- Newsroom
Ένα χρόνο πριν, σε άρθρο μου στην Μακεδονία είχα παρουσιάσει την αναγκαιότητα ύπαρξης ανώτατου ορίου ολοκλήρωσης των σπουδών των φοιτητών, την αδιαφορία των πανεπιστημιακών αρχών και δασκάλων για το γεγονός και συγκεκριμένες προτάσεις για το τι έπρεπε να κάνουν τα πανεπιστήμια και το Υπουργείο. Οι αποφάσεις του Υπουργείου έδωσαν τη δυνατότητα σε ένα ποσοστό των φοιτητών που κινδύνευαν να διαγραφούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους σε ένα επιπλέον χρόνο και σε αυτούς που είχαν περάσει μαθήματα με 120 τουλάχιστον διδακτικές μονάδες να συμμετέχουν τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά στις κατατακτήριες εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ μαζί με τους αποφοίτους.
Στο Α.Π.Θ. η αδιαφορία για τις επερχόμενες νέες διαγραφές φοιτητών είναι πλήρης. Από τη φετινή χρονιά δεν διαγράφονται αυτοί που τους ονόμαζαν αιωνίους φοιτητές αλλά αυτοί που έχουν φτάσει στο ανώτατο όριο φοίτησης. Η διοίκηση του Α.Π.Θ. ασχολείται με την επιβολή της χρήσης tablet στις εξετάσεις των μαθημάτων, γεγονός που σε καμιά περίπτωση δεν βελτιώνει την εκπαιδευτική διαδικασία και την πρόοδο των φοιτητών.
Καμία προσπάθεια, καμία μελέτη δεν έχει ξεκινήσει συνολικά στο Α.Π.Θ. και στα τμήματά του, ώστε να αναζητηθούν οι αιτίες παράτασης των σπουδών, ειδικότερα δε αυτές που συνδέονται με την εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούμε ότι τα προγράμματα σπουδών και ο τρόπος διδασκαλίας επιδρούν ελάχιστα στην παράταση των σπουδών.
Κανείς δεν αναρωτιέται αν αυτά που διδάσκονται είναι αυτά που ζητά η αγορά εργασίας στη χώρα, αν βγάζουμε αποφοίτους που δεν πρόκειται να βρουν ποτέ δουλειά στο αντικείμενό τους.
Κανείς δεν οργανώνει ένα σύστημα παρακολούθησης της εύρεσης εργασίας των αποφοίτων στα πρώτα τρία χρόνια.
Ελάχιστοι συνειδητοποιούν ότι ολοένα και περισσότερο οι υποψήφιοι φοιτητές θα αναζητούν τμήματα, από τα οποία θα αποφοιτούν στον ελάχιστο χρόνο και θα βρίσκουν γρήγορα εργασία σχετική με το αντικείμενο των σπουδών τους.
Κανείς δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η ίδια η δημόσια εκπαίδευση θα οδηγεί υποψηφίους φοιτητές στην ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Είναι απόλυτη αναγκαιότητα διοίκηση και διδάσκοντες να αντιληφθούν ότι τους αναλογεί μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την παράταση των σπουδών των φοιτητών και πρέπει άμεσα να σχεδιάσουν το νέο δημόσιο πανεπιστήμιο που θα ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις ιδιαίτερα τώρα και με την επέλαση της χρήσης της τεχνικής νοημοσύνης.
Από την άλλη πλευρά το Υπουργείο Παιδείας δεν έδειξε ότι έχει μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αντιμετώπιση του θέματος. Με τις περσινές ρυθμίσεις, την τελευταία στιγμή, έδειξε ότι ο βασικός στόχος ήταν η υποστήριξη του ιδεολογήματος των διαγραφών και όχι η αντιμετώπιση μιας χρόνιας παθογένειας των ΑΕΙ. Η ρύθμιση για τη δυνατότητα συμμετοχής φοιτητών, που θα έχουν διαγραφεί ενώ θα έχουν περάσει μαθήματα με 120 τουλάχιστον διδακτικές μονάδες, είναι ολότελα λανθασμένη. Πρώτον, γιατί προβλέπει ότι ο φοιτητής θα μπορεί να δώσει εξετάσεις σε τμήμα διαφορετικό από αυτό που φοίτησε και δεύτερο γιατί παραβλέπει ότι δίνει εξετάσεις σε μαθήματα που είναι εισαγωγικά, κατατασσόμενος συνήθως στο πρώτο έτος σπουδών ενώ τυπικά θα μπορούσε να είναι στο τρίτο.
Το Υπουργείο πρέπει να αναθεωρήσει άμεσα αυτή την επιλογή του, αν όντως ενδιαφέρεται να δώσει δεύτερη ευκαιρία στους διαγραφέντες φοιτητές. Ταυτόχρονα τα πανεπιστήμια θα πρέπει να επεξεργαστούν προτάσεις ελέγχου της προόδου των φοιτητών πριν από την ολοκλήρωση του ανώτατου ορίου φοίτησης, ώστε από τα πρώτα δύο χρόνια να ενεργοποιούνται συγκεκριμένες διατάξεις για τη συνέχιση των σπουδών.
Η πρόταση που είχα καταθέσει πριν από ένα χρόνο έδινε πραγματική και ρεαλιστική δεύτερη ευκαιρία. Το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν αντέχει άλλο τους πειραματισμούς και τον εφησυχασμό. Τώρα, προτού είναι πολύ αργά, πρέπει να αναληφθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες.
