Βλέπω τον βιασμό σου

Δεν είμαι δικαστίνα, δεν έχω σπουδάσει νομική και δε γνωρίζω αναλυτικά τους νόμους. Σε συζητήσεις με φίλες, και σε γυναικοπαρέες, πολύ συχνά αναφερόμαστε σε περιστατικά όπου η κάθε μία από εμάς έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης. Ρωτήστε τις φίλες σας κι εσείς και εάν σας εμπιστεύονται θα σας αναφέρουν παρόμοια περιστατικά. Θα μου πείτε: Τι είδους σεξουαλική παρενόχληση; Τι έκτασης; Και θα σας απαντήσω ότι πέσατε στην παγίδα. Δεν υπάρχει λίγο ή πολύ. Μέχρι πού είναι το λίγο; Το revenge porn που δεν αφορά απτικό παράπτωμα είναι λίγο; Το να σου ακουμπήσει ένας άντρας το στήθος επίτηδες όταν σε αγκαλιάζει είναι λίγο; Ποιο είναι το όριο;

Συζητάμε στη δουλειά την καταδικαστική απόφαση και την ποινή του Δημήτρη Λιγνάδη. Πριν λίγες ημέρες ο drummer των Πυξ Λαξ αφέθηκε ελεύθερος ενώ κρίθηκε ένοχος για βιασμούς 6χρονων. Ο σάλος που προκλήθηκε τότε ήταν μικρότερος. Ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι υπόδικος - κατηγορούμενος για βιασμό και λόγω προβλημάτων υγείας και πάλι στο σπίτι. Αντίθετα ένας πολίτης που χρωστάει στην εφορία και δεν έχει χρήματα να πληρώσει την αναστολή του θα μπει μέσα. Στο Twitter τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να πολιτικοποιήσουν το θέμα για έναν νόμο που είναι προγενέστερος. Τι σημασία έχουν οι ιδεολογικές τοποθετήσεις των βιαστών; ΟΙ δεξιοί βιάζουν ενώ οι αριστεροί όχι; Το θέμα είναι ότι όλοι ώσπου να εκδικαστεί η έφεσή τους είναι στο σπίτι τους. Με λίγα λόγια δεν υπάρχει δεξιός ή αριστερός βιασμός. Ούτε υπάρχει σε βίασε λίγο ή πολύ. Υπάρχει όμως και ο κοινωνικός βιασμός. Και αυτός ισχύει για όλους. Και για τους βιαστές και για τα θύματα τους.

Η δίκη του Δημήτρη Λιγνάδη πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών. Δεν μάθαμε και δεν θα μάθουμε ποτέ, τι ακούστηκε για τα θύματα. Ποιά λάσπη τα σκέπασε. Γράφοντας αυτά σκέφτομαι όλους όσους τόλμησαν να μιλήσουν για το βιασμό ή την παρενόχληση τους και υπέστησαν όλον αυτόν τον ευτελισμό από τον συνήγορο υπεράσπισης. Λέγεται υπερασπιστική γραμμή θα σας πουν οι δικηγόροι. Λέγεται δεύτερος βιασμός θα σας πω εγώ.

Το μήνυμα από όλες αυτές τις αποφάσεις είναι -και λυπάμαι που το γράφω: μην μιλάς. Μην μιλάς γιατί θα σε κάνουν ρόμπα. Μην μιλάς γιατί θα πουν ότι προκάλεσες. Ότι είχες πολλούς ερωτικούς συντρόφους. Ότι ήσουν ανήθικη. Ότι ήσουν ομοφυλόφιλος/ομοφυλόφιλη. Δηλαδή δεν φτάνει που σε βιάζουν, μετά πρέπει να σε ξαναβιάσουν με δημόσια διαπόμπευση. Δεν φτάνει που σου πήρε χρόνια για να καταφέρεις να εξομολογηθείς αυτό που σου έκαναν και σου άφησε ψυχολογικά τραύματα, πρέπει να ξαναζήσεις την ίδια κόλαση και στο δικαστήριο. Και να ακούς να αναρωτιούνται: γιατί δεν μίλησες νωρίτερα; Άρα δεν λες αλήθεια.

Κάθε φορά που ακούτε κάποιον να αναρωτιέται γιατί ένα θύμα βιασμού χρειάστηκε να ενηλικιωθεί για να μιλήσει σκεφτείτε πόσες στρεβλώσεις έχει υποστεί, πόσες πληγές και πόσες ενοχές κουβαλάει. Αν είσαι στην εφηβεία και σε παρενοχλήσουν είναι πιθανό να σκεφτείς πως φταις κι εσύ. Ή να ντρέπεσαι να μιλήσεις. Ή να φοβάσαι ότι θα σε κακολογήσουν.

Κάθε φορά που ακούτε να λένε ότι μία κοπέλα ήταν προκλητική και φορούσε κοντή φούστα και γι’ αυτό την παρενόχλησαν απαντήστε: Πόσο κοντή φούστα επιτρέπεται για να μην σε βιάσουν; Δηλαδή στο πόσο κοντό καίγεσαι;

Κάθε φορά που ετοιμάζεστε να πείτε στην κόρη σας να μην έχει βαθύ ντεκολτέ γιατί θα προκαλέσει σκεφτείτε το καλύτερα. Πόσο ντεκολτέ επιτρέπεται; Δηλαδή είναι το θύμα υπεύθυνο για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις ή για τον βιασμό; Αυτό ακριβώς συνιστά την κουλτούρα του βιασμού. Το σώμα μας μάς ανήκει. Το πώς θα ντυθούμε, πόσο έντονα θα μακιγιαριστούμε, ποια ρούχα θα επιλέξουμε να φορέσουμε είναι απολύτως δικό μας θέμα. Όπως δικό μας θέμα είναι και το αν θα κρατήσουμε το έμβρυο που κυοφορούμε ή αν θα προχωρήσουμε σε άμβλωση.

Ενθαρρύνετε τα κορίτσια σας, αλλά και τα αγόρια σας να μιλάνε. Να έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Να ανοίξουν στόματα. Επεξεργαστείτε δεύτερη φορά τις πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τα θύματα. Επιπλέον μην επιτρέπετε σε κανένα πολιτικό κόμμα να καπηλεύεται αυτά τα θέματα. Και αναρωτηθείτε πόσοι γνώριζαν, έβλεπαν, υποψιάζονταν ότι συνέβαιναν όλα αυτά και δεν μιλούσαν; Και αναφέρομαι στο χώρο του θεάματος.