Πρωινός καφές με τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη (βίντεο)

Είναι ένας πολιτικός που βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση ο σημερινός καλεσμένος του πρώτου «πρωινού καφέ» της χρονιάς. Το ραντεβού με τον Άδωνι Γεωργιάδη έγινε στο φουαγιέ του «Μakedonia Palace». Μόλις είχε φτάσει από το Αμύνταιο της Φλώρινας, όπου εγκαινίασε το Κέντρο Υγείας και λίγο πριν την παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Η Ρώμη» στη Θεσσαλονίκη. Μιλήσαμε 28 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα. Ξεκινώντας από τα ωραία παιδικά του χρόνια («Ήμουν τυχερός που είχα τέτοιους καταπληκτικούς γονείς»), τα ατίθασα χρόνια του σχολείου («Ήμουν άριστος, αλλά πολύ άτακτος μαθητής»), φυσικά την περίοδο της πολιτικής, αλλά και για τον ιδιώτη Άδωνι Γεωργιάδη. Που διαβάζει πολύ, παίζει τένις και πρέφα με τους φίλους του. Όσο για τα πολιτικά ας κρατήσουμε αυτό που είπε για τα διάφορα σενάρια που ακούγονται εσχάτως: «Ο νικητής των εκλογών είναι ο νικητής του πρώτου κόμματος. Ο Μητσοτάκης για να μην είναι στην επόμενη κυβέρνηση, πρέπει η ΝΔ να είναι δεύτερο κόμμα. Με τη ΝΔ πρώτο κόμμα δεν μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση χωρίς τον Μητσοτάκη».

Πίνετε πρωινό καφέ;

Πίνω πάντα πρωινό καφέ. Δε νομίζω ότι έχει υπάρξει μια μέρα στη ζωή μου που δεν έχω πιει.

Τι είδους καφέ προτιμάτε;

Συνήθως φραπέ μέτριο, με γάλα. Τον έχω συνηθίσει από την εποχή που διάβαζα για τις πανελλήνιες εξετάσεις για το πανεπιστήμιο και δεν έχω αλλάξει. Αλλά αν με πιάσει, μπορεί να πιώ και κανένα καπουτσίνο.

Είναι ώρα σκέψης, προετοιμασίας της ημέρας ή ώρα της ενημέρωσης;

Όταν ξυπνάω η τελετουργία είναι: μου φέρνει η Ευγενία τον καφέ μου, βλέπω όλα τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ανοίγω και βλέπω λίγο τηλεόραση και μετά σηκώνομαι και αρχίζω γυμναστική.

Όλα αυτά τι ώρα;

Ξυπνάω στις 6 και τέταρτο.

Και στο υπουργείο είστε;

Μέχρι τις 8 έχω φτάσει στο υπουργείο.

Είστε γεννημένος στην Αθήνα, σωστά;

Ναι.

Σχολείο που πήγατε;

Δημοτικό σε ένα ιδιωτικό στην Εκάλη, στη Σχολή Μάνου και γυμνάσιο και λύκειο στο δημόσιο. Στο 1^ο γυμνάσιο και το 1^ο λύκειο της Νέας Ερυθραίας.

Ήσασταν καλός μαθητής ή καλός αθλητής;

Ήμουν άριστος μαθητής. Είχα επαίνους πάντα.

Αθλητικά;

Αθλητικά ήμουν μέτριος όχι κάτι το ιδιαίτερο.

Αγαπημένα μαθήματα ποια ήταν;

Το πιο αγαπημένο μου μάθημα από όλα ήταν τα Μαθηματικά και η Φυσική και μετά η Ιστορία και τα Αρχαία. Μου άρεζε από την αρχή πάρα πολύ η Ιστορία και για αυτό και σπούδασα μετά Ιστορία. Ήμουν πολύ καλός στις θετικές επιστήμες, όπου έπαιρνα άριστα. Μόνο στη Χημεία δεν ήμουν καλός, είχα 17, αλλά τελικά με κέρδισε η Ιστορία.

Μπορώ να φανταστώ ότι μικρός ήσασταν άτακτος και ότι κάνατε σκανδαλιές.

