Οι αφόρτιστες μπαταρίες… φορτίζουν αυξήσεις στο ρεύμα - Χάνουμε 1 δισ. ετησίως από την καθυστέρηση της αποθήκευσης

Nα πατήσει ταχύτατα… γκάζι στην εγκατάσταση μπαταριών για να μην καταλήγουν μεγάλες ποσότητες καθαρής και φθηνής ενέργειας που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές (φωτοβολταϊκά, αιολικά) στον κάλαθο των αχρήστων, καλείται η χώρα μας.

Τρίτη 08 Σεπ 2026, 15:06

Το σχέδιο των 5 δισ. για φθηνότερο ρεύμα 30% - Παρεμβάσεις σε έξι μέτωπα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Το φλέγον ζήτημα της αποθήκευσης ενέργειας συνδέεται ευθέως, ειδικά σε ένα «πολεμικό» περιβάλλον πρωτοφανούς αστάθειας όπως το σημερινό, με τη διασφάλιση προσιτών λογαριασμών ενέργειας για τους καταναλωτές που σήμερα ακούνε για ρεκόρ στην παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά και αιολικά, αλλά δεν το νιώθουν στην τσέπη τους.

Με απλά λόγια, η ανάπτυξη των μπαταριών θα φέρει φθηνότερους λογαριασμούς ρεύματος για τους καταναλωτές καθώς η φθηνή ενέργεια που παράγεται από ΑΠΕ (οι οποίες ωστόσο έχουν καιρικούς περιορισμούς, δεν παράγουν τα φωτοβολταϊκά το βράδυ) θα μπορεί να αποθηκεύεται και να διοχετεύεται όταν κριθεί σκόπιμο, γεγονός που θα μειώσει την εξάρτηση των τιμολογίων ρεύματος από το πανάκριβο φυσικό αέριο που σε μεγάλο βαθμό καθορίζει και σήμερα την τελική τιμή του ρεύματος.

Ο συνολικός λογαριασμός, που πληρώνουν τα νοικοκυριά με αυξημένες τιμές ενέργειας, από την καθυστέρηση να μπουν στην πρίζα οι μπαταρίες εκτιμάται ότι πλησιάζει πλέον το 1 δισ. ευρώ τον χρόνο, την ώρα που η κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο τη μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας κατά 30% μέσα στην επόμενη τριετία.

Πετάμε αβέρτα φθηνή πράσινη ενέργεια

Η καθαρή ηλεκτροπαραγωγή από ΑΠΕ στη χώρα μας σημείωσε ιστορικό ρεκόρ με 15,043 GWh (Γιγαβατώρες) τους πρώτους έξι μήνες του 2026, ένα ιστορικό ρεκόρ καθώς ξεπέρασε την παραγωγή από τα τρία ορυκτά καύσιμα μαζί κατά 5,709 GWh. Την ίδια ώρα απορρίφθηκε το 9,6%, από 6,6% όλο το 2025, της συνολικής παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ γιατί πολύ απλά δεν είχαμε τι να το κάνουμε καθώς η αποθήκευση πάει με ρυθμούς πιο αργούς από χελώνα.

Οι μπαταρίες που θα σώσουν αλλά αργούν να φορτίσουν…

Η μαζική διείσδυση των ΑΠΕ χωρίς παράλληλη ανάπτυξη αποθήκευσης δημιουργεί αναπόφευκτες στρεβλώσεις. Οι μπαταρίες μεγάλης κλίμακας και τα έργα αντλησιοταμίευσης («φυσικές» μπαταρίες) αποτελούν βασική προϋπόθεση για να λειτουργήσει ομαλά η ενεργειακή μετάβαση.

Η αποθήκευση επιτρέπει την αξιοποίηση της πλεονάζουσας παραγωγής τις ώρες χαμηλής ζήτησης και τη διοχέτευσή της στο σύστημα όταν οι ΑΠΕ δεν επαρκούν. Χωρίς αυτήν, η μετάβαση σε καθαρή ενέργεια παραμένει τεχνικά ημιτελής και οικονομικά ακριβή.

Στην Ελλάδα, παρά το εντυπωσιακό ρεκόρ νέων εγκαταστάσεων φωτοβολταϊκών και αιολικών, η αποθήκευση δεν έχει προχωρήσει με αντίστοιχη ταχύτητα. Έχουν κατατεθεί αιτήσεις πολλών GW για standalone έργα αποθήκευσης (δηλαδή μπαταρίες που λειτουργούν ανεξάρτητα, όχι συνδεδεμένα πίσω από κάποιον μετρητή κατανάλωσης) προς τον ΑΔΜΗΕ και τον ΔΕΔΔΗΕ για την έκδοση όρων σύνδεσης, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία σε βαθμό που να επιτρέπει την ταχεία υλοποίησή τους.

Παράλληλα, τα έργα ισχύος περίπου 1 GW που προέκυψαν από τους σχετικούς διαγωνισμούς και χρηματοδοτούνται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, καθώς δίνονται επαναλαμβανόμενες παρατάσεις, ενώ εκκρεμεί και η πλήρης οριστικοποίηση του κανονιστικού πλαισίου συμμετοχής τους στην αγορά ενέργειας.

