Γιάννης Μαθές: «Η μουσική εμπειρία δεν είναι διακόπτης του ενός δευτερολέπτου. Είναι κύκλωμα»

Συχνά τα τραγούδια καλούνται σήμερα να κερδίσουν την προσοχή του ακροατή μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, αλλά ο Γιάννης Μαθές επιλέγει έναν διαφορετικό δρόμο. Η νέα δισκογραφική δουλειά του με τίτλο «Με τα γόνατα χορεύουν» δεν έχει ως μοναδικό πρωταγωνιστή τη φωνή του, αλλά τη συνάντηση των μουσικών, τον αυτοσχεδιασμό, την αλληλεπίδραση και την κοινή δημιουργική στιγμή. Σε αυτό το καλλιτεχνικό περιβάλλον συναντά δύο σπουδαίες ερμηνεύτριες, την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τη Δήμητρα Γαλάνη, με τις οποίες μοιράζεται την ίδια αγάπη για το τραγούδι, αλλά και διαφορετικές μουσικές αναφορές.

«Είναι δυο κορυφαίες φωνές που θαύμαζα από την εφηβεία μου», λέει ο ίδιος στο emakedonia.gr, επισημαίνοντας πως και οι δύο καλλιτέχνιδες έχουν ανοιχτές κεραίες προς τους νεότερους δημιουργούς και βαθιά αφοσίωση σε αυτό που κάνουν. Οι συνεργασίες προέκυψαν φυσικά, με αφετηρία το ίδιο το υλικό: τους στίχους του Μάνου Σαγκρή και τον ήχο που διαμόρφωσε ο Μαθές μαζί με πέντε εξαιρετικούς μουσικούς.

Παρασκευή 27 Μαρ 2026, 19:10

Θεσσαλονίκη: Νέα δισκογραφική δουλειά από την Κρατική Ορχήστρα της πόλης

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η Δήμητρα Γαλάνη στάθηκε δίπλα στην ομάδα σε όλη τη διαδικασία της παραγωγής, προσφέροντας τη γνώμη της από τα πρώτα στάδια. Η Ελένη Τσαλιγοπούλου προσέγγισε τη δουλειά με τη δική της συναισθηματική γενναιοδωρία. Για τον Μαθέ, οι δύο φωνές συναντήθηκαν τελικά στο κέντρο των διαφορετικών μουσικών χρωμάτων του άλμπουμ: η Γαλάνη με τις καταβολές της από τη Δύση, η Τσαλιγοπούλου από την Ανατολή. Και οι δύο, ωστόσο, συναντώνται σε μια κοινή αναφορά, την Ελλάδα, με όλη τη λεπτότητα, την αισθητική και τη σοφία που, όπως λέει, κρύβει αυτή η λέξη.

Ένα άλμπουμ που χρειάζεται χρόνο

Η επιλογή του Γιάννη Μαθέ να δώσει χώρο σε μια συλλογική μουσική κατάθεση αποτυπώνεται και στον τρόπο ηχογράφησης. Οι μουσικοί βρέθηκαν μαζί στο στούντιο, ο ένας απέναντι στον άλλο, ώστε να υπάρχει ζωντανή αλληλεπίδραση και ελευθερία στην έκφραση. Στόχος δεν ήταν να υπηρετηθεί αποκλειστικά η ερμηνεία του τραγουδιστή, αλλά να συνυπάρξουν ισότιμα η μουσική, οι στίχοι και η φωνή.

«Θελήσαμε ο πρωταγωνιστής σ’ αυτό το άλμπουμ να μην είναι ο “τραγουδιστής”, αλλά η κοινή μουσική στιγμή και κατάθεση όλων μας», εξηγεί. Η απόφαση να ηχογραφήσουν με αυτόν τον τρόπο συνδέεται και με την επιλογή να συμπεριλάβουν 13 τραγούδια, χωρίς περικοπές σε όσα ήθελαν να εκφράσουν.