Ήμουν πολύ άτακτος στο σχολείο, στο δημοτικό με έβγαζαν και έξω από την τάξη. Έκανα πολλή φασαρία, έχω και δυνατή φωνή, οπότε…

Οι γονείς σας τι ρόλο έπαιξαν στη ζωή σας;

Ήμουν πάρα πολύ τυχερός, είχα δύο καταπληκτικούς γονείς. Τους έχασα νωρίς και αυτό ήταν η ατυχία μου, αλλά με μεγάλωσαν πάρα πολύ ωραία. Και με τα αδέλφια μου ήμασταν πάρα πολύ αγαπημένοι.

Ο Λεωνίδας και Αλέξανδρος τα αδέλφια, σωστά;

Ναι.

Ήταν σίγουρα δύσκολες οι στιγμές το ‘90 με το θάνατο του πατέρα σας και το ‘93 που πέθανε η μητέρα σας.

Στις 5 Μαρτίου του ’90 πέθανε ξαφνικά ο πατέρας μου από έμφραγμα. Με είχε πάει το πρωί στο σχολείο, όπως με πήγαινε πάντα και απλά δεν τον ξαναείδα. Η μητέρα μου ήταν πολλά χρόνια ασθενής με λευχαιμία και τελικά πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου του ’93.

Όταν σάς ρωτούσαν μικρός τι θέλετε να γίνετε τι λέγατε; Ιστορικός, πολιτικός ή κάτι άλλο;

Νομίζω ότι έλεγα πάντα ιστορικός.

Αλήθεια, από πού προήλθε αυτή η αγάπη σας για την ιστορία;

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου ο πατέρας μου ήταν εκδότης των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, επίσης είχαμε τη Βιβλιοθήκη των Ελλήνων και γύρω μου στο σπίτι υπήρχαν παντού βιβλία αρχαίων συγγραφέων. Και εγώ ήμουν από τα παιδιά που διάβαζα βιβλία. Για παράδειγμα όλον τον Πλούταρχο τον διάβασα στο δημοτικό και Αριστοτέλη ήδη στο γυμνάσιο. Οπότε μεγάλωσα με αυτές τις ιστορίες. Αυτές ήταν οι ιστορίες μου.

Οπότε ήταν και πολύ φυσιολογική εξέλιξη να αναλάβατε το ’93 τη διεύθυνση των εκδόσεων.

Ανέλαβα τις εκδόσεις πριν πεθάνει η μητέρα μου. Όταν πέθανε ο πατέρας μου η μητέρα μου μού ανέθεσε σχεδόν αμέσως τη διεύθυνση των εκδόσεων, γιατί η ίδια ήταν αρκετά άρρωστη και εγώ έκανα κουμάντο ήδη στις εκδόσεις από νωρίς.

Τα βιβλία και γενικά οι εκδόσεις τι ρόλο παίζουν στη ζωή σας;

Προφανώς καθόρισαν την ύπαρξή μου. Ο πατέρας μου με είχε βάλει και δούλευα από τα 12 με τις εκδόσεις, είχα μάθει να κάνω τα πακέτα και τους συνδρομητές και στα 15 μου πήγαινα στις εκθέσεις βιβλίων και κράταγα τα περίπτερα. Εγώ τα έστηνα, εγώ έκανα τις πωλήσεις.

Πόσα βιβλία έχετε γράψει;

Καλό το ερώτημα. Το πρώτο ήταν ο «Οδηγός Αρχαίων Ελληνικών Νομισμάτων», το δεύτερο έχει τίτλο «Ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα: Ο Μύθος καταρρέει», το τρίτο έχει τίτλο «Θεοδώρα Φραντζή: Η Άλωσις» και τώρα αυτά τα τρία της Ιστορίας στην Ελληνική Αγωγή.

Η Ρώμη γιατί σας απασχόλησε;