Το αποτέλεσμα είναι μία συσσώρευση ώριμων επενδυτικών σχεδίων που παραμένουν σε αναμονή -είτε λόγω αδειοδοτικών εκκρεμοτήτων είτε λόγω καθυστερήσεων στη σύνδεση και στην ενσωμάτωσή τους στο μοντέλο της αγοράς.

Παρότι η επιτροπή αξιολόγησης που θα έβαζε τα έργα σε τροχιά υλοποίησης συγκροτήθηκε την άνοιξη του 2026, η διαδικασία παραμένει ακόμα στον «πάγο», με τη γραφειοκρατία να κάνει πάλι το θαύμα της…

Η έκδοση της υπουργικής απόφασης και η σύσταση της επιτροπής ήταν αναγκαία βήματα, αλλά δεν αρκούν όσο δεν ολοκληρώνεται η επιλογή των έργων. Το αποτέλεσμα είναι να παραμένουν σε εκκρεμότητα έργα που περιμένουν να μάθουν αν θα αποκτήσουν πρόσβαση στο ηλεκτρικό δίκτυο. Στον ΑΔΜΗΕ είχαν υποβληθεί έως τον Οκτώβριο του 2025 συνολικά 480 αιτήματα για σταθμούς αποθήκευσης, ισχύος περίπου 27,5 GW. Πρόκειται για επενδυτικό ενδιαφέρον πολύ μεγαλύτερο από τον ηλεκτρικό χώρο που προβλέπεται να διατεθεί.

Η πολιτική ευθύνη εδώ δεν είναι θεωρητική με την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας να μην προβάλει πειστικά επιχειρήματα για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση με την οποία κινήθηκε η χώρας μας στην αποθήκευση, σε σύγκριση ακόμα και με τη γειτονική Βουλγαρία που έφτασε τον Σεπτέμβριο του 2026 να διαθέτει περίπου 5,7 GW εγκατεστημένης ισχύος λειτουργικών μπαταριών έναντι ούτε 1 GW της Ελλάδας.

«Θα ωφεληθούμε σε βάθος χρόνου γιατί αργεί να αποδώσει η αντλησιοταμίευση»

Ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος σημείωσε πρόσφατα σε ανάρτηση στα social media πως «η Βουλγαρία έριξε πολλά χρήματα στην αποθήκευση ωστόσο η Ελλάδα επένδυσε και στην αντλησιοταμίευση που έχει εγχώρια προστιθέμενη αξία και παρέχει αποθήκευση μεγαλύτερης διάρκειας και για περισσότερα χρόνια. Τα έργα αντλησιοταμίευσης, όμως, είναι πιο πολύπλοκα και δεν υλοποιούνται τόσο γρήγορα. Αυτή η επιλογή μας στερεί κάτι σήμερα αλλά θα μας ωφελήσει στο μέλλον, το μείγμα της κάθε χώρας άλλωστε κρίνεται σε βάθος χρόνου. Οι μπαταρίες είναι πολύτιμες όταν έχουμε υπερπαραγωγή από ΑΠΕ – αλλά όταν έχουμε μια μέρα ή μια περίοδο με χαμηλή παραγωγή, η συνδρομή τους είναι πιο μικρή. Το να χτίσεις ένα σύστημα πάνω σε Φ/Β και μπαταρίες έχει και αυτό τις αδυναμίες του. Οι μπαταρίες έχουν γίνει μόλις τώρα βιώσιμες χωρίς κρατική ενίσχυση. Το να τρέχεις να επιδοτήσεις μια τεχνολογία που ακόμη ωριμάζει έχει και αυτό κινδύνους – ακόμα πληρώνουμε τα (πανάκριβα) Φ/Β που μπήκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2010».

Αν και αυτή η επιχειρηματολογία έχει μία κάποια βάση, δεν εξηγεί γιατί ακόμα και σήμερα αντί να αποθηκεύουμε ενέργεια… αποθηκεύουμε γραφειοκρατία και κυρίως ποιον ωφελεί αυτή η βραδύτητα, την ώρα μάλιστα που πληρώνουμε χρυσό το εισαγόμενο φυσικό αέριο.

Το ΥΠΕΝ έχει επιδείξει ταχύτητα στην προώθηση νέων έργων ΑΠΕ, όμως δεν έχει επιδείξει την ίδια αποφασιστικότητα στην άρση των εμποδίων που καθυστερούν την αποθήκευση. Η απουσία ενός σαφούς, επιταχυνόμενου οδικού χάρτη για την ένταξη μεγάλων έργων αποθήκευσης στο σύστημα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Όταν η χώρα καταγράφει ρεκόρ εγκατεστημένης «πράσινης» ισχύος, αλλά ταυτόχρονα ρεκόρ περικοπών, τότε ο σχεδιασμός εμφανίζει κενά.

*Δημοσιεύτηκε στη "ΜτΚ" στις 4 Οκτωβρίου 2026