Αίγυπτος: Δορυφόροι «είδαν» αρχαίο συγκρότημα 2.600 ετών θαμμένο κάτω από τον Νείλο

- Newsroom

Ένα μεγάλο αρχαιολογικό συγκρότημα, ηλικίας περίπου 2.600 ετών, έφεραν στο φως, ψηφιακά σε πρώτη φάση, επιστήμονες στην περιοχή του Νείλου, αξιοποιώντας συνδυαστικά δορυφορικές εικόνες και σύγχρονες γεωφυσικές μεθόδους.

Η σημαντική αυτή ανακάλυψη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Acta Geophysica, πραγματοποιήθηκε στην αρχαία αιγυπτιακή πόλη Μπούτο (γνωστή σήμερα ως Τελ ελ-Φαραΐν) και αναμένεται να προσφέρει πολύτιμα νέα στοιχεία για τη θρησκευτική αρχιτεκτονική και τις κατασκευαστικές τεχνικές της εποχής.

Πώς η τεχνολογία ξεπέρασε το εμπόδιο της λάσπης και των νερών

Η Μπούτο κατοικήθηκε αδιάλειπτα από την Προδυναστική περίοδο (περίπου το 3800 π.Χ.) έως και την πρώιμη ισλαμική εποχή, τον 7ο αιώνα μ.Χ. Επειδή καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε επανειλημμένα ανά τους αιώνες, τα παλαιότερα στρώματά της βρίσκονται θαμμένα κάτω από μεταγενέστερα ερείπια και παχιές αποθέσεις λάσπης. Οι συμβατικές ανασκαφές σε τέτοιο βάθος είναι εξαιρετικά δύσκολες, τόσο λόγω του τεράστιου όγκου υλικών που πρέπει να απομακρυνθούν όσο και εξαιτίας της παρουσίας υπόγειων υδάτων.

Τετάρτη 15 Απρ 2026, 12:55

Νέα μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη - Τουλάχιστον 6.000 κυβικά χιλιόμετρα μάγματος βρέθηκαν κάτω από την Τοσκάνη

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για να «δουν» κάτω από την επιφάνεια χωρίς να σκάψουν, οι ερευνητές συνδύασαν δορυφορικά δεδομένα ραντάρ (Sentinel-1), με τα οποία εντοπίστηκαν ανωμαλίες κάτω από το έδαφος και μετρήσεις ηλεκτρικής ειδικής αντίστασης, καταγράφοντας πώς διαφορετικά υλικά μεταφέρουν ή εμποδίζουν το ηλεκτρικό ρεύμα, δημιούργησαν τρισδιάστατες απεικονίσεις των υπόγειων δομών.

Τι έκρυβαν τα στρώματα της γης

Οι μετρήσεις και η στοχευμένη, περιορισμένη ανασκαφή (έκτασης περίπου 100 τετραγωνικών μέτρων) που ακολούθησε αποκάλυψαν διαφορετικές ιστορικές περιόδους ανάλογα με το βάθος. Θραύσματα κεραμικών και οικοδομικά κατάλοιπα της ρωμαϊκής και της πτολεμαϊκής περιόδου, εντόπισαν εώς τα 3 μέτρα, ενώ έως τα έξι ανακάλυψαν μία οριοθετημένη κατασκευή από πλίνθους, η οποία χρονολογείται στη Σαϊτική περίοδο (πριν από περίπου 2.600 χρόνια). Στο σημείο βρέθηκαν τοίχοι από πλίνθους και αντικείμενα θρησκευτικού χαρακτήρα, οδηγώντας τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι πρόκειται για έναν μεγάλο τάφο ή ένα ιερό.

Μια αρχαία «μοντέρνα» τεχνική θεμελίωσης

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στους ερευνητές ένα εύρημα σε βάθος έξι έως επτά μέτρων: ένα ασυνήθιστα παχύ στρώμα καθαρής άμμου. Όπως εκτιμούν, η άμμος τοποθετήθηκε σκόπιμα από τους αρχαίους κατασκευαστές ως τεχνητή βάση κάτω από τα θεμέλια, με σκοπό να κατανέμεται καλύτερα το βάρος των κτιρίων και να ενισχύεται η σταθερότητά τους, μια πρακτική που θυμίζει τη λογική σύγχρονων μηχανικών μεθόδων.

Η έρευνα στην περιοχή συνεχίζεται, καθώς οι επιστήμονες σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν ισχυρότερο εξοπλισμό για να εξερευνήσουν ακόμη βαθύτερα στρώματα. Μάλιστα, εκτιμούν ότι κάτω από ένα παχύ στρώμα αργίλου ενδέχεται να κρύβεται ακόμη ένας ναός, ικανός να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου.