Μάρω Κοντού: Πέθανε στα 92 της η σπουδαία κυρία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου

- Newsroom

Μία από τις πιο φωτεινές και επιδραστικές προσωπικότητες του νεότερου ελληνικού πολιτισμού, η Μάρω Κοντού, «έφυγε» από τη ζωή, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και το κοινό που την αγάπησε μέσα από δεκάδες ρόλους.

Με μία πορεία που εκτείνεται από το Εθνικό Θέατρο έως τη «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, η εκλιπούσα υπήρξε ένα πρότυπο κομψότητας, ταλέντου και πολυδιάστατης προσφοράς, αφήνοντας πίσω της μία πλούσια καλλιτεχνική παρακαταθήκη.

To Ιατρικό ανακοινωθέν για τον θάνατο της Μάρως Κοντού

Η γνωστή ηθοποιός νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας». Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του νοσοκομείου η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε παρά τις επίμονες προσπάθειες των θεραπόντων Ιατρών.

Το ιατρικό ανακοινωθέν που εκδόθηκε αναφέρει συγκεκριμένα:

«Με βαθύτατη λύπη ανακοινώνουμε ότι σήμερα 15-07-2026 κατά τις πρωινές ώρες, απεβίωσε η γνωστή ηθοποιός Μαριάνθη (Μάρω) Κοντού στο Γενικό Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών "Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ" μετά από σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της και παρά τις επίμονες προσπάθειες των θεραπόντων Ιατρών. Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στους οικείους της».

Η ηθοποιός, που είχε καρκίνο στον πνεύμονα, νοσηλεύτηκε αρχικά στο Αττικόν. Η εισαγωγή της στο συγκεκριμένο νοσοκομείο έγινε το βράδυ της Δευτέρας 15 Ιουνίου.

Τότε, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος είχε πει για την κατάσταση της υγείας της και τον λόγο της νοσηλείας της στην εκπομπή Buongiorno:

«Στη χθεσινή εφημερία χθες το βράδυ προσήλθε η Μάρω Κοντού, με πνευμονολογικό πρόβλημα και νοσηλεύεται αυτή τη στιγμή στην καρδιολογική κλινική, όπου την παρακολουθούν πνευμονολόγοι. Το πρόβλημά της είναι σοβαρό, γίνεται πολύ μεγάλη προσπάθεια από τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, όπως για όλους τους ασθενείς, να τα καταφέρει. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, περαστικά να ευχηθούμε, ελπίζουμε να τα καταφέρει. Το πρόβλημά της είναι πνευμονολογικό, δεν απαιτείται αυτή τη στιγμή η εισαγωγή της στην εντατική,. Το πρόβλημα είναι σοβαρό, δεν είναι ίωση, αλλά θα τα καταφέρει».

Όσο η ηθοποιός νοσηλευόταν, το βράδυ της Τετάρτης 24 Ιουνίου σήμανε συναγερμός στο Αττικόν, όταν ένας 90χρονος επιχείρησε να εισέλθει στην κλινική όπου βρισκόταν η Μάρω Κοντού, έχοντας στην κατοχή του γλάστρα και αντικείμενο που περιείχε μαχαίρι. Ο ηλικιωμένος συνελήφθη από τις Αρχές και οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Χαϊδαρίου, ενώ διερευνώνται οι συνθήκες και τα κίνητρα της υπόθεσης.

Τετάρτη 01 Ιου 2026, 10:49

Εξιτήριο για τη Μάρω Κοντού: Επέστρεψε στο σπίτι της η σπουδαία ηθοποιός

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η πορεία της

Η Μαριάνθη Κοντού γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1934 στο Κουκάκι της Αθήνας. Σπούδασε στη σχολή χορού της Κούλας Πράτσικα (νυν Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης) και από το 1953 έως το 1958 συμμετείχε στο χορό του Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου, όπου και διακρίθηκε.

Μάλιστα πήρε άδεια ηθοποιού και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωταγωνίστρια, με πρώτη εμφάνιση, μετά το Εθνικό, στο έργο των Τσιφόρου - Βασιλειάδη «Η κυρία του κυρίου», που ανέβηκε το 1958 από τον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου και της Μαίρης Αρώνη.

Την επόμενη χρονιά πήρε τη θέση της Έλλης Λαμπέτη δίπλα στον Δημήτρη Χορν, μετά τον οριστικό χωρισμό του ζευγαριού, τόσο στο θέατρο με το έργο του Ζακ Ντεβάλ «Ρομανσέρο», όσο και στη μεγάλη οθόνη με την κινηματογραφική μεταφορά από τον Αλέκο Σακελλάριο του έργου των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου «Αλλοίμονο στους νέους» (1961), που είχαν παίξει μαζί και στο θέατρο.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε με ένα μικρό ρόλο στην ταινία της Φίνος Φιλμ «Χαρούμενο Ξεκίνημα», που σκηνοθέτησε ο Ντίνος Δημόπουλος το 1954. Χαρακτηριστική είναι η σκηνή, όπου ο Γιώργος Οικονομίδης τραγουδά το «Μα εγώ αγαπώ τη Λιάνα» και δύο ωραία νεαρά κορίτσια εμφανίζονται μπροστά του σε μια σκηνή που θυμίζει τα κατοπινά βίντεο-κλιπ. Η μία είναι η Μάρω Κοντού και η άλλη η Μαίρη Χρονοπούλου, πρωτοεμφανιζόμενη και αυτή.

Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε ταινίες όπως «Ο άνθρωπος του τρένου» (1958), «Τα κίτρινα γάντια» (1960), «Έγκλημα στο Κολωνάκι» (1960), «Κάθαρμα» (1963), «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» (1963), «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη» (1968) και «Εφτά χρόνια γάμου» (1972).