Θεσσαλονίκη - 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου: Future Frames, το φυτώριο του ευρωπαϊκού σινεμά

- Newsroom

Η διαδρομή από την κινηματογραφική σχολή στην επαγγελματική δημιουργία, οι πρώτες σημαντικές γνωριμίες, η αναζήτηση μιας προσωπικής καλλιτεχνικής ταυτότητας, αλλά και οι δυσκολίες που συναντούν οι νέοι δημιουργοί στο ευρωπαϊκό κινηματογραφικό τοπίο βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρουσίασης του Future Frames. Η ετήσια πρωτοβουλία του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι, που πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της Allwyn και σε συνεργασία με το European Film Promotion, στηρίζει κάθε χρόνο δέκα ανερχόμενους σκηνοθέτες και αποφοίτους κινηματογραφικών σχολών από όλη την Ευρώπη.

Στη συζήτηση, την οποία συντόνισε ο Γιάννης Παλαβός από την ομάδα του Διεθνούς Προγράμματος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, συμμετείχαν οι Δημήτρης Τσακαλέας και Λήδα Βαρτζιώτη, δημιουργοί της ταινίας «Sad Girl Weekend», που επιλέχθηκε στο πρόγραμμα το 2020, ο Ντέιβιντ Σαμπέιν, σκηνοθέτης της «Self-Sown», καθώς και ο Χρήστος Νίκου, μέντορας των δέκα δημιουργών της φετινής διοργάνωσης. Οι δύο ταινίες προβλήθηκαν πριν από τη συζήτηση, στην οποία παρευρέθηκε και η διευθύντρια του Future Frames, Νόρα Γκόλντσταϊν.

Πέμπτη 05 Νοε 2026, 08:11

67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Πρεμιέρα με τον «Μινώταυρο» και διεθνείς αστέρες - Όσα θα δούμε στο δεκαήμερο της διοργάνωσης

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μια αφετηρία με συνέχεια

Για τον Δημήτρη Τσακαλέα, η συμμετοχή στο πρόγραμμα αποτέλεσε σημείο καμπής: «Κατά κάποιον τρόπο, σηματοδότησε τη δημιουργική μας ενηλικίωση. Ήταν μεγάλη τιμή». Η Λήδα Βαρτζιώτη στάθηκε ιδιαίτερα στην κοινότητα που δημιουργήθηκε ανάμεσα στους συμμετέχοντες, αλλά και στη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά τον τρόπο λειτουργίας της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Ο Ντέιβιντ Σαμπέιν, από την πλευρά του, υπογράμμισε τη σημασία των επαγγελματικών επαφών που απέκτησε, καθώς βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη τα σχέδιά του για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.

Η προσωπική φωνή απέναντι στις τάσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρέμβαση του Χρήστου Νίκου, ο οποίος, αναφερόμενος στον ρόλο του μέντορα, εξήγησε ότι βασικός στόχος του είναι να βοηθήσει τους νέους σκηνοθέτες να ανακαλύψουν τη δική τους φωνή. Παράλληλα, έθεσε το ζήτημα των χρηματοδοτικών πολιτικών που συχνά κατευθύνουν τη δημιουργία προς συγκεκριμένες θεματικές.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την περίπτωση των «Μήλων», όταν οι αιτήσεις χρηματοδότησης απορρίφθηκαν σε διάφορες χώρες, καθώς η ταινία δεν ανταποκρινόταν στις τότε προτεραιότητες των φορέων, που εστίαζαν σε έργα σχετικά με την οικονομική κρίση. «Τέτοιου είδους πολιτικές περιορίζουν τα περιθώρια της δημιουργίας, αντί να λειτουργούν υποστηρικτικά προς τη μοναδικότητα», παρατήρησε.

Η συζήτηση ανέδειξε, τελικά, και τη σημασία του Future Frames ως εφαλτηρίου για την επόμενη ημέρα. Σύμφωνα με τη Νόρα Γκόλντσταϊν, περίπου το 70% των ταινιών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα εξελίσσονται σε μεγάλου μήκους παραγωγές. Κάθε χρόνο εξετάζονται περίπου 65 συμμετοχές από τις ευρωπαϊκές χώρες, από τις οποίες επιλέγονται δέκα.

Μια προοπτική που συνοψίζει και η Λήδα Βαρτζιώτη: «Σου δίνει ιδιαίτερη ελπίδα να βλέπεις ότι άνθρωποι που σήμερα έχουν καταξιωθεί επαγγελματικά βρίσκονταν κάποτε στην ίδια θέση με εσένα».