Η Ελληνική Αγωγή είναι μια σχολή που ίδρυσα το 1994 και την έφτιαξα στη λογική ότι ήθελα να βρω έναν άλλο διαφορετικό τρόπο πού θα μπορούσαμε να διδάξουμε τα Αρχαία Ελληνικά και την Ιστορία. Στο σχολείο ακόμα και εμένα που μου άρεζε η Ιστορία την έβλεπα με τον τρόπο που την κάνουν ως βαρετή. Έτσι κατέληξα ότι δεν είναι δυνατόν κάτι που είναι τόσο ενδιαφέρον να γίνεται τόσο βαρετό. Και αποφάσισα να κάνω ένα δικό μου σύστημα εκμάθησης του κλασικού πολιτισμού. Έτσι και έγινε η Ελληνική Αγωγή, όπου εγώ δίδασκα Αρχαία Ιστορία για πάρα πολλά χρόνια. Όταν έγινα υπουργός δεν μπορούσα πια να διδάξω, οπότε κάποια στιγμή είπα με την Ευγενία να πάρουμε τα μαθήματα και να τα κάνουμε βιβλία. Τι κάναμε λοιπόν; Γιατί πολλοί αναρωτιούνται πώς έγραψες βιβλία 600 σελίδων ενώ είσαι υπουργός; Είναι πολύ απλό. Πήραμε τα ηχητικά, τα βίντεο δηλαδή, των μαθημάτων που ήταν μαγνητοσκοπημένα, τα κάναμε script και πάνω σε αυτά εγώ έκανα τις διορθώσεις. Έτσι έγινε.

Γιατί επιλέξατε τη Ρώμη ως θέμα;

Η Ρώμη μου άρεσε πάρα πολύ.

Γιατί;

Καταρχήν μου άρεσε πάρα πολύ η Αρχαία Ιστορία. Στην αρχή -όπως όλοι οι Έλληνες- μου άρεζε πιο πολύ η Αρχαία Ελληνική Ιστορία και λιγότερο η Ρωμαϊκή. Όσο περνούσε ο καιρός, άρχισα να καταλαβαίνω γιατί η Ρώμη μάς κέρδισε. Γιατί η Ρώμη επικράτησε και κράτησε 1.000 χρόνια, ενώ εμείς όχι και άρχισα να την θαυμάζω. Σε αυτό έπαιξε ρόλο ένας καταπληκτικός καθηγητής στο πανεπιστήμιο, ο κύριος Μπουραζέλης, ο οποίος είναι σήμερα ακαδημαϊκός και ο οποίος άρχισε να μάς εξηγεί πραγματικά και μάς έδωσε να καταλάβουμε γιατί πρέπει να θαυμάζουμε αυτό το φαινόμενο που λέγεται Ρώμη. Και το μελέτησα πολύ και ακόμη το μελετάω.

Μπορούμε να πάρουμε κάτι από τη Ρώμη σήμερα;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πάρα πολλά στοιχεία από τη Ρώμη, δεν είμαστε ξένοι από τη Ρώμη, η Ρώμη υπάρχει μέσα μας και στη χώρα μας. Δεν έχει πεθάνει, υπάρχει σε εμάς τους Έλληνες η Ρώμη. Μπορεί να την κατακτήσαμε και να συνεργαστήκαμε τελικά μαζί της και στο τέλος να την αφομοιώσαμε και να την κάναμε δικιά μας, δεν έγινε όμως ποτέ κτήμα μας. Εμείς είμαστε λίγο πιο τσαπατσούληδες. Επίσης είμαστε πιο πολύ ο εαυτός μας. Να το πω με σύγχρονους όρους. Στην Ελλάδα είχες τον Ωνάση, έχεις το Νιάρχο, έχεις τον Λάτση, δεν έχεις την IBM ούτε τη ΝΟΚΙΑ, ενώ η Δύση είναι η ΙΒΜ, η Ρώμη είναι η δομή, δεν είναι το πρόσωπο. Την Ελλάδα την κατέκτησε ο Τίτος Φλαμινίνος, που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του στην Ελλάδα σήμερα. Και όμως ήταν ο κατακτητής μας. Για ποιο λόγο δεν τον ξέρει κανένας; Γιατί όταν κατέκτησε τον Φίλιππο τον Ε’, τον βασιλιά της Μακεδονίας, πήγε στο σπίτι του στη Ρώμη και δεν τον άκουσε κανένας. Εδώ στην Ελλάδα φεύγεις από την πολιτική μόνο αν πεθάνεις.

Πάμε, λοιπόν στην πολιτική: Πως ήταν η εμπειρία με τον ΛΑΟΣ; Σήμερα που την βλέπετε και από μια απόσταση.

