Το συντονιστικό του Flyover, η μοναξιά των οδηγών του ΟΑΣΘ, το rebranding των λεωφορείων, οι σκάλες του Μετρό και η «Αγία ΔΕΘ». Γράφει η Γλυκόξινη

Η Γλυκόξινη γράφει για όσα της μυρίζουν και της ξινίζουν στην καθημερινότητά, για όσα την πικραίνουν γενικώς, αλλά καμιά φορά λέει και κανέναν γλυκό λόγο, για όποιον το αξίζει.

*** Η εβδομάδα ξεκίνησε με μία ακόμη σύσκεψη του Συντονιστικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης στο Διοικητήριο, που υποτίθεται ότι συγκροτήθηκε για να συντονιστούν οι φορείς και να διευκολυνθεί η κυκλοφορία των οχημάτων όσο κατασκευάζεται το flyover.

Αυτές οι συσκέψεις έχουν 20 και βάλε καλεσμένους και μέχρι να πουν όλοι το κάτι τις τους περνούν δύο ώρες και μετά κάνει δηλώσεις στους δημοσιογράφους ο άρχων του Μα-Θρα.

Δεν παίρνω όρκο, γιατί δεν είμαι ποτέ παρούσα, αλλά υποψιάζομαι ότι οι δηλώσεις του υφυπουργού είναι μαγνητοσκοπημένες, γιατί κάθε φορά τον ακούω να λέει το ίδιο ακριβώς πράγμα, δηλαδή πόσο σημαντικό είναι να συναντιούνται όλοι οι "φορείς" σε ένα τραπέζι για να συντονιστούν. Άντε, το πολύ-πολύ να έχει γράψει 2-3 βίντεο φορώντας διαφορετική γραβάτα, γιατί οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν την διαφορά...

*** Για να μην είμαι εντελώς άδικη, υπήρχε μία φορά που βγήκαν ειδήσεις από αυτή τη σύσκεψη, τον Σεπτέμβριο του 2024. Τότε που ανακοινώθηκαν περί τις 800-900 δωρεάν θέσεις στάθμευσης για όσο διαρκεί η κατασκευή του έργου.

Τι πού; Ερώτηση είναι τώρα αυτή; Στη Θεσσαλονίκη φυσικά!

Έχουμε και λέμε: Στη ΔΕΘ, το λιμάνι και σε χώρο της ΓΑΙΑΟΣΕ. Στο λιμάνι δεν διατέθηκαν ποτέ δωρεάν θέσεις γιατί η ΟΛΘ σου λέει είναι ΑΕ και ο τζάμπας πέθανε, αλλά για να μην έχουμε παράπονο άνοιξε επιπλέον θέσεις στάθμευσης (επί πληρωμή).

Όσο για τον χώρο της ΓΑΙΑΟΣΕ παραχωρήθηκε στον Δήμο Θεσσαλονίκης μόλις στα τέλη του 2025 κι ακόμη περιμένουμε τις δωρεάν θέσεις. Ας δοθούν και μετά την ολοκλήρωση του Flyover, δεν βαριέσαι, άδειες δεν θα μείνουν.

*** Kαι μιας και φρεσκάρισα τη μνήμη μου για αυτό το θέμα, θυμήθηκα ότι στο πλαίσιο των μέτρων που ανακοίνωσε το περίφημο Συντονιστικό ήταν και μια κυκλική διαδρομή λεωφορείου, που υποτίθεται ότι θα παραλάμβανε τους οδηγούς, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα στάθμευαν δωρεάν στις παρυφές του κέντρου και θα πήγαιναν στον προορισμό τους με λεωφορείο του ΟΑΣΘ.

Εξαιρετική ιδέα, που όμως έληξε άδοξα. Η γραμμή 44 καταργήθηκε αφού τα λεωφορεία διένυσαν αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα σχεδόν (ή απολύτως) άδεια.

*** Η μοναξιά του οδηγού θα πρέπει να ήταν αντίστοιχη αυτής που ένιωθε ο συνάδελφος του στη γραμμή Τ1, που υποτίθεται ότι παραλαμβάνει τους φοιτητές που υποτίθεται ότι χρησιμοποιούν τον «περίπου Προαστιακό» για να μεταβούν από τον σταθμό της Σίνδου στο ΔΙΠΑΕ.

Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα... Άσχετο, αλλά είναι κομματάρα, με τη φωνή του Μάκη Χριστοδουλόπουλου. 

