Λίνα Τσαλταμπάση στη «ΜτΚ»: Η Θεσσαλονίκη να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού της

Μοιράζεται τον χρόνο της μεταξύ Θεσσαλονίκης, Βρυξελλών και διεθνών αεροδρομίων. Έχοντας ζήσει στην Ουψάλα, την Αθήνα και τις Βρυξέλλες, η Λινά Τσαλταμπάση επέστρεψε από επιλογή στη γενέτειρα της, την οποία θα ήθελε κάποτε να δει να μεταμορφώνεται σε... ευρωπαϊκή πόλη. 

---

WHO IS WHO

Μετά από ένα τροχαίο, έχασε την πρώτη χρονιά των πανελλαδικών εξετάσεων και αξιοποίησε τον χρόνο της δουλεύοντας σε εταιρεία που διαχειριζόταν ευρωπαϊκά προγράμματα. Έκτοτε δεν σταμάτησε να δραστηριοποιείται σε αυτό τον τομέα. Στα 27 της έκανε τη δική της επιχείρηση και πλέον η εταιρεία συμβούλων επιχειρήσεων OECON με έδρα τη Θεσσαλονίκη ανοίγει τις «ευρωπαϊκές πόρτες» ακόμα σε εταιρείες και οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στην καρδιά της Ε.Ε. Διανύει την τρίτη της θητεία ως πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδος και έχει εκλεγεί σε οργανισμούς που εκπροσωπούν τις γυναίκες επιχειρηματίες στα Βαλκάνια (B-WCo), τη Μεσόγειο (AFAEMME) και την Ευρώπη. Συμμετέχει σε διεθνείς επιτροπές όπως οι Women7 και Women20, ο Πανευρωπαϊκός Σύνδεσμος Συμβούλων Καινοτομίας και Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καινοτομίας και η Women Entrepreneurship Platform. «Κάποιοι άνθρωποι έχουν χόμπι για να αποβάλλουν το στρες. Εμένα με βοηθά να έχω το μυαλό μου σε εγρήγορση, να δημιουργώ καινούρια project. Είμαι... project factory» λέει.

---

Να σκέφτονται Θεσσαλονίκη, όχι Σόφια

Τι θα άλλαζε στη Θεσσαλονίκη; «Πρέπει να ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη, καθαριότητα, συγκοινωνίες, αστική ανάπλαση, για να γίνει η πόλη βιώσιμη και λειτουργική. Όταν έχουμε τόνους σκουπιδιών και μπάζων μια ανάσα από το κέντρο τι συζητάμε; Θα πρέπει να υπάρχει ένα αναπτυξιακό πλάνο, δεν μπορεί πχ να βασιζόμαστε για την αναβάθμιση της περιοχής των Σφαγείων στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Θα έπρεπε να υπάρχει ένας σχεδιασμός αστικής ανάπλασης και η περιοχή να βρίθει από ζωή, όπως οι αντίστοιχες περιοχές σε Βερολίνο, Βαρκελώνη, Λισαβώνα» λέει. Η ίδια πιστεύει ότι η Θεσσαλονίκη δεν θα πρέπει να συγκρίνεται με άλλες πόλεις, αλλά «πρέπει να γίνει η καλύτερη εκδοχή του δικού της εαυτού». Ποια είναι αυτή; «Να γίνε η πόλη επιχειρηματικός κόμβος και όταν κάποιος ξένος θέλει να κάνει δουλειές στα Βαλκάνια, να σκέφτεται Θεσσαλονίκη, όχι Σόφια ή Τίρανα», αλλά αυτό απαιτεί «όραμα και πράξεις, όχι απλά λόγια. Εμείς έχουμε τις προϋποθέσεις, έχουμε λιμάνι, έχουμε αεροδρόμιο, έχουμε τα πάντα, τα οποία όμως υπολειτουργούν».

Η κ. Τσαταλμπάση πιστεύει ότι η πόλη θα έπρεπε να δημιουργήσει το περιβάλλον ώστε να προσελκύσει εταιρείες IT και Digital Nomads. «Να παράγουν έργο και να αφήνουν χρήματα στην πόλη. Όχι να φεύγουν οι δικοί μας ΙΤ experts για να πηγαίνουν στο Μπρνο της Τσεχίας, μιας χώρας που δημιουργήθηκε πριν 30 χρόνια, γιατί εκεί βρίσκουν καλύτερους μισθούς. Θα χρειαζόμασταν υποδομές όπως ένα επιχειρηματικό hub, όχι έναν κόμβο καινοτομίας εκτός πόλης που θα δημιουργθεί μετά από 10 χρόνια σχεδιασμού και 20 χρόνια υλοποίησης»...

