Γράφει
Νίκος Ηλιάδης
Ο κύβος ερρίφθη για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα το οποίο, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες πρόκειται να ανακοινωθεί στις 26 ή 27 Μαΐου.
Η επιστροφή του «Μεσσία» προκαλεί σοβαρότατους κλυδωνισμούς στο πρώην κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και σε αυτό το οποίο προέκυψε από τη διάσπασή του, τη Νέα Αριστερά.
Οι λόγοι αυτής της αναταραχής δεν είναι ιδεολογικοί. Έχουν να κάνουν καθαρά, και μόνο, με την πολιτική επιβίωσή τους· όχι ως οργανωμένων πολιτικών συλλογικοτήτων, αλλά ως μεμονωμένων προσώπων. «Κι εγώ τι θα απογίνω;» είναι το αγωνιώδες ερώτημα που ταλανίζει τη συντριπτική πλειονότητα των στελεχών. Διότι ο «Μεσσίας» το έχει δηλώσει ξεκάθαρα: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν», αλλά θα έλθει μόνος του. Εκείνα που ξέρατε περί συνιστωσών, ξεχάστε τα!
Η συνθήκη αυτή έχει ήδη οδηγήσει τη Νέα Αριστερά σε διάσπαση. Μία ομάδα στελεχών στην οποία περιλαμβάνεται και ο μέχρι πρότινος πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Χαρίτσης οδεύει προς Τσίπρα, με τους υπόλοιπους να ψάχνουν συμμαχίες ικανές να δημιουργήσουν προϋποθέσεις πολιτικής επιβίωσης η οποία συνεπάγεται κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Προς την ίδια κατεύθυνση οδεύει ολοταχώς και ο ΣΥΡΙΖΑ. Απόδειξη η χθεσινή δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ του προέδρου του, Σωκράτη Φάμελλου και του πρώην υπουργού Παύλου Πολάκη που οδήγησε στη (νέα) διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Η εικόνα που εμφανίζει αυτός ο πολιτικός χώρος, μετά τη συντριπτική ήττα του στις εκλογές του 2023 είναι θλιβερή. Ο καπετάνιος, βλέποντας ότι το σκαρί μπάζει πανταχόθεν, παρέδωσε άρον άρον το τιμόνι στον πρώτο περαστικό και το εγκατέλειψε προκειμένου να αποχρεωθεί τη συντριβή του ώστε να επανέλθει αμόλυντος. Το ίδιο έκανε και ένα μέρος του πληρώματος όταν διαπίστωσε ότι ο νέος τιμονιέρης δεν ήταν παρά ένας μαθητευόμενος μούτσος. Πήδηξαν κι αυτοί από το καράβι, παίρνοντας όμως μαζί τους τα σωστικά μέσα, δηλαδή τις βουλευτικές έδρες τους.
Και όσοι απέμειναν πίσω, περιμένουν μοιρολατρικά την ετυμηγορία του «Μεσσία». Εάν θα τους δεχθεί στην αγκαλιά του, με ποιους όρους, σε ποιες θέσεις, εάν θα είναι στον εξώστη ή στην πλατεία.
Όλοι τους έχουν αντιληφθεί ότι η προσχώρηση στο νέο κόμμα θα γίνει υπό μορφήν «ιδιωτικού συμφωνητικού». Γι' αυτό και βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες στελέχη πρώτης γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθούν να βρουν άκρες με τον Τσίπρα.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, μέρα και νύχτα δοξάζει τον «Μεσσία». Το ίδιο και υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη, βουλευτές και μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, ο δε πρόεδρος παρακολουθεί αμήχανος. Όλοι αυτοί γνωρίζουν καλά ότι εάν δεν καταφέρουν να τρουπώσουν στο νέο κόμμα, δεν θα έχουν πολιτικό μέλλον. Και είναι πολύ οδυνηρό γι' αυτούς να χάσουν τις καρέκλες τους, από τις οποίες απέκτησαν πλέον βαθιά εξάρτηση.
Γι' αυτό και είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν κάθε όρο που θα θέσει ο Τσίπρας. Ακόμα και τον πλέον μειωτικό. Δεν είναι καιρός τώρα για άσκοπες συζητήσεις περί «αριστεράς» και «ηθικού πλεονεκτήματος». Η «καρέκλα» απαιτεί θυσίες και, μερικές φορές, και εκπτώσεις· μεγάλες εκπτώσεις...
