Γιαννης Πρασσάς: Πιάνουμε κορυφή στα κρούσματα στο τέλος της άλλης βδομάδας
Γιατί ο διδάκτωρ μοριακής βιολογίας τάσσεται υπέρ της καθυστέρησης έναρξης της διά ζώσης διδασκαλίας
- Newsroom
Τον «κώδωνα του κινδύνου» κρούει ο Γιάννης Πρασσάς, Διδάκτωρ Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, για την άποψη που διακινείται ευρέως τελευταία για την παραλλαγή όμικρον του κορονοϊού πως... «όλοι θα το κολλήσουμε άλλωστε». Οπως επισημαίνει σε ανάρτησή του, η θέση αυτή είναι επικοινωνιακά επικίνδυνη γιατί δημιουργεί εφησυχασμό και υπονομεύει κάθε μέτρο περιορισμού της πανδημίας.Ολόκληρη η ανάρτησή του έχει ως εξής:
«Αυτό το αόριστο «όλοι θα το κολλήσουμε άλλωστε» που ακούγεται συχνά είναι επικοινωνιακά επικίνδυνο γιατί υπονομεύει (ως μάταια) κάθε προσπάθεια περιορισμού μετάδοσης του ιού. Οχι. Δεν θα κολλήσουμε όλοι τον ιο στο τρέχων κύμα. Και από το χέρι μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό το πόσοι εν τελει θα τον κολλήσουν/μεταδώσουν. Έχει τεράστια διαφορά π.χ. να κολλήσει το 20% από το να κολλήσει το 40% του πληθυσμού. Για τέτοια μεγάλα σύνολα μικρές διαφορές σε ποσοστά δημιουργούν τεράστιες διαφορές σε απόλυτους αριθμούς που εν τελει θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Έχουμε τα εργαλεία. Πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε τώρα περισσότερο από ποτέ. Κάθε αποτροπή μετάδοσης είναι συλλογική νίκη.
ΥΓ. Ναι. Σε *βάθος χρόνου* όλοι θα το κολλήσουμε. Αλλά υπό τη σκοπιά της δημόσιας υγείας εχει πολύ μεγάλη διαφορά το πόσοι θα τον κολλάμε σε κάθε εποχιακό κύμα. Ειδικά τώρα, που βρισκόμαστε ακόμη με αρκετούς ανοσιακά παρθένους συμπολίτες , με το σύστημα στα κόκκινα και εν αναμονή καλύτερων θεραπευτικών και (ίσως) εμβολίων (πιο ικανών να περιορίζουν ΚΑΙ την μετάδοση στην κοινότητα, πχ εισπνεόμενων).ΥΓ2. Αναπόφευκτα πολλοί θα κολλήσουμε παρά την προσπάθεια σύνεσης στα μέτρα. Υπό τις ακραίες επιδημιολογικές συνθήκες που επικρατούν η συλλογική συμμετοχή δεν πρέπει να κρίνεται προφανώς από το αποτέλεσμα (αν κολλήσαμε ή όχι) αλλά από την διάθεση προσαρμογής (στο βαθμό που μπορεί και αντέχει ο καθένας)».