*** Μιας και είπα για λεωφορεία, φοβερή η ιδέα του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να αλλάξει την εικόνα των δημόσιων συγκοινωνιών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ήταν κάτι που το χρειαζόμασταν, δεν συμφωνείτε; Μην βάλει το μυαλό σας καμιά αναβάθμιση της πλάκας, εδώ μιλάμε για «ανοιχτό rebranding».

«Η πρωτοβουλία εντάσσεται στον συνολικό σχεδιασμό του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για την αναβάθμιση των δημόσιων αστικών μεταφορών και την προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας, αναδεικνύοντας παράλληλα τον δημόσιο ρόλο των συγκοινωνιών στην καθημερινή ζωή» γράφει το Δελτίο Τύπου. Μιλάμε βέβαια για την εξωτερική όψη των λεωφορείων, αλλά έστω. Και το πιο μεγάλο ταξίδι αρχίζει με ένα βήμα.

*** Στην περίπτωση της Αθήνας το σλόγκαν δεν είναι τόσο πρωτότυπο («Σχεδίασε τα λεωφορεία της Αθήνας») όσο της Θεσσαλονίκης, («Το λεωφορείο όπως το ΘΕΣ»). Dream big που λέμε και στο χωριό.

Στο διαγωνισμό για τη νέα οπτική ταυτότητα των λεωφορείων μπορούν να λάβουν μέρος όχι μόνο επαγγελματίες γραφίστες, αλλά και ερασιτέχνες δημιουργοί («μην την πατήσουμε ξανά, όπως με το μ του Μετρό» είμαι σίγουρη ότι δεν σκέφτηκε ποτέ, κανείς).

Οι επαγγελματίες του χώρου δεν συμμετέχουν ούτε καν στην επιτροπή αξιολόγησης των προτάσεων. Μπορεί βέβαια να «κόβει το μάτι» των γραφιστών και λοιπών καλλιτεχνών, αλλά όχι τόσο όσο του εκπροσώπου της ΠΚΜ, της ΠΕΔΚΜ, του ΕΕΘ, του ΤΕΕ και του Εμπορικού Συλλόγου. 

*** Θα μείνω στις συγκοινωνίες, για να πω δυο λόγια για το Μετρό. Ή μάλλον για τις κυλιόμενες σκάλες, που τέθηκαν εκτός λειτουργίας στο σταθμό Δημοκρατίας και στον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι η αυξομείωση της τάσης του ηλεκτρικού ρεύματος προκάλεσε βλάβη στην πλακέτα, από την οποία τροφοδοτούνται οι συγκεκριμένες σκάλες.

Αλλά φυσικά, ποιος να πιστέψει ότι το Μετρό μας, το πιο σύγχρονο Μετρό της Ευρώπης (μην πω και της Οικουμένης και θεωρηθώ υπερβολική) υποφέρει ακόμα από «παιδικές ασθένειες»; Όχι βέβαια. Δεν είναι αυτό. Απλώς κάποιοι καλοί άνθρωποι σκέφτηκαν το καλό μας. Το Πάσχα πέρασε, κάπως πρέπει να κάψουμε το κατσικάκι και το κοκορέτσι που φάγαμε, μιας και κοντοζυγώνει το καλοκαίρι...

*** Είπα καλοκαίρι και αναθάρρησα! Έρχεται επιτέλους η στιγμή να επιβιβαστούμε στη γραμμή της Καλαμαριάς. Σε αυτήν ντε, που θα χρησιμοποιούσαμε λίγο μετά το Πάσχα του 2026, το α' τρίμηνο του 2026, τον Νοέμβριο του 2025 ή για όσους θυμούνται αυτά που οι άλλο θέλουν να ξεχάσουν, έξι μήνες μετά την παράδοση της βασικής γραμμής, που θα παραδίδονταν Απρίλιο του 2023. Καταλάβατε, τέλος πάντων. Κι επειδή το καλοκαίρι στην Ελλάδα, κρατάει πολύ, ας κρατήσουμε αυτό που είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος «πιστεύουμε ότι θα είναι πριν τη ΔΕΘ». Ραντεβού τον Σεπτέμβρη λοιπόν, της «Αγίας ΔΕΘ», πολιούχου της Θεσσαλονίκης, μυροβλύτισσας και θαυματουργού. 

Η Γλυκόξινη