Έχουμε κόμπλεξ συνεργασίας

Θυμάται όταν ήταν μαθήτρια γυμνασίου να της λέει ο πατέρας της ότι είναι τυχερή γιατί όταν θα σπούδαζε στο πανεπιστήμιο θα πήγαινε με το Μετρό. Τελικά πρώτα αποφοίτησε ο μεγάλος της γιος και έπειτα απέκτησε η πόλη Μετρό. «Συζητάμε και ξανασυζητάμε τα μεγάλα έργα. Αυτό που μας λείπει είναι να περνάμε από τα λόγια στο σχεδιασμό και στην πράξη» λέει. Χαίρεται που οι δύο γιοι της σπουδάζουν στη Σουηδία, εκεί που πέρασε και η ίδια τα μισά χρόνια των σπουδών της στη Γεωλογία «όχι γιατί είμαι ξενομανής, αλλά γιατί θέλω να ανοίξουν τους ορίζοντες τους. Το ιδανικό θα ήταν να γυρίσουν στην πόλη μας και να της δώσουν μια φρέσκια ματιά, σαν ενεργοί πολίτες. Αν υπάρχει δυνατότητα, όλοι θα ήταν καλό να περνάμε ένα διάστημα από το εξωτερικό ακριβώς για να μην νομίζουμε ότι το χωριό μας είναι το καλύτερο» λέει η Λινά Τσαλταμπάση.  «Είμαστε ωραίοι, είμαστε φιλόξενοι, είμαστε ντόμπροι. Η πόλη μας έχει μια μοναδική φυσιογνωμία. Την αγαπώ, αλλά παράλληλα με θλίβει. Με σοκάρει η εσωστρέφεια της» λέει, συγκρίνοντας όχι μόνο με την Αθήνα που «είναι έτη φωτός μπροστά», αλλά και με μικρότερες πόλεις. «Στη Θεσσαλονίκη έχουμε κόμπλεξ συνεργασίας. Οι φορείς δεν συνεργάζονται μεταξύ τους, αρκούνται στον στενό τους κύκλο» λέει και μου αναφέρει προτάσεις της, με μηδενικό κόστος, που εδώ έπεσαν στο κενό, αλλά εισακούστηκαν σε άλλες πόλεις που τις αξιοποίησαν.

---

Ένας χώρος ανοικτός στο οικοσύστημα

Δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στη διοίκηση του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδος, ως μέλος και τα τελευταία οκτώ χρόνια ως πρόεδρος. «Είναι η τρίτη και τελευταία θητεία, γιατί οι διοικήσεις πρέπει να αλλάζουν» πιστεύει. Εν έχει 2026 έχει σημασία να διακρίνεται το επιχειρείν με βάση το φύλο; «Για μένα, το ιδανικό θα ήταν σε λίγα χρόνια να μην υπάρχει η ανάγκη ύπαρξης του ΣΕΓΕ. Και να μην υπάρχει η ανάγκη καμίας δράσης υποστήριξης γυναικών. Αλλά αυτή τη στιγμή υπάρχει ανάγκη ενδυνάμωσης της γυναικείας επιχειρηματικότητας. Το διαπιστώνει η Κομισιόν, που για τρίτη προγραμματική περίοδο 2028-2034 διαθέτει κονδύλια για αυτό το σκοπό, διότι απλώς δεν επιτεύχθηκαν οι στόχοι στις προηγούμενες δύο. Δείτε το ποσοστό των γυναικών που εκλέγονται στα Επιμελητήρια. Γυναίκες πρόεδροι είναι τρεις από τους συνολικά 58 προέδρους. Δεν σημαίνει όμως ότι υπάρχουν λίγες γυναίκες επιχειρηματίες. Οι γυναίκες είναι το 35% των επιχειρηματιών, η εκπροσώπηση τους όμως είναι μικρότερη από 10%».

Η δράση του ΣΕΓΕ αναγνωρίστηκε από την Κομισιόν, που απένειμε βραβεία για την ενεργειακή κοινότητα γυναικών WEnCoop και για το Hub επιχειρηματικότητας WeHub. Αυτό το τελευταίο ξεχωρίζει η κ. Τσαταλμπάση, από όλα τα επιτεύγματα του ΣΕΓΕ, γιατί «είναι ένας χώρος ανοιχτός στο οικοσύστημα επιχειρηματικότητας της Θεσσαλονίκης. Γίνονται διεθνείς δράσεις, εκπαιδεύσεις, τεχνικά εργαστήρια. Οι γυναίκες εκπαιδεύονται, δικτυώνονται, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους χώρους του hub σαν χώρους επιχειρηματικότητας, να έχουν εκεί την έδρα τους. Ο χώρος ανήκει στην κοινωνία».