Ο ίδιος δεν επιδιώκει να προσαρμόσει τη δουλειά του στην ταχύτητα της ψηφιακής εποχής. Προτιμά να αφήσει τα τραγούδια να αναπνεύσουν, να περάσουν από το σκοτάδι στο φως και να αποκαλύψουν σταδιακά τις διαφορετικές τους όψεις. «Δεν είχαμε σκοπό να προλάβουμε σύντομα να “πείσουμε” κάποιον για κάτι, παρά να πούμε όλη την αλήθεια μας», σημειώνει. Και καταλήγει με μια χαρακτηριστική εικόνα για τον χρόνο που απαιτεί η μουσική εμπειρία: «Δεν είναι διακόπτης του ενός δευτερολέπτου. Είναι κύκλωμα».

Η επιστροφή στον κόσμο του Νίκου Ξυλούρη

Παράλληλα με τη δισκογραφική του δραστηριότητα, ο Γιάννης Μαθές συμμετέχει για δεύτερη χρονιά στη μουσικοθεατρική παράσταση «Νίκος Ξυλούρης - Ο Αρχάγγελος της Κρήτης», όπου υποδύεται τον Σταύρο Ξαρχάκο. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη, βασίζεται στο κείμενο της Ζαχαρένιας Πετράκη και προσεγγίζει τη ζωή και την καλλιτεχνική διαδρομή του Νίκου Ξυλούρη μέσα από τη μουσική, την αφήγηση και τη δράση επί σκηνής.

Για τον Μαθέ, δεν πρόκειται για ένα συμβατικό αφιέρωμα, αλλά για ένα έργο με ζωντανούς χαρακτήρες και μια πραγματικότητα που ανασυντίθεται μπροστά στον θεατή. Η επάνοδος στην παράσταση δεν σημαίνει επανάληψη. Αντίθετα, κάθε φορά ανακαλύπτει νέες πλευρές του ανθρώπου που ενσαρκώνει.

Ιδιαίτερα τον αγγίζει η στάση του Ξυλούρη απέναντι στους συναδέλφους του. Θυμάται την απορία που εξέφραζε συχνά ο μεγάλος Κρητικός καλλιτέχνης προς τον αδελφό του, Ψαρογιάννη, για τη ζήλια στον χώρο της μουσικής, αφού, όπως έλεγε, καθένας έχει τη δική του αξία. Για τον Μαθέ, αυτή η σκέψη αποκαλύπτει την αγνότητα και την πίστη του Ξυλούρη σε ανώτερες αξίες. Μια ακεραιότητα που εξακολουθεί να τον συγκινεί κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή.

Η παρακαταθήκη που αφορά το σήμερα

Η σύνδεση της μορφής του Νίκου Ξυλούρη με την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τους κοινωνικούς αγώνες παραμένει, κατά τον Γιάννη Μαθέ, απολύτως επίκαιρη. Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι η προσέγγιση μιας τέτοιας παρακαταθήκης απαιτεί μια μουσειακή αναπαράσταση του παρελθόντος. Αντίθετα, υποστηρίζει πως οι αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια εξακολουθούν να είναι αναγκαίοι.

«Η ανάγκη για αγώνα είναι παρούσα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σήμερα», τονίζει, επισημαίνοντας ότι η αδικία και η κατάχρηση εξουσίας δεν αφορούν μόνο τη δημόσια ζωή, αλλά μπορούν να εμφανιστούν ακόμη και στον πιο προσωπικό χώρο. Το ζητούμενο, όπως λέει, είναι να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα, χωρίς αυταπάτες και χωρίς να καταφεύγουμε σε μια επίπλαστη αίσθηση ευτυχίας και καλοπέρασης.

Από τη μία, λοιπόν, μια δισκογραφική δουλειά που ζητά από τον ακροατή να αφιερώσει χρόνο για να συναντήσει την αλήθεια των δημιουργών της. Από την άλλη, μια θεατρική εμπειρία που υπενθυμίζει πως η καλλιτεχνική κληρονομιά αποκτά νόημα όταν συνομιλεί με το παρόν. Για τον Γιάννη Μαθέ, η μουσική και το θέατρο δεν είναι απλώς τρόποι έκφρασης, αλλά πεδία συνάντησης, ευθύνης και ουσιαστικής επικοινωνίας.