακός δήμαρχος ο Γιάννης Μπουτάρης; Εξαρτάται σε ποιον θα θέσεις το ερώτημα. Για παράδειγμα, οι υπερπατριώτες της Θεσσαλονίκης θεωρούν ότι ήταν κακός δήμαρχος, φιλότουρκος και φιλοσκοπιανός. Το είχαν “δηλώσει” άλλωστε και με εκείνη την επίθεση σε βάρος του τον Μάιο του 2018 στον Λευκό Πύργο. Αντιθέτως, οι άνθρωποι της αγοράς, ξενοδόχοι, έμποροι, επαγγελματίες της εστίασης και λοιποί αποτιμούν θετικά τη θητεία του. Ο λόγος είναι ότι έπειτα από σχεδόν δύο δεκαετίες που η Θεσσαλονίκη ήταν μια περίκλειστη πόλη, σε σχέση με τη βαλκανική ενδοχώρα της, ο Μπουτάρης, με τη “διπλωματία των πόλεων” κατάφερε και γκρέμισε τα τείχη του απομονωτισμού, προσελκύοντας δεκάδες χιλιάδες τουρίστες από τις γύρω χώρες.

Την πολιτική αυτή συνεχίζει, με έναν πιο μεθοδικό τρόπο ο Στέλιος Αγγελούδης. Ξεκίνησε τις επισκέψεις του στις γειτονικές πρωτεύουσες από την Κωνσταντινούπολη τον Σεπτέμβριο του 2024, συνέχισε με τα Σόφια τον Φεβρουάριο του 2025 και το τελευταίο διήμερο βρέθηκε στο Βουκουρέστι. Στη ρουμανική πρωτεύουσα ο δήμαρχος παρουσίασε τη Θεσσαλονίκη ως έναν ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό προορισμό 365 ημερών, για city break, πολιτισμό, γαστρονομία, συνέδρια, θρησκευτικό τουρισμό, αλλά και ως ένα σύγχρονο οικονομικό, επιχειρηματικό και καινοτομικό κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Την άνοιξη του 2027

Τον ρώτησα ποιες είναι οι προσδοκίες από αυτό το ταξίδι. Μου εξήγησε ότι κάθε χρόνο έρχονται στην Ελλάδα περίπου 1,2 εκατομμύρια τουρίστες εκ των οποίων από τη Θεσσαλονίκη περνούν μόνον 100.000, δηλαδή ούτε το 10%. Άρα υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό και οι συναντήσεις που έγιναν με τους εκπροσώπους των φορέων του τουρισμού, τον δήμαρχο του Βουκουρεστίου και τον πατριάρχη της Ρουμανίας προοιωνίζονται θετικά αποτελέσματα για το εγγύς μέλλον.

Η τουριστική διπλωματία των πόλεων θα συνεχιστεί, αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη. Όπως μου εξήγησε ο Αγγελούδης την άνοιξη του 2027, κατά τον Μάρτιο με Απρίλιο πρόκειται να έρθει στη Θεσσαλονίκη ο δήμαρχος Βουκουρεστίου και θα έρθει πιθανότατα και ο ομόλογός του της Σόφιας ώστε να γίνει μία τριμερής συνάντηση. Όλες αυτές είναι πολύ θετικές κινήσεις οι οποίες, εκτός από οικονομικό, έχουν και γεωπολιτικό αντίκτυπο για τη Θεσσαλονίκη, η οποία πασχίζει δεκαετίες τώρα να γίνει πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Στο πλαίσιο αυτό ελπίζω η σημερινή δημοτική αρχή να κάνει ανοίγματα και προς Βελιγράδι και Σκόπια ώστε να διευρύνει ακόμη περισσότερο την επιρροή της.

