Ξεχωριστά τιμάται για άλλη μια χρονιά στη Θεσσαλονίκη η μνήμη των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Το ρήγμα μεταξύ των δύο ποντιακών οργανώσεων, της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων παραμένει αγεφύρωτο. Απόδειξη ότι και φέτος οι δύο οργανώσεις διοργάνωσαν ξεχωριστές εκδηλώσεις. Τους λόγους αυτού του διχασμού τους έχουμε συζητήσει επανειλημμένως και δεν σκοπεύω να επανέλθω.
Μέσα σε αυτό το κλίμα είναι πολύ λογικό ο δήμος Θεσσαλονίκης και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας να τηρούν αποστάσεις από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Δεν έχουν κανένα λόγο να εμπλακούν σε αυτή τη διαμάχη. Υπάρχει άλλωστε και το προηγούμενο με το Γιάννη Μπουτάρη ο οποίος όταν αναμείχθηκε βρήκε το μπελά του. Έτσι, ο δήμος προχώρησε χθες στη δική του εκδήλωση, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, ενώ η περιφέρεια διοργανώσει τη δική της την προσεχή Κυριακή. Ευτυχώς υπάρχουν οι διάσπαρτοι ποντιακοί σύλλογοι και σωματεία όπου τα πράγματα είναι ήρεμα και επικρατεί ομόνοια.
Να μπει στο αρχείο
Στις 30 Απριλίου μία ομάδα φοιτητών προέβη σε διαμαρτυρία στο κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ, αντιδρώντας στο νέο κανονισμό λειτουργίας των φοιτητικών εστιών. Σύμφωνα με τις πρυτανικές αρχές, όταν ο αρμόδιος αντιπρύτανης Ιάκωβος Μιχαηλίδης, βγήκε από συνάντηση που είχε με αντιπροσωπεία ξένου πανεπιστημίου για να συνομιλήσει με τους φοιτητές, προπηλακίστηκε και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο γειτονικό ΑΧΕΠΑ επειδή ένιωσε αδιαθεσία. Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν και τρεις καθηγητές του ιδρύματος, μέλη της διοίκησης του Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΕΣΔΕΠ) του ΑΠΘ.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου η εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας προκειμένου να εξεταστεί εάν στοιχειοθετούνται τα αδικήματα της παράνομης βίας και της διατάραξης λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας. Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας κλήθηκαν να καταθέσουν και οι τρεις καθηγητές οι οποίοι φέρεται να συμμετείχαν στη διαμαρτυρία. Η κλήση αυτή προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του ΕΣΔΕΠ ο οποίος με ανακοίνωσή του “απαιτεί την άμεση απόσυρση και αρχειοθέτηση των συκοφαντικών και ανυπόστατων κατηγοριών ενάντια στον Πρόεδρο και τα μέλη του Διοικητικού του Συμβουλίου και επιφυλάσσεται για όλες τις νόμιμες ενέργειες από πλευράς του για την προστασία και δικαίωση των μελών του”.
Ακαταδίωκτο
Η ανακοίνωση του ΕΣΔΕΠ δεν προκαλεί καμία εντύπωση. Συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών είναι στο κάτω-κάτω, τα μέλη του υποστηρίζει, ακόμη και εάν πρόκειται για μέλη ΔΕΠ τα οποία ενδεχομένως να εξετράπησαν κατά τι, στη διάρκεια της διαμαρτυρίας. Αυτό, βεβαίως, θα πρέπει κανονικά να το κρίνει η προκαταρκτική έρευνα. Όμως ο ΕΣΔΕΠ θεωρεί τη διενέργειά της απαράδεκτη και ζητά η υπόθεση να αρχειοθετηθεί.
Είναι ο ίδιος ΕΣΔΕΠ που όταν συνέβησαν τα γεγονότα για τα οποία ζητείται να γίνει διερεύνηση, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να εκδώσει έστω μία τυπική ανακοίνωση. Προτίμησε τη σιωπή. Άλλωστε, για τη διοίκησή του τέτοια περιστατικά είναι ρουτίνα για το πανεπιστήμιο και εντάσσονται στο πλαίσιο μιας τυπικής συνδικαλιστικής κινητοποίησης. Τώρα, εάν ξέφυγε λιγάκι, ε, ας μην το κάνουμε δα και μεσανατολικό. Διαβάζοντας τη μακροσκελή ανακοίνωση του ΕΣΔΕΠ συμπεραίνει κανείς ότι στο πανεπιστήμιο, εκτός από το άσυλο, θα έπρεπε να υπάρχει και το ακαταδίωκτο.
Ως και ο Παπαδημούλης
Και ξαφνικά όλοι αγάπησαν τον Πολάκη! Το κύμα συμπαράστασης υπέρ του πρώην υπουργού, μετά την απόφαση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου να τον διαγράψει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι πρωτοφανές. Βεβαίως, δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι όσοι έσπευσαν να συνταχθούν στο πλευρό του Παύλου είναι persona non grata για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Από το Νίκο Παππά και τη Ρένα Δούρου, ως τον Χριστόφορο Βερναρδάκη (που χάθηκε αυτή η ψυχή) και, ναι, και τον Δημήτρη Παπαδημούλη. Ο πρώην... ισόβιος ευρωβουλευτής έκανε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην οποία υποστηρίζει ότι «στην μάχη εναντίον της δεξιάς και της πολιτικής της ακρίβειας, των εντεινόμενων ανισοτήτων και της διαφθοράς, κανείς δεν περισσεύει!».
Προσθέτει, δε, ότι «όσοι πιστεύουν ότι η Αριστερά θα ξαναγίνει μεγάλη και νικηφόρα, με καρατομήσεις, διαγραφές, σκληρό αρχηγισμό και διαιώνιση της πολυδιάσπασης, αγνοούν τη ιστορική εμπειρία, περιφρονούν την δίψα των αριστερών πολιτών για ενότητα και κάνουν τεράστιο λάθος. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτό το λάθος θα πληρωθεί ακριβά!».
Από τη δραματική έκκληση του Παπαδημούλη κράτησα εκείνο που λέει περί “της ακρίβειας και των εντεινόμενων ανισοτήτων”. Τον καταλαβαίνω απόλυτα. Δεν είναι εύκολο για κάποιον που έχει καμιά δεκαπενταριά σπίτια να συντηρήσει, να τα φέρει βόλτα με τόση ακρίβεια. Σχεδόν συμπάσχω!
Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο
Ο Πολάκης, πάντως, δεν το βάζει κάτω. Χθες το βράδυ παρέστη και μίλησε σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Παλλήνη. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι μιλά ως στέλεχος του κόμματος. Σε αυτό δεν έχει άδικο, βεβαίως, καθώς δεν έχει διαγραφεί από το κόμμα, αλλά από μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Όπως είχε γίνει, δηλαδή, και επί Τσίπρα.
Στην ομιλία του ο πρώην υπουργός τάχθηκε υπέρ της “συμπόρευση της αριστερής αντιπολίτευσης, με ενιαίο μέτωπο από το «προοδευτικό ΠΑΣΟΚ» μέχρι το «ετοιμαζόμενο κόμμα Τσίπρα» και από τη Νέα Αριστερά ως την Πλεύση και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με στόχο να ρίξουμε τον Μητσοτάκη”. Η ιδανική συνταγή για την επανασύσταση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Βούτυρο στο ψωμί του Μητσοτάκη.
