Τεκμαρτό εισόδημα: «Δωρεάν γεύμα» στη φορολογία. Γράφει ο ανορθόγραφος 1 *

Σύμφωνα με τον Kipling από το 1891, τα αμερικανικά μπαρ είχαν υιοθετήσει την προσφορά δωρεάν γεύματος σε όποιον παράγγελνε ένα ποτό. Τα εδέσματα ήταν πολύ αλατισμένα ώστε ο πελάτης να διψάει και να αυξάνει την κατανάλωση μπύρας, ενώ έπρεπε να καταναλωθούν ορθίως, ώστε να περιορίζεται η κατανάλωση των φαγητών.

Η κυβέρνηση στη φορολογία θυμίζει έντονα την τακτική αυτή των αμερικανικών μπαρ του 19ου αιώνα. Διαφημίζει το δωρεάν γεύμα της «κανονικότητας στην άμεση φορολογία» και οι πολίτες πληρώνουν τα ποτά με έμμεση φορολογία.

Η φορολόγηση με τεκμαρτό εισόδημα στους ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι διακρίνονται για τη χαλαρή σχέση με την εφορία, ήταν θετικό μέτρο, παρόλο που διασφάλιζε φορολογική ασυλία, σε όσους δήλωναν πάνω από 10.000. Παρά ταύτα η πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών δεν «πείστηκαν», με αποτέλεσμα χαμηλότερο δηλούμενο ετήσιο εισόδημα τους (13.901€), από τους μισθωτούς (16.470€) και οριακά υψηλότερο από τους συνταξιούχους (13.333€).

Οι αντιδράσεις των «θιγομένων» επαγγελματιών θυμίζουν έντονα την εξέγερση στο Λιμένι και τη Σύρο το 1830. «Την άνοιξη του έτους 1830 κυκλοφορούσαν στη Μάνη συνθήματα για την μη πληρωμή των φόρων: «Ουδέποτε πλήρωσε η Μάνη και δεν πρέπει να καθιερωθή τοιαύτη κακή συνήθεια».

Την ίδια περίοδο στη Σύρο, το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της εποχής με αναπτυγμένη οικονομία, οι αστοί εξεγέρθηκαν όταν ο Καποδίστριας επέβαλε αύξηση της φορολογίας. Το σύνθημα της εξέγερσης ήταν: «Άπαξ συνετρίψαμεν τας αλύσους του Σουλτάνου, νέας αλύσους δεν δεχόμεθα».

Το 2024 η αντιπολίτευση δείχνει να «καταλαβαίνει» τις αντιδράσεις των προνομιούχων της φορολογίας και η κυβέρνηση έτοιμη να αναθεωρήσει την φορολόγηση τους, με κίνητρο την αύξηση της πολιτικής επιρροής. Σε αντιδιαστολή με την μικροπολιτική διαχείριση, οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ότι στην «κανονικότητα» η χώρα συνεχίζει να έχει υψηλό χρέος το οποίο αποπληρώνεται μέσω της φορολογίας.

Η υιοθέτηση αντικειμενικού φορολογικού συστήματος βελτιώνει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό της οικονομίας, περιορίζοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα του φοροδιαφεύγοντος έναντι του νομοταγούς. Επιπρόσθετα, τα κονδύλια κοινωνικής μέριμνας φθάνουν στους έχοντες την ανάγκη και όχι στους «κατέχοντες» «εις υγείαν των κορόιδων».

Η κυβέρνηση γνωρίζει τα μέτρα αντικειμενικής αποτύπωσης των εισοδημάτων και η αντιπολίτευση οφείλει να συνδράμει με θετικές προτάσεις στην ίδια κατεύθυνση. Η φορολόγηση επιδέχεται τεχνικής βελτίωσης, η πολιτική βούληση υπάρχει;

* Επισημαίνει ανορθογραφίες σε κυρίαρχα αφηγήματα.

anor8ografos1@gmail.com

Χ-twitter: @o_anor8ografos

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 14-15.09.2024