Τι ακούνε τα μέλη του δσ της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, οι "βρεγμένες" ομπρέλες του Ζογγολόπουλου, ο Τζορτζ Κλούνεϊ και το σινεμά με θέα

Πίσω από τη σκηνή, γίνονται... σκηνικά! Ό,τι φτάνει στην «Κυριακή στο παρασκήνιο» το καταγράφουμε και σας το μεταφέρουμε κάθε Κυριακή.

-Το τι ακούνε κάποια από τα μέλη του δσ της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, τα οποία προέρχονται από τη Θεσσαλονίκη, δεν λέγεται… Έτσι τουλάχιστον μαθαίνουμε. Άλλος λέει ότι βλέπουν τον ρόλο τους ως «προθάλαμο» για πολιτική καριέρα, άλλος ότι φιλοδοξούν να γίνουν πρυτάνεις σε πανεπιστήμια, άλλος ότι έχουν βλέψεις για άλλες ανώτερες θέσεις. Εγώ πάλι θα σταθώ στο εξής: αφού όλο γκρινιάζουμε στην πόλη μας πως τα πάντα είναι αθηνοκεντρικά, καλό είναι να υπάρχουν τρεις άνθρωποί της στο δσ μιας τέτοιας σχολής, που θα έπρεπε να έχει ιδρυθεί εδώ και χρόνια. Όσο για το αν οι συγκεκριμένοι κύριοι έχουν φιλοδοξίες ή όχι, αυτό δεν το γνωρίζω - γιατί άλλωστε κάτι τέτοιο να αποτελεί μομφή; Θα έλεγα πάντως ότι γενικώς ψηφίζω υπέρ της φιλοδοξίας και όχι της ματαιοδοξίας.

-Τελικά, ακόμη και οι... «Ομπρέλες» του Γιώργου Ζογγολόπουλου χρειάζονται λίγη λιακάδα. Η επαναλειτουργία του εμβληματικού έργου στους κήπους του MOMus στάθηκε αφορμή για μια από τις πιο όμορφες καλοκαιρινές βραδιές της πόλης. Καλλιτέχνες, άνθρωποι του πολιτισμού και φίλοι του μουσείου γέμισαν τον χώρο, με το νερό να επιστρέφει στις «Ομπρέλες» ύστερα από καιρό και το έργο να ξαναβρίσκει την κίνηση που το έκανε σημείο αναφοράς της Θεσσαλονίκης. Καλή η τέχνη μέσα στις αίθουσες, αλλά όταν βγαίνει στον κήπο, συνοδεύεται από μουσική και συγκεντρώνει τόσο κόσμο, τότε γίνεται πραγματικά γιορτή.

-Αμετακίνητος στη θέση του αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού και Αθλητισμού παραμένει ο Χρήστος Μήττας, ευχαριστώντας δημόσια την περιφερειάρχη Νανά Αηδονά για την εμπιστοσύνη της. Η ανανέωση της θητείας του δείχνει ότι, τουλάχιστον στον τομέα του πολιτισμού, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας προτιμά τη συνέχεια από τους πειραματισμούς. Τώρα όμως αρχίζουν και οι απαιτήσεις. Γιατί οι δεύτερες θητείες κρίνονται πάντα πιο αυστηρά από τις πρώτες.

-Μέσα στο κατακαλόκαιρο, το Φεστιβάλ Επταπυργίου απέδειξε ότι η ποίηση όχι μόνο δεν φοβίζει το κοινό, αλλά μπορεί ακόμη να γεμίσει ένα θέατρο. Περίπου 1700 θεατές παρακολούθησαν το αφιέρωμα στον Γιώργο Σεφέρη «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει», σε μια παραγωγή που παρουσιάστηκε σε δύο βραδιές, στηριζόμενη σχεδόν αποκλειστικά σε καλλιτέχνες της Θεσσαλονίκης. Και επειδή συχνά υποστηρίζεται ότι η πόλη δεν παράγει μεγάλες παραγωγές αλλά μόνο φιλοξενεί, αυτή ήταν μια καλή απάντηση. Όταν ο κόσμος χειροκροτεί όρθιος μια βραδιά ποίησης, κάτι έχει γίνει σωστά. Και αυτό αξίζει να το σημειώσουμε.

-Αν υπάρχει ένας σταρ που δεν έχει ανάγκη από βραβεία για να επιβεβαιώσει την αξία του, αυτός είναι ο Τζορτζ Κλούνεϊ. Παρ' όλα αυτά, ο Χρυσός Λέοντας για το σύνολο της προσφοράς του στο Φεστιβάλ Βενετίας μοιάζει να έρχεται την κατάλληλη στιγμή. Ο ίδιος το αντιμετώπισε με το γνωστό του χιούμορ λέγοντας ότι «μάλλον αυτό σημαίνει πως γέρασα». Αν είναι να μεγαλώνει έτσι κανείς, με δύο Όσκαρ, δεκάδες επιτυχίες και μια καριέρα που συνεχίζει να γράφει ιστορία, μάλλον δεν θα είχε καμία αντίρρηση να δηλώσει ακόμη και... γέρος. Η Βενετία, πάντως, ξέρει να τιμά τους ανθρώπους που άφησαν αποτύπωμα στον κινηματογράφο και ο Κλούνεϊ είναι αναμφίβολα ένας από αυτούς.

-Και μιας και μιλάμε για σινεμά, επιστρέφει και το αγαπημένο «Σινεμά με Θέα», μια από τις πιο όμορφες καλοκαιρινές συνήθειες της Θεσσαλονίκης στην ταράτσα του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Φέτος το πρόγραμμα περιλαμβάνει βραβευμένες ταινίες από τις Κάννες και τη Βενετία, αλλά η αλήθεια είναι πως, όσο καλές κι αν είναι οι προβολές, το μεγαλύτερο ατού της διοργάνωσης παραμένει άλλο: η εμπειρία. Θερινός κινηματογράφος, νυχτερινός ουρανός, δροσιά και καλό σινεμά. Υπάρχουν φορές που δεν χρειάζονται περισσότερα για να πεις ότι πέρασες ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ.