ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΟΣ Από τη Στρατονίκη στην... καρδιά της πληροφορικής

- Newsroom

Το πάντρεμα της λογικής και του συναισθήματος γέννησαν ένα επιχειρηματικό μυαλό, που μέσα από αντιξοότητες και πάλη για τα προς το ζην, δημιούργησε μία πρωτοποριακή εταιρεία. Στη σύντομη μάλιστα πορεία της, η εταιρεία μπήκε στην εναλλακτική αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών και πορεύεται με γοργά βήματα για την έξοδό της στη διεθνή σκηνή

της Λίνας Τσιρέκα

Ο λόγος για την Epsilon Net και τον τιμονιέρη της Γιάννη Μίχο, που έχει καταφέρει να δημιουργήσει μία εταιρεία που βασίζεται στην παροχή ολοκληρωμένων και καινοτόμων λύσεων. Βασικό ατού του ιδρυτή της εταιρείας το ότι “ακούει”, όπως λέει ο ίδιος, “την αγορά”.
Τα πρώτα βήματα του νεαρού Γιάννη, του τρίτου από τα παιδιά της οικογένειας Μίχου, ξεκίνησαν στη Στρατονίκη της Χαλκιδικής. Ο πατέρας μεταλλωρύχος, ιδιαίτερα συναισθηματικός, κόπιαζε για να ζήσει την οικογένειά του, η μητέρα στυλοβάτης και ορθολογίστρια, κρατούσε το σπίτι και ανέθρεφε τα παιδιά. Εκείνο που αναπολεί με νοσταλγία για την οικογένειά του ο Γιάννης Μίχος ήταν η ελευθερία που έδινε στα παιδιά της, για να αποκτήσουν εμπειρίες και να σταθούν γερά στα πόδια τους. Από τα 13 ο νεαρός Γιάννης άρχισε να δουλεύει για δύο μήνες το καλοκαίρι, σαν βοηθός σερβιτόρου, σε εστιατόρια της Ουρανούπολης. Άρχισε να αποκτά νέες παραστάσεις, διαχειριζόταν τα πρώτα του χρήματα από τη δική... του εργασία. “Συνήθως δουλεύαμε από τις 9 το πρωί έως τις 3 μετά τα μεσάνυχτα, με μικρά μεσημεριανά διαλείμματα. Δύσκολες συνθήκες για ένα παιδί, ωστόσο έμαθα να αυτοσυντηρούμαι. Στάθηκα από νωρίς στα πόδια μου”, θυμάται ο σημερινός πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Epsilon Net.
Τέλειωσε το λύκειο στην Αρναία, ήρθε στη Θεσσαλονίκη και έδωσε εξετάσεις για να μπει στην Ιατρική. Ήθελε να προσφέρει στον άνθρωπο, όπως λέει, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Παράλληλα άρχισε να δουλεύει σε διάφορες χειρονακτικές δουλειές. Σε καπνομάγαζα, σε χώρους εστίασης, σε επιπλάδικα. Αρκετά χρόνια μετά λέει με ικανοποίηση για τα χρόνια της βιοπάλης ότι “του αύξησαν την υπευθυνότητα”. Μάλιστα στο σημερινό του διαμέρισμα, στις Σαράντα Εκκλησιές, με θέα όλη τη Θεσσαλονίκη, έχει κάποια από τα μικροέπιπλα που είχε κατασκευάσει με τα χέρια του την εποχή που δούλευε στα επιπλάδικα. “Όταν έχεις δώσει σε ένα υλικό σάρκα και οστά, νιώθεις πραγματική ικανοποίηση” λέει ο Γιάννης Μίχος.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Στα 19 του χρόνια, η μοίρα του παίζει άσχημο παιχνίδι. Ο πατέρας του, που τόσο αγαπούσε, φεύγει από τη ζωή, καθώς η υγεία του είχε επιβαρυνθεί από την επώδυνη εργασία στα πάλαι ποτέ μεταλλεία του Μποδοσάκη.
Την ίδια χρονιά, μπαίνει στη Βιομηχανική Σχολή, που αν και τότε θεωρούνταν κακή επιλογή, καθώς οι απόφοιτοι αυτής δυσκολεύονταν να διοχετευτούν στην αγορά εργασίας, εντούτοις του πρόσφερε απλόχερα μεγάλο εύρος γνώσεων. Μέχρι τότε ο Γιάννης Μίχος δεν είχε σκεφτεί να ασχοληθεί με το χώρο της πληροφορικής και να στήσει μία επιχείρηση βασισμένη σε αυτή.
Στα 22 του χρόνια όντας φοιτητής παντρεύεται και αποκτά ένα γιο.
Οι ρόλοι του αυξάνονται είναι οικογενειάρχης, φοιτητής και παράλληλα φαντάρος, καθώς αποφασίζει να υπηρετήσει και τη “μαμά πατρίδα”.
Ως φοιτητής κάνει την πρακτική του στο τμήμα προμηθειών της ΕΚΟ και αποκτά εμπειρία σε μία εταιρεία που έχει στηθεί και λειτουργεί στα πρότυπα μίας πολυεθνικής.
Έχοντας, πια, στα χέρια του το πτυχίο της Βιομηχανικής Σχολής ο Γιάννης Μίχος αρχίζει να συνεργάζεται με μία επιχείρηση που εκτυπώνει και διανέμει φυλλάδια για λογαριασμό άλλων επιχειρήσεων. Η συνεργασία αυτή του γέννησε την ιδέα να δημιουργήσει μία μικρότερη ομάδα που θα απευθυνόταν κατά κύριο λόγο στο χώρο της εκπαίδευσης (φροντιστήρια που ήθελαν να διανείμουν φυλλάδια για τη διαφήμισή τους). Το συγκριτικό πλεονέκτημα της μικρής εταιρείας του Γιάννη Μίχου ήταν το ολιγομελές σχήμα των συνεργατών. Η εταιρεία αυτή είχε μικρό χρόνο ζωής, περί τα δύο χρόνια, αλλά τον έμαθε να αφουγκράζεται τα θέλω της αγοράς. Σχολείο για τον ίδιο ήταν και η ανατροφή του γιου του, που τον έμαθε να ακούει, όπως εξηγεί ο Γιάννης Μίχος.

