Θεσσαλονίκη: Η 140μελής Terpsis Orchestra με τη Μελίνα Κανά στο Θέατρο Δάσους
Παραδοσιακοί ήχοι, ρυθμοί και πολυφωνικές υφές συναντούν τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση
Η Μεγάλη Πέμπτη είναι ημέρα βαθιάς περισυλλογής. Είναι η στιγμή που η πίστη στέκεται μπροστά στο μυστήριο της θυσίας, της αγάπης και της λύτρωσης.
Η μορφή του Χριστού επάνω στον Σταυρό δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό σύμβολο, αλλά μια πανανθρώπινη εικόνα πόνου, εγκατάλειψης και υπέρβασης. Δεν είναι τυχαίο ότι η Σταύρωση αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για μερικούς από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών.
Ο Michelangelo Buonarroti αποδίδει τη μορφή με δραματική ένταση και σωματικότητα, ενώ ο El Greco μεταμορφώνει τη Σταύρωση σε μια πνευματική έκρηξη φωτός και χρώματος.
Ο Diego Velázquez επιλέγει τη λιτότητα και τη σιωπή, δημιουργώντας έναν Χριστό σχεδόν υπερβατικό μέσα στο σκοτάδι, ενώ ο Rembrandt εστιάζει στο ανθρώπινο δράμα, φωτίζοντας την τραγικότητα της στιγμής. O Picasso από την άλλη μέσα απο τη δική του ξεχωριστή νοοτροπία φιλοτέχνησε τη Σταύρωση με ένα έργο που θεωρήθηκε βλάσφημο για την εποχή του και επικρίθηκε πολύ.
Από την άλλη, ο Matthias Grünewald αποτυπώνει με συγκλονιστικό ρεαλισμό τον πόνο και τη φθορά του σώματος, ενώ ο Salvador Dalí προσεγγίζει το θέμα με μια σχεδόν κοσμική, μεταφυσική ματιά.
Από τις βυζαντινές εικόνες έως τη δυτική ζωγραφική, η Σταύρωση δεν παύει να συγκινεί. Κάθε καλλιτέχνης βλέπει σε αυτήν κάτι διαφορετικό: άλλος τον πόνο, άλλος τη θυσία, άλλος την ελπίδα.
Ίσως, τελικά, η δύναμη αυτών των έργων να βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο ότι, αιώνες μετά, συνεχίζουν να μας καλούν σε σιωπή. Σε μια εσωτερική στάση, όπου ο άνθρωπος συναντά το θείο, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
Στο εξώφυλλο μια ιδιαίτερη "τριλογία" του Francis Bacon για τη Σταύρωση
