Το πνεύμα των Χριστουγέννων

Περίπτωση πρώτη. Μπορούν δύο γυναίκες που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης να προχωρήσουν σε εξωσωματική από τράπεζα σπέρματος; Η απάντηση είναι ότι πρέπει πρώτα να λύσουν το σύμφωνο συμβίωσης διότι εξωσωματική επιτρέπεται να κάνουν μόνο ελεύθερες γυναίκες ή ζευγάρια και όσες έχουν σύμφωνο δεν επιτρέπεται.

Περίπτωση δεύτερη. Δύο άντρες. Ο ένας έχει ένα παιδί. Είναι ζευγάρι. Το παιδί αρρωσταίνει και ο πατέρας του είναι στο εξωτερικό. Μπορεί ο άλλος να υπογράψει να χειρουργηθεί το παιδί από σκωλικοειδίτιδα; Η απάντηση είναι και πάλι όχι. Εφόσον δεν είναι γονέας δεν έχει δικαίωμα υπογραφής. Το ίδιο ισχύει και για ταξίδια στο εξωτερικό.

Περίπτωση τρίτη. Δύο γυναίκες. Είναι ζευγάρι. Ζουν μαζί με το παιδί της μίας. Η μαμά του αρρωσταίνει και πεθαίνει. Μπορεί η άλλη να συνεχίσει να ζει με το παιδί; Η απάντηση είναι και πάλι όχι, καθώς δεν την συνδέει νομικά τίποτα μαζί του. Αποτέλεσμα; Το παιδί χάνει και τους δύο του γονείς, τον έναν από φυσικά αίτια και τον δεύτερο από νομικά.

Περίπτωση τέταρτη. Δύο άντρες. Ζευγάρι. Ο ένας δουλεύει όλη μέρα και ο άλλος θέλει να πάει στο σχολείο να ενημερωθεί για την επίδοση του παιδιού. Μπορεί; Η απάντηση για τους ίδιους λόγους είναι και πάλι αρνητική.

Ξέρω ότι κάποιοι διαβάζοντας αυτό το άρθρο θα σκεφτούν ότι τώρα τα Χριστούγεννα που τηρούμε τις παραδόσεις και είναι μέρες οικογενειακές καλό θα είναι να είμαστε παραδοσιακοί. Και θα συμφωνήσω.

Κάνω τσουρέκια το Πάσχα. Μελομακάρονα και κουραμπιέδες τα Χριστούγεννα. Εάν δεν μυρίσει το σπίτι δεν νιώθω γιορτές. Εάν δεν αγοράσω λαμπάδα και δεν πάω στην Ανάσταση δεν νιώθω ολοκληρωμένη. Είμαι παραδοσιακή ως το κόκκαλο. Πιστεύω στην οικογένεια σε κάθε της μορφή. Προσωπικά μεγάλωσα λόγω διαζυγίου τα δύο μου παιδιά μόνη μου. Ήταν είναι και θα είναι η παραδοσιακή μου οικογένεια. Το ίδιο δικαίωμα πιστεύω πως πρέπει να έχουν όλο οι άνθρωποι, ανεξαιρέτως των ερωτικών τους προτιμήσεων. Δυστυχώς για όλους μας, δεν υπάρχουν σχολές γονέων ή ποιοτικός έλεγχος των γονεϊκών παροχών. Στην καλύτερη περίπτωση κάνουμε και κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε. Υπάρχουν απαράδεκτοι ετερόφυλοι γονείς και απαράδεκτοι ομόφυλοι γονείς και το αντίθετο. Στο τέλος η αγάπη είναι που μετράει. Τώρα τα Χριστούγεννα είναι μία καλή ιδέα να το ξανασκεφτούμε.

Υ.Γ. Ή όπως λέει ο γιος μου, εάν δεν υπήρχαν κάτι γραφικές -όπως τις έλεγαν τότε- γυναίκες να φωνάζουν για να ψηφίσουν, σήμερα οι γυναίκες δεν θα ψήφιζαν. Οι κοινωνίες, οι νόμοι και αντιλήψεις οφείλουν να εξελίσσονται. Το μόνο που πρέπει να μένει ίδιο είναι η αγάπη.