Ελίζ και Ορέστης

Όσοι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς συνέβαινε στα εσωτερικά διαμερίσματα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δοκίμασαν έκπληξη από την προ ημερών ανακοίνωση περί αποχώρησης της επί δεκαετία γενικής διευθύντριας του Φεστιβάλ, Ελίζ Ζαλαντό. Η έξοδος της Ελίζ από το Φεστιβάλ έγινε μάλιστα σε θετικό και συναινετικό κλίμα καθώς αναλαμβάνει μια υψηλότερη θέση, αυτήν της εκτελεστικής διευθύντριας στο Eurimages του Συμβουλίου της Ευρώπης, που παίζει σημαντικό λόγο στη χρηματοδότηση κινηματογραφικών συμπαραγωγών.

Ωστόσο, οι παροικούντες το “Ολύμπιον” γνωρίζουν ότι η επί δεκαετία σχεδόν, συγκατοίκησή της με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ, Ορέστη Ανδρεαδάκη μόνο ανέφελη δεν ήταν. Όπως μου εξήγησε άνθρωπος που γνωρίζει κάθε κύτταρο του Φεστιβάλ η Ελίζ ήταν δυσαρεστημένη με τον Ορέστη καθώς θεωρούσε ότι η πολιτεία του υπερέβαινε τις αρμοδιότητές του. Από την άλλη, ακούω ότι ο Ανδρεαδάκης έμπαινε πράγματι στα χωράφια της καθώς διαπίστωνε ότι βρίσκονταν σε κατάσταση αγρανάπαυσης. Κοινώς, η Ελίζ δεν ανταποκρινόταν ικανοποιητικώς στο ρόλο της.

Ο μισθός

Και μαζί μ' αυτό υπήρξε και ένα πόρισμα της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους η οποία στον προγραμματισμένο τακτικό διαχειριστικό έλεγχο που έκανε στο Φεστιβάλ για το οικονομικό έτος 2024 διαπίστωσε ότι η Ελίζ έπαιρνε υψηλότερο μισθό σε σχέση με όσα προέβλεπε ο νόμος. Η τύχη αυτού του πορίσματος παραμένει άγνωστη. Πληροφορούμαι, πάντως, ότι το Φεστιβάλ άσκησε προσφυγή κατά αυτού του πορίσματος και αναμένει το αποτέλεσμα.

Ο διάδοχος

Οι πληροφορίες που κυκλοφορούν περί του διαδόχου της Ελζί, θέλουν τη θέση του γενικού διευθυντή να αναλαμβάνει ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Καραντινάκης. Πληροφορούμαι, δε, ότι τον προωθεί με ιδιαίτερη θέρμη ο υφυπουργός Πολιτισμού, Ιάσων Φωτήλας. Διερωτώμαι εάν ο υφυπουργός γνωρίζει όσα συνέβησαν προ δεκαετίας με τον Καραντινάκη. Αν όχι, θα του υπενθυμίσω ότι το 2016 ο τότε υπουργός Πολιτισμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Αριστείδης Μπαλτάς είχε διορίσει τον Καραντινάκη γενικό διευθυντή στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, μαζί με τον Αλέξη Γρίβα στη θέση του προέδρου.

Ωστόσο, περίπου έξι μήνες μετά, ο ίδιος ο Μπαλτάς απομάκρυνε και τους δύο διότι διαπίστωσε ότι με το καλημέρα φρόντισαν και έδωσαν αυξήσεις στους μισθούς τους. Πως γίνεται, λοιπόν, να διορίζεις σε μια υπεύθυνη θέση κάποιον ο οποίος απομακρύνθηκε από μια αντίστοιχη, κατ' ουσία για οικονομικές ατασθαλίες;

Πέραν αυτού, η Ζαλαντό είχε επιλεγεί έπειτα από διαδικασία προκήρυξης της θέσης. Για ποιο λόγο τώρα δεν εφαρμόζεται ο νόμος, αλλά επιλέγεται η διαδικασία... της απευθείας ανάθεσης; Ε Ιάσονα, τι λες;