Ένα άλμπουμ - διαδρομή συμφιλίωσης με όσα κουβαλάμε μέσα μας

Κάποιοι δίσκοι απλώς ακούγονται και άλλοι σε προσκαλούν να τους διασχίσεις. Το «Νήνεμο», η νέα δισκογραφική δουλειά της Χριστίνας Ψύχα, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Με αφετηρία τη μελοποιημένη ποίηση και οδηγό έναν ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στην τζαζ, την κινηματογραφική μουσική, την ποπ και τις fusion επιρροές, η ερμηνεύτρια και συνθέτρια δημιουργεί έναν ενιαίο μουσικό κόσμο, όπου κάθε τραγούδι αποτελεί έναν ακόμη σταθμό μιας βαθιά προσωπικής διαδρομής. Στη συνέντευξη στο eMakedonia μιλά για τη γέννηση του «Νήνεμο», τη σχέση της με την ποίηση, τις καλλιτεχνικές της αναζητήσεις και τα επόμενα σχέδιά της.

Το «Νήνεμο» μοιάζει περισσότερο με μια ενιαία μουσική αφήγηση παρά με μια απλή συλλογή τραγουδιών. Ποια ήταν η αρχική ιδέα που οδήγησε στη δημιουργία αυτού του άλμπουμ;

Η αρχική ιδέα βασίστηκε στη μελοποίηση, με την οποία ασχολήθηκα για πρώτη φορά από την έντονη επιθυμία μου να τραγουδήσω τα λόγια αυτών των σπουδαίων ποιητών. Στην πορεία της δημιουργικής διαδικασίας κατάλαβα ότι τα τραγούδια αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις γύρω από την ανθρώπινη εμπειρία, τη μοναξιά, την προσδοκία, την απώλεια, την επιθυμία για φυγή, αλλά και τη γαλήνη που έρχεται όταν συμφιλιώνεσαι με όλα αυτά. Έτσι άρχισε να προκύπτει ένα αποτέλεσμα που λειτουργούσε σαν κινηματογραφική αφήγηση, όπου κάθε κομμάτι οδηγεί οργανικά στο επόμενο και όλα μαζί συνθέτουν έναν ενιαίο συναισθηματικό κόσμο. Το «Νήνεμο» αντικατοπτρίζει μια διαδρομή.

Σάββατο 02 Μαρ 2024, 08:00

Ένα άλμπουμ για την προστασία των ζώων με πολλούς συμβολισμούς

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στον δίσκο μελοποιείτε ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη, του Κώστα Καρυωτάκη και του Φερνάντο Πεσσόα. Πώς προσεγγίζετε τη μελοποίηση ενός ποιητικού κειμένου και τι αναζητάτε πριν γεννηθεί η μουσική;

Όπως είπα αυτά τα ποιήματα είναι η πρώτη μου προσπάθεια μελοποίησης, οπότε στην πράξη προσπάθησα πρώτα να τα «ακούσω». Όλα τα ποιήματα έχουν έναν εσωτερικό ρυθμό με σιωπές και με λέξεις που πάλλονται περισσότερο, οπότε προσπάθησα να εντοπίσω αυτά τα σημεία πρώτα. Ήθελα να αποδώσω με μουσική το συναίσθημα του λόγου. Ο Λειβαδίτης, ο Καρυωτάκης και ο Πεσσόα έχουν πολύ διαφορετικές φωνές, αλλά και οι τρεις κουβαλούν μια βαθιά υπαρξιακή αλήθεια. Η μουσική γεννιέται όταν αισθανθώ ότι έχω συνδεθεί με αυτή την αλήθεια και μπορώ να την εκφράσω με τον δικό μου τρόπο.

Η μουσική σας συνδυάζει στοιχεία τζαζ, κινηματογραφικής μουσικής, ποπ και fusion, διαμορφώνοντας έναν πολύ προσωπικό ήχο. Πόσο συνειδητή είναι αυτή η καλλιτεχνική ταυτότητα και ποιες είναι οι βασικές επιρροές σας;

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξεκίνησα λέγοντας “θέλω να φτιάξω έναν ήχο που να συνδυάζει όλα αυτά τα στοιχεία”. Προέκυψε φυσικά μέσα από τα ακούσματά μου και τις εμπειρίες μου. Μεγάλωσα ακούγοντας πολύ διαφορετικές μουσικές: ελληνικό τραγούδι, τζαζ, world και λατινικές επιρροές και τώρα τελευταία αρκετά κινηματογραφική μουσική. Με τον καιρό κατάλαβα ότι δεν θέλω να βάζω όρια ανάμεσα στα είδη, αλλά να χρησιμοποιώ ό,τι εξυπηρετεί το συναίσθημα του κάθε τραγουδιού. Ίσως αυτός ο συνδυασμός να είναι τελικά η πιο ειλικρινής έκφραση της δικής μου μουσικής ταυτότητας.

Η συνεργασία σας με τον Νικόλα Αναδολή αποτελεί σταθερό σημείο στην πορεία σας. Πώς λειτουργεί αυτή η δημιουργική σχέση και τι πιστεύετε ότι προσθέτει στο τελικό αποτέλεσμα;

Με τον Νικόλα υπάρχει μια βαθιά πρωτίστως ανθρώπινη και εν συνεχεία μουσική επικοινωνία και εμπιστοσύνη. Πολλές φορές δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Μια ιδέα, μια μελωδία ή ακόμη και μια λέξη αρκεί για να ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ μας. Ο Νικόλας φέρνει έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο σκέψης, με έντονο αρμονικό και ενορχηστρωτικό στοιχείο, ενώ εγώ συχνά ξεκινώ από την μελωδία, τον στίχο και τη γενικότερη κατεύθυνση. Νομίζω ότι το σημαντικότερο είναι πως αλληλοσυμπληρώνομαστε χωρίς ο ένας να ακυρώνει τη φωνή του άλλου. Αυτή η ισορροπία δίνει στο τελικό αποτέλεσμα μεγαλύτερο βάθος και πολυφωνία.

Μετά τις σημαντικές διακρίσεις και τις εμφανίσεις σας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αισθάνεστε ότι το «Νήνεμο» σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην καλλιτεχνική σας πορεία; Ποιο είναι το επόμενο όνειρο ή ο επόμενος στόχος σας;

Ναι, αισθάνομαι ότι το «Νήνεμο» είναι ένα νέο κεφάλαιο, γιατί είναι μια πολύ διαφορετική δουλειά από τον πρώτο μου δίσκο, τη Violetera. Είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη αφήγηση όσων έχω μέσα μου και με βοήθησε να καταλάβω πιο καθαρά τι αισθάνομαι. Οι διακρίσεις και οι εμφανίσεις στο εξωτερικό ήταν πολύ σημαντικές, αλλά περισσότερο ως επιβεβαίωση ότι η μουσική μπορεί να επικοινωνήσει πέρα από γλώσσες και σύνορα. Τα όνειρα μου έχουν να κάνουν περισσότερο με μια πιο συνολική προσωπική πορεία στη ζωή που περιλαμβάνει σημαντικά τη μουσική, χωρίς ωστόσο να την προσδιορίζει, ενώ στόχους βάζω συνήθως μικρούς. Στα επόμενα σχέδια, οργανώνουμε μια ωραία παρουσίαση του δίσκου από το φθινόπωρο στην Αθήνα.