Ο ΛΑΟΣ ήταν ένα πάρα πολύ μεγάλο σχολείο. Χρωστώ ευγνωμοσύνη στον Γιώργο τον Καρατζαφέρη, τον οποίον και αγαπώ πάρα πολύ. Εγώ στις τελευταίες εκλογές στη Β’ Αθηνών πριν τον ΛΑΟΣ είχα σταυρώσει με τη ΝΔ τον Γιώργο Καρατζαφέρη, τον Πάνο Καμμένο, τον Βύρωνα Πολύδωρα και τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Αυτοί ήταν οι σταυροί μου. Ο Γιώργος ήταν φίλος μου, μετά όταν έκανε τον ΛΑΟΣ με φώναξε. Τότε μού είχε πει ένας καλός μου φίλος το εξής: «αν θες να γίνεις βουλευτής, πήγαινε στον ΛΑΟΣ για να κόψεις δρόμο, γιατί αν περιμένεις τη ΝΔ θα περιμένεις ολόκληρη ζωή». Πήγα λοιπόν εκεί, που ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Να σας θυμίσω ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΛΑΟΣ επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή έχει γράψει ιστορία. Προσέξτε: Άδωνις Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης, Θάνος Πλεύρης, Κυριάκος Βελόπουλος. Όλοι είμαστε μέχρι σήμερα στην πολιτική, ο καθένας με το δικό του ρόλο. Δεν είναι τυχαίο αυτό.

Τον Βελόπουλο, μια και τον αναφέρατε, πώς τον βλέπετε σήμερα;

Ο Κυριάκος είναι φίλος μου πολλά χρόνια. Είχα συνεργασία μαζί του στον τομέα των βιβλίων από τη δεκαετία του ‘90, έχουμε κάνει παρέα, τον συμπαθώ. Εντάξει, δεν πιστεύει πολλά από αυτά που λέει, είναι όμως πάρα πολύ καλός πωλητής και βλέπει την πολιτική με αυτούς τους όρους. Έχει βρει το κενό που πουλάει και το αξιοποιεί.

Στην πορεία σας περάσατε και από πολλά και σοβαρά κυβερνητικά πόστα. Υφυπουργός Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, μετά υπουργός Υγείας στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και μετά υπουργός Ανάπτυξης, Εργασίας και τώρα ξανά Υγείας επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Ποια ήταν η καλύτερη εμπειρία;

Όλα τα υπουργεία έχουν ενδιαφέρον. Υπουργείο χωρίς ενδιαφέρον και χωρίς δυσκολίες δεν υπάρχει.

Το πιο δύσκολο;

Το Υγείας δεν έχει σύγκριση με τα άλλα υπουργεία, είναι πάρα πολύ δύσκολο και πάρα πολύ σύνθετο. Όταν μου είπε ο Μητσοτάκης ότι θα πάω υπουργός Υγείας η πρώτη ατάκα που του είπα ήταν ότι στην Ελλάδα πηγαίνεις στρατό μία μόνο φορά, δεν πας δύο. Αλλά δεν τον έπεισα (γελάει).

Πάμε λίγο στα της Υγείας. Επειδή ξεκινά και καινούργια χρονιά το ερώτημα είναι το εξής: Ποιο είναι το βασικό στοίχημα για την υγεία το 2026;

Το μεγαλύτερο στοίχημα από όλα είναι να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε όλους τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας χωρίς να χάσουμε κονδύλια. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται γιατί έχουμε πάρα πολλά έργα στον αέρα. Και ψηφιακά και κτιριολογικά και αγοράς εξοπλισμού και ιατρικού προσωπικού και προληπτικών εξετάσεων. Είναι πολλά τα πεδία που κινούμαστε και όλα έχουν κινδύνους. Αν καταφέρουμε και τα αξιοποιήσουμε όλα, θα έχουμε κερδίσει ένα πολύ μεγάλο στοίχημα και ταυτόχρονα θα έχει αλλάξει πίστα το ΕΣΥ. Γιατί όλα αυτά αθροιστικά, αλλά και το καθένα, είναι σαν ένα σκαλοπάτι όπου χτίζεις ένα καινούργιο σύστημα.

Στη Θεσσαλονίκη το Παιδιατρικό προχωρά πολύ γρήγορα. Θα το έχουμε πριν από τις εκλογές;

100%. Ιανουάριο του ‘27 θα παραδοθεί. Είναι συγκλονιστικό. Το Παιδιατρικό στο Φίλυρο της Θεσσαλονίκης πιστεύω ότι θα είναι το ομορφότερο νοσοκομείο στον κόσμο. Και δεν υπερβάλλω. Θα πηγαίνουν τουρίστες να το βλέπουν. Η ευγνωμοσύνη που πρέπει να έχει ο ελληνικός λαός σε αυτό τον άνθρωπο που λέγεται Ανδρέας Δρακόπουλος και στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος είναι τεράστια. Ειλικρινά το λέω. Μερικοί πιστεύουν ότι τα λέω αυτά για να κολακέψω. Όχι, καθόλου, το λέω και το αισθάνομαι. Η ευγνωμοσύνη, το ευχαριστώ που πρέπει να λέμε σε αυτούς τους ανθρώπους, είναι τεράστια.

