Δύο σελίδες στα social media πολεμούν την πατριαρχία και τα έμφυλα στερεότυπα
- Newsroom
Των Ηλιάνα Σακκά και Χριστίνας Σαράφη
«Για να παραφράσουμε και λίγο την Μποβουάρ, δεν γεννήθηκα φεμινιστής. Πώς να γεννηθείς φεμινιστής στην πατριαρχία; Έγινα. Ή μάλλον γίνομαι. Όσο πιο πολύ το προσπαθώ, τόσο πιο πολύ γίνομαι», σχολιάζει ο Βασίλης Νανούρης, καθηγητής και ιδρυτής της σελίδας «Μη γεννήσεις κοριτσάκι».
Η σελίδα του στο Facebook έχει γίνει πόλος έλξης αλλά και στήριγμα σε χιλιάδες ανθρώπους ανεξαιρέτως φύλου. «Η αφορμή για τη δημιουργία της σελίδας ήταν ακριβώς η φράση ‘Μη γεννήσεις κοριτσάκι’. Αναδύθηκε στη συνείδηση μου λίγο πριν μάθω το φύλο της κόρης μου. Για να αλλάξεις όμως το σεξιστικό τρόπο σκέψης χρειάζεται… καθημερινότητα. Μόνο έτσι μπορεί να ‘χτυπηθεί’ η πατριαρχία. Η πατριαρχία είναι βαθιά. Και διάχυτη στο κάθε ‘τώρα’ μας. Η ανάγκη του συνεχούς, του καθημερινού, γέννησε ένα ακόμη πιο ισχυρό ‘αντι-πατριαρχικό’ εργαλείο. Τη σελίδα».
Αφετηρία του ελληνικού MeToo, αποτέλεσε η καταγελλία της Σοφίας Μπεκατώρου, έναυσμα για να ακουστούν και άλλες ιστορίες κακοποίησης. «Φέτος -για πρώτη φορά στη ζωή μου- μαθήτριες μου, μού εξωτερίκευσαν κακοποιητικά βιώματα που έχουν ζήσει. Παρατηρώντας τη λύτρωση που ένιωθαν σπάζοντας τη σιωπή τους, αναρωτήθηκα πώς γίνεται να συνέβη αυτό τώρα. Γιατί δεν μου είχε συμβεί πιο παλιά; Γιατί σε μένα;», λέει και συνεχίζει «Πρώτον, το ελληνικό MeToo ήρθε για να μείνει, δεν είναι μόδα, είναι κύμα, ευλογημένο κύμα που επηρεάζει πολλούς και πολλές. Δεύτερον, παρ’ ότι το αντικείμενό μου είναι τα μαθηματικά, έβαλα πιο πολύ από κάθε άλλη χρονιά θέματα συζήτησης που αφορούν τον έμφυλο διαχωρισμό και τη συνέπειά του. Γιατί το έκανα φέτος πιο πολύ από κάθε χρονιά; Γιατί φέτος είμαι λιγότερο σεξιστής από πέρυσι και πολύ λιγότερο από πρόπερσι. Γιατί φέτος είμαι περισσότερο φεμινιστής από πέρυσι και πολύ περισσότερο από πρόπερσι».
Ωστόσο, δεν λείπει και η αρνητική κριτική που λαμβάνει για τον σχολιασμό της επικαιρότητας. «Όπως θα καταλάβετε το παρακάτω κείμενο αφορά το «ξέσπασμα σε πανηγυρισμούς» για το νέο νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση. Το νόμο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας. Προφανώς το άτομο που μου έστειλε το μήνυμα, εκτός του ότι αισθάνεται ευνοημένο από την πατριαρχία και γι’ αυτό δεν το νοιάζει που ο νόμος αυτός πάει τις φεμινιστικές διεκδικήσεις 40 χρόνια πίσω, νομίζω πως δεν έχει αντιληφθεί και το πώς αντιμετωπίζει ο νόμος το παιδί: ως περιουσιακό στοιχείο των γονιών του. Το μήνυμα απευθυνόταν σ’ εμένα προσωπικά και έλεγε: ‘Φeμinaζiδι, τέλος η κακοποίηση των παιδιών από «γυναίκες» που τα χρησιμοποιούν ως όπλο απέναντι στον Πατέρα. Γεμίζουν με μίσος και τοξικότητα τα παιδιά τους γιατί στην ουσία μισούν το αντρικό φύλο. Όπως εσύ ας πούμε... Που έχεις εφεύρει και ένα «παραμύθι» για να δικαιολογήσεις το μίσος. Συνεπιμέλεια χθες, εσύ πνίξου μέσα στο δηλητήριο σου μαζί με φeμiνaζi κοινό σου. Έτσι κ αλλιώς για ψυχιατρείο είστε’. Θέλω να προσέξετε ότι ο ‘Πατέρας’ έχει γραφτεί με κεφαλαίο».
