Γράφει η Μάρα Κουκουδάκη
Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής
Τις τελευταίες εβδομάδες, τα διαδοχικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ σε Κρήτη, Μακεδονία και Θράκη βρέθηκαν δίπλα σε ανθρώπους της παραγωγής και της αγοράς, εργαζόμενους, συνταξιούχους, αυτοδιοικητικούς, εκπροσώπους φορέων. Δίπλα στους πολίτες, στον καθημερινό τους αγώνα.
Μέσα από αυτές τις συναντήσεις αναδεικνύεται κάτι βαθύτερο από μία ακόμα καταγραφή προβλημάτων, η ανάγκη της κοινωνίας να ακούγεται και της πολιτικής να ξανασυναντηθεί με την πραγματική ζωή.
Στις Σέρρες, όπου κάποτε πέντε εργοστάσια απορροφούσαν τη βιομηχανική ντομάτα, αποτυπώνεται το στοίχημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Στην Καβάλα, με σημαντικές δυνατότητες στον τουρισμό, το μάρμαρο, τη μεταποίηση και τον πρωτογενή τομέα, η ανάγκη για ένα αναπτυξιακό μοντέλο που αξιοποιεί τις δυνάμεις κάθε τόπου.
Στις αγορές της Μακεδονίας και της Θράκης, η συζήτηση επιστρέφει στην ακρίβεια, στο εισόδημα, στο κόστος λειτουργίας. Για τη μικρομεσαία επιχείρηση το ερώτημα δεν είναι πια αν θα επενδύσει και θα αναπτυχθεί. Είναι αν θα επιβιώσει. Διαφορετικές περιοχές, ένα κοινό αίτημα, να υπάρχει μέλλον.
Εδώ πρέπει να επιστρέψει η πολιτική.
Δεν αρκεί να περιγράφει τι δεν πάει καλά. Τα προβλήματα η ελληνική κοινωνία τα γνωρίζει καλύτερα από όλους. Τα ζει. Ούτε αρκεί να περιμένει κανείς την κυβερνητική φθορά να μετατραπεί αυτομάτως σε δική του πολιτική δύναμη. Χρειάζεται καθημερινά να αποδεικνύεται ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Γιατί υπάρχει. Αυτό είναι το πολιτικό περιεχόμενο της επικαιροποιημένης πρότασης που παρουσίασε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Όχι αποσπασματικές εξαγγελίες, αλλά μία διαφορετική αντίληψη για τη χώρα.
Γιατί είναι πολιτική επιλογή αν απέναντι στην ακρίβεια περιορίζεσαι στη διαπίστωση ή παρεμβαίνεις στην αγορά και στηρίζεις το διαθέσιμο εισόδημα. Αν αφήνεις το ιδιωτικό χρέος να καθορίζει τη ζωή οικογενειών και επιχειρήσεων ή αλλάζεις τους κανόνες απέναντι σε τράπεζες και servicers. Αν αποδέχεσαι μία περιφέρεια που χάνει ανθρώπους και παραγωγική δραστηριότητα ή οικοδομείς ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που δημιουργεί θέσεις εργασίας και προοπτική σε κάθε τόπο.
Αυτό σημαίνει άλλος δρόμος. Αλλαγή πολιτικών επιλογών. Αλλαγή πολιτικής. Με δίκαιους κανόνες, διαφάνεια, εποπτεία και λογοδοσία. Με ένα κράτος που δεν στέκεται θεατής, αλλά ελέγχει, ρυθμίζει και λειτουργεί ως σύμμαχος της κοινωνίας. Γιατί κοινωνική δικαιοσύνη σημαίνει δίκαιους κανόνες στην πράξη. Και οι προτάσεις πρέπει να είναι συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες και κοστολογημένες. Είναι προφανές.
Αλλά πίσω από τις λογιστικές πράξεις, που είναι το εύκολο, να γίνουν, πίσω από τους αριθμούς και τις οφειλές, υπάρχουν άνθρωποι. Δεν έχουμε μπροστά μας ένα «μεγάλο παζάρι» εξαγγελιών. Έχουμε τις ζωές μας. Το στοίχημα για το ΠΑΣΟΚ είναι να ξανασυναντήσει εκείνους που κουράστηκαν να ακούν υποσχέσεις και απομακρύνθηκαν από την πολιτική. Και όσα ακούγονται στις αγορές, στις επιχειρήσεις, στους χώρους εργασίας να επιστρέφουν στην κοινωνία ως πολιτική πρόταση και αύριο ως κυβερνητική πράξη.
Γιατί τελικά το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο αναπτύσσεται μία χώρα. Είναι ποιοι χωρούν στην ανάπτυξή της. Οι λίγοι και εκλεκτοί ή οι πολλοί που φαντάζουν αόρατοι από την κυβέρνηση της ΝΔ, μετά από 7 χρόνια που βρίσκεται στη διακυβέρνηση του τόπου.
Αυτός είναι ο άλλος δρόμος. Ένας νέος κύκλος δημιουργίας και προοπτικής, για μία χώρα που να μας χωρά όλους.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 04.10.2026
