Γράφει
Βασίλης Κοντογουλίδης
Με τον Αντώνη Σαμαρά ουδέποτε είχα την παραμικρή πολιτική επαφή στα πλαίσια πάντοτε της δημοσιογραφίας. Εξομολογητικά παραθέτω στη στήλη ότι από το 1993 τον αντιπαθούσα πολιτικά θεωρώντας τον υπεύθυνο για την πτώση της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τη δεινή ήττα που υπέστη τότε η παράταξη από το ΠΑΣΟΚ.
Αυτός ήταν και ο λόγος που το ευχαριστήθηκα που για πολλά χρόνια ήταν στην πολιτική αδράνεια μετά το αποτυχημένο εγχείρημα της Πολιτικής Άνοιξης και αυτός ήταν ο λόγος που τάχτηκα απέναντί του όταν επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και έγινε αρχηγός της με τη ψήφο της βάσης του κόμματος.
Είχα δημόσια διατυπώσει την άποψη ότι δεν γίνεσαι αρχηγός μίας παράταξης που την υπονόμευσες φεύγοντας από αυτήν με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε εκλογική ήττα σε μία κρίσιμη πολιτική συγκυρία όπως το 1993 και που στην ουσία την άφησε εκτός εξουσίας για 11 ολόκληρα χρόνια αφού το τραύμα ήταν βαρύ και χρειάστηκε πολλά χρόνια να επουλώσει. Αυτά για την ιστορία και ερχόμαστε στο σήμερα.
Ο Αντώνης Σαμαράς σήμερα έχει απόλυτο δίκιο και για τον τύπο και για την ουσία. Να ξεκινήσω από τα τυπικά. Δεν διαγράφεις έναν πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος σε στήριξε προσωπικά κ. Μητσοτάκη στον δεύτερο κρίσιμο γύρο της εσωκομματικής εκλογής πριν από 10 χρόνια και έκανε αγώνα για να γίνεις πρωθυπουργός.
Με έναν πρώην πρωθυπουργό έχεις ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας που δεν τους είχες, τον σέβεσαι που δεν τον σεβάστηκες και κυρίως δεν τον διαγράφεις. Και επειδή τα έκανες όλα αυτά οδήγησες τον Σαμαρά στα άκρα πολιτικά.
Για την ουσία τώρα. Ο Σαμαράς λέει σήμερα αυτό που νιώθει ο κάθε νεοδημοκράτης λαϊκός δεξιός ότι πέθανε δηλαδή η λαϊκή ψυχή της παράταξης και ότι υπάρχει ψυχική ρήξη των νεοδημοκρατών με το σημερινό κόμμα. Και λέει και κάτι ακόμα πιο σοβαρό. Ότι στην Ελλάδα με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης επικρατεί ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός και όχι ο λαϊκός καπιταλισμός των πολλών.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λοιπόν είναι μία κυβέρνηση για τους λίγους και απεχθάνεται ακόμα και τον ιδεολογικοπολιτικό όρο του λαϊκού δεξιού.
Δεν ξέρω αν τελικά δούμε ένα ακόμα κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Εκείνο που ξέρω είναι ότι για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια αναγνωρίζω στον Σαμαρά ότι έχει δίκιο και λέει αλήθειες.
Η Νέα Δημοκρατία διαρκώς απομονώνεται πολιτικά και ιδεολογικά και από κόμμα αρχών και αξιών έχει μετατραπεί σε αρχηγίστικο κόμμα με το οποίο κανένας άλλος πολιτικός φορέας είτε της κεντροδεξιάς είτε της κεντροαριστεράς δεν μπορεί να συνεργαστεί.
Οπότε είναι πολύ πιθανό αντί να πάμε στις ερχόμενες εκλογές με το δίλημμα που προωθεί καιρό τώρα το Μαξίμου «Μητσοτάκης ή χάος», τελικά να υπερισχύσει στη βούληση του λαού και να επικρατήσει μετεκλογικά αυτό που επίσης είπε ο Σαμαράς ότι δηλαδή ο Μητσοτάκης είναι το χάος…