Μια άλλη σελίδα, η οποία κάνει και αυτή την διαφορά στο πεδίο των social media είναι οι «Υπέροχες Γυναίκες». «Οι ‘Υπέροχες Γυναίκες’ δεν μοιάζουν με καμία άλλη γυναίκα. Δεν έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, δε φοράνε ‘ταμπέλες’, καθώς είναι η κάθε μία μοναδική, με όλα της τα θετικά ή αρνητικά χαρακτηριστικά της. Είσαι εσύ, είμαι εγώ και είναι κάθε γυναίκα που επιβιώνει καθημερινά, ενώ διαπρέπει σε κάθε της ρόλο», επισημαίνει η Μαρία Νεφέλη Χατζηιωαννίδου, ιδρύτρια της σελίδας.
Ο αντίκτυπος «του σπάω την σιωπή» έχει πολλές κατευθύνσεις ακόμα και σε αυτόν/αυτή που το ακούει «Νιώθω πάντα λύπη, ντροπή και φόβο για την κοινωνία στην οποία ζούμε και νιώθω ανήμπορη και λίγη, καθώς δεν έχω τρόπο να βοηθήσω πρακτικά παρά μόνο να ακούσω. Προσπαθώ πάντα να διαχειρίζομαι κάθε ιστορία με σεβασμό και προσοχή, αλλά συναισθηματικά και προσωπικά δεν είμαι πάντα σε θέση να το διαχειριστώ με τρόπο που να μην με επηρεάσει. Αυτό που με παρηγορεί είναι ότι ίσως σιγά σιγά δημιουργούνται οι συνθήκες, ώστε τα θύματα να μπορούν να μιλήσουν πιο εύκολα για τις τρομακτικές και εγκληματικές τους εμπειρίες, καθώς η κοινωνία είναι πιο έτοιμη να ακούσει».
Για να αλλάξεις, όμως μια κοινωνία που έχει γαλουχηθεί με αυτά τα πρότυπα χρειάζονται, συνεχείς αγώνες. «Ένα παρόν που παρά τις αλλαγές, έχει και νόμους υποχρεωτικής συνεπιμέλειας. Έχει και ΜΜΕ που τους γυναικοκτόνους ξεχνάνε να τους πούνε γυναικοκτόνους, αλλά δεν ξεχνάνε να μας πούνε αν τάιζαν γάτες στη φυλακή. Έχει κι ορέξεις. Να ξανασυζητήσουμε για το αν οι εκτρώσεις είναι δικαίωμα των γυναικών ή λόγος πρόσκλησης παπάδων σε πάνελ. Για να αλλάξουμε λοιπόν τα κακώς κείμενα του παρόντος, πρέπει να αγωνιστούμε στο παρόν, στο εδώ και τώρα», τονίζει ο κ. Νανούρης.
Με αφορμή ορισμένες συνεντεύξεις γνωστών ηθοποιών για τις καταγγελίες, ο πρόεδρος του ΣΕΗ εξέφρασε την ενόχληση του -«Δηλαδή αν δεν συνέβη σε αυτούς, δεν συνέβη σε κανέναν άλλον; Το αναρωτήθηκαν»;
Αστυνομικοί τους εντόπισαν σε ενοικιασμένο αυτοκίνητο πριν την επιβίβαση τους στο πλοίο προς Πειραιά
Έκκληση ενότητας και στήριξης από την Εκκλησία της Ελλάδος, απευθύνοντας θερμά συλλυπητήρια όχι μόνο στους άμεσους συγγενείς, αλλά και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό
Τους αναζητούσε συγγενής από το εξωτερικό – Κινητοποίηση της ΕΛ.ΑΣ. και εθελοντών πυροσβεστών
