Γράφει
Μιχάλης Γουδής
Στη στήλη «Πρωινός καφές» στο emakedonia.gr, ο Νίκος Οικονόμου ρωτάει στο τέλος πάντα τον/την συνομιλητή/τριά του τι θα άλλαζε αν είχε το μαγικό ραβδί στον τομέα που δραστηριοποιείται. Σκέφτηκα να θέσω την ερώτηση αυτή ως θέμα του τελευταίου μου κειμένου για το 2025 για την Κυριακάτικη Μακεδονία.
Τι θα άλλαζα στην ελληνική πραγματικότητα, αν είχα το μαγικό ραβδί; Η λίστα που ακολουθεί δεν είναι εξαντλητική.
- Θα ενίσχυα τη χωρική δικαιοσύνη. Πώς μπορεί να σπάσει ο φαύλος κύκλος ανισόρροπης ανάπτυξης πόλεων και ελληνικής υπαίθρου, δημιουργώντας βιώσιμες μελλοντικές προοπτικές; Ένα κεντρικό ζήτημα συνολικά για το μέλλον της χώρας που δεν μοιάζει να αποτελεί εθνική προτεραιότητα για το πολιτικό σύστημα.
- Θα υποστήριζα τη διαφάνεια και τη λογοδοσία σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, καθώς είναι απαραίτητο βήμα σε μία πορεία ανοικοδόμησης της εμπιστοσύνης στους θεσμούς που σε όλες τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ετών είναι το πιο ανησυχητικό εύρημα.
- Θα ήθελα να δω περισσότερο σεβασμό να διέπει τόσο τις σχέσεις των αρχών και των θεσμών με τους πολίτες με έκφρασή του τη συμμετοχικότητα και την επαρκή ενημέρωση, αλλά και τις καθημερινές σχέσεις σε επίπεδο κοινωνίας. Η ευγένεια δεν είναι αδυναμία, αυτή φαντάζει μία παρεξήγηση που πρέπει να αφήσουμε πίσω μας.
- Θα πολλαπλασίαζα τους δημόσιους πράσινους χώρους σε όλη την επικράτεια. Χρειαζόμαστε περισσότερους χώρους που να είναι προσβάσιμοι σε όλες και όλους, φτιαγμένοι με τρόπο που είναι προσαρμοσμένος στις σύγχρονες αλλά και τις μελλοντικές κλιματικές ανάγκες, αλλά και χώρους που ενισχύουν την αίσθηση της κοινότητας.
- Θα αφαιρούσα τις κραυγές και τις ακρότητες από τον δημόσιο διάλογο. Η ανοιχτή στην αντίθετη άποψη πολιτισμένη συζήτηση είναι μία δεξιότητα που όλοι μας πρέπει να καλλιεργούμε διαρκώς.
- Θα δημιουργούσα χώρο για ενεργειακή δημοκρατία, επιτρέποντας τη λειτουργία περισσότερων ενεργειακών κοινοτήτων πολιτών και περιορίζοντας τον αριθμό των νοικοκυριών που αδυνατούν να κρατήσουν τα σπίτια τους επαρκώς ζεστά το χειμώνα ή δροσερά το καλοκαίρι.
- Θα ήθελα να δω μία ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική που να ανατρέπει ριζικά τη σημερινή στεγαστική κρίση, αυξάνοντας την παροχή οικονομικά προσιτών κατοικιών και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για λύσεις όλων των ειδών, συμπεριλαμβανομένης της συνεταιριστικής κατοικίας.
- Θα αύξανα τον αριθμό των συνδρομών στα ΜΜΕ. Η καλλιέργεια της κουλτούρας πως η ενημέρωση δεν είναι κόστος αλλά μία επένδυση στην πολυφωνία και στην ελευθερία της έκφρασης ευρύτερα παραμένει ζητούμενο.
Παρότι μαγικό το ραβδί, ας σταματήσω στα οκτώ σημεία χάριν αποφυγής της πλεονεξίας. Φυσικά, μαγικές λύσεις για παραπάνω ζητήματα δεν υπάρχουν. Πολλά από αυτά θα βρεθούν και τη νέα χρονιά στον πυρήνα της δουλειάς του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ. Χωρίς μαγεία, αλλά με έμφαση στις συνεργασίες.
Για την ώρα, μάλλον τελώ ακόμη υπό την επιρροή της υπέροχης ταινίας μικρού μήκους «Σάντα Κλάου» που είδα στο Ertflix και την οποία σας προτείνω.
Καλές γιορτές!