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
“Στις αρχές του 1987 στις επιχειρήσεις υπήρχε μία αναστάτωση με την επιβολή του ΦΠΑ. Ήταν η αφετηρία μίας νέας εποχής για τους οικονομολόγους”, εξηγεί ο Γιάννης Μίχος, που “εκμεταλλεύτηκε” τη συγκυρία και έστησε μία ατομική επιχείρηση ως σύμβουλος άλλων επιχειρήσεων. “Είχα την τύχη να συνεργαστώ με μεγάλες επιχειρήσεις, με οξυδερκείς επιχειρηματίες που ήξεραν να αντιμετωπίσουν κρίσεις”, θυμάται.
Το 1992 παράλληλα με το επάγγελμα του συμβούλου επιχειρήσεων ξεκινά να διδάσκει οικονομικά και φορολογικά μαθήματα στο ΕΛΚΕΠΑ. Ήταν μία εποχή που η αγορά ζητούσε εξειδικευμένη γνώση. Την ίδια χρονιά δημιουργεί την “Ελληνική Αναπτυξιακή”, που ασχολείται με την εκπαίδευση στελεχών σε οικονομικά, φορολογικά και χρηματοοικονομικά θέματα. Σιγά-σιγά ο ρόλος του συμβούλου επιχειρήσεων περνά σε δεύτερη μοίρα. Επιλέγει συνειδητά να ασχοληθεί με την εταιρεία που έχει δημιουργήσει μελετά τις νέες τεχνολογίες, προχωρά στο συγκερασμό των οικονομικών γνώσεων που διαθέτει και την πληροφορική.

ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ Η EPSILON NET
To 1999 παίρνει σάρκα και οστά η Epsilon Net. Συστατικό της επιτυχίας της η προσφορά ολοκληρωμένων γνώσεων μέσω της υψηλής τεχνολογίας. Το πρώτο προϊόν της, η online τράπεζα φορολογικής και εργατικής ενημέρωσης που είχε βάση δεδομένων των τελευταίων 20 ετών, γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πελάτες της επιχείρησης αριθμούν σήμερα 17.000 άτομα. Το 70% μάλιστα των πελατών της εταιρείας βρίσκεται στην Αθήνα, όπου και είναι εγκατεστημένο το τμήμα πωλήσεων της Epsilon Net. H εισηγμένη εδώ και λίγο καιρό βορειοελλαδική εταιρεία βρίσκεται με το βλέμμα στραμμένο στη Ρουμανία, ενώ “καλοβλέπει” και την αγορά της Γερμανίας. Για τον Γιάννη Μίχο απαραίτητο συστατικό επιτυχίας είναι τα μεθοδευμένα βήματα άλλωστε το έχει αποδείξει και η πορεία του. “Στήνεις δομές και δίνεις αρμοδιότητες, μία εταιρεία δεν πρέπει να είναι one man show”, λέει.

ΟΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΓΑΠΕΣ
Για τον Γιάννη Μίχο σημαντικό ρόλο έχει στη ζωή να γεύεσαι και τις πιο μικρές χαρές, να εξοικονομείς ελεύθερο χρόνο και να τον διευθετείς όπως θέλεις.
Για τον δικό του ελεύθερο χρόνο έχει επιλέξει το γράψιμο, μετουσιώνει στο χαρτί τις σκέψεις, τα συναισθήματά του. Μέσα από τα μικρά διηγήματα, που δεν αποκλείει κάποια στιγμή -όταν θα είναι έτοιμος να τα εκδώσει- περνά καθημερινές ιστορίες και τις παντρεύει με το απρόοπτο.
Νεόκοπη αγάπη του η υγιεινή μαγειρική, στην οποία, όπως υπερηφανεύεται, είναι καλός. Μάλιστα η μαγειρική του αποτελεί συχνά το “όχημα” για να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι οι φίλοι και η πολυμελής οικογένειά του.