Είναι και κοντά στην κοινωνία, γιατί κάνουν συνεχώς ενημερωτικές συσκέψεις με τους τοπικούς φορείς.

Είναι αδύνατον να σάς περιγράψω το μέγεθος του εύρους που το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος επηρεάζει το ΕΣΥ σήμερα. Δηλαδή, σχεδόν στα πάντα. Ο Σταύρος Νιάρχος και ο Αθανάσιος Μαρτίνος είναι δύο άνθρωποι που έχουν κάνει συγκλονιστική προσφορά.

Για το νέο Ογκολογικό τι μπορούμε να πούμε; Σε τι φάση βρίσκεται;

Προχωράει κανονικά. Και το νοσοκομείο και ο διαγωνισμός. Έχουμε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν ανησυχώ καθόλου.

Ήσασταν πρόσφατα στην Αμερική. Υπάρχει κάτι που ζηλέψατε εκεί σε ότι αφορά στην υγεία;

Τα νοσοκομεία που είδα είναι κορυφαία, μη κερδοσκοπικά, αλλά ιδιωτικά. Δεν μπορεί να συγκριθούν με αυτό που λέμε κλασικό δημόσιο νοσοκομείο. Γιατί και η Αμερική έχει δημόσια νοσοκομεία που είναι πολύ χάλια. Αυτά που είδα ήταν συναρπαστικά νοσοκομεία. Αυτό που θα ήθελα πιο πολύ είναι να καταφέρουμε στην Ελλάδα να ταιριάξουμε την Τεχνητή Νοημοσύνη στην καθημερινή κλινική λειτουργία του νοσοκομείου. Όχι μόνο στα επείγοντα, όπου και εμείς πάνω κάτω κάνουμε τα ίδια στην Ελλάδα, αλλά κυρίως στο πως οι γιατροί χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να παίρνουν κλινικές αποφάσεις.

Πως αισθάνεστε στη Θεσσαλονίκη;

Πρώτα από όλα είμαι Μακεδόνας, όπως ξέρετε. Είμαι από το Αμύνταιο Φλωρίνης, από όπου και η καταγωγή του πατέρα μου. Ο πατέρας μου είναι από την Κλεισούρα Καστοριάς και το Αμύνταιο. Εκεί μεγάλωσε πριν πάει στην Αθήνα. Δεύτερον: αυτή η πόλη, αν έχεις καλή δουλειά και αν έχεις χρήματα, είναι η ωραιότερη πόλη στον κόσμο για να ζει άνθρωπος. Ακούω μερικές φορές αυτή την γκρίνια που υπάρχει εδώ και ένα είδος ζήλιας για την Αθήνα και μού είναι ακατανόητα. Γιατί το επίπεδο ζωής της Θεσσαλονίκης δεν έχει καμία σχέση με την Αθήνα. Οι Αθηναίοι είναι τίποτα μπροστά στους Θεσσαλονικείς (γελάει). Δεν υπάρχει πεδίο σύγκρισης. Τι να πεις για την ομορφιά της πόλης; Μόνο τη θάλασσα και τις πλατείες να δεις, αρκεί.

Η οικονομία όμως έχει μείνει πίσω.

Θα μπορούσε να μην είναι τόσο πίσω και ίσως φταίει η ίδια η Θεσσαλονίκη που είναι λίγο πίσω η οικονομία της. Αλλά νομίζω ότι έχει κάνει πρόοδο τα τελευταία χρόνια και ανεβαίνει. Όταν θα ολοκληρωθεί και το flyover, θα τελειώσουν τα έργα στο λιμάνι και θα ολοκληρωθεί η διασύνδεση με τον σταθμό του τρένου, που είναι πράγματα που θα γίνουν γρήγορα, η Θεσσαλονίκη θα αλλάξει πίστα. Αν κάνουμε και το Thessintec, που έχει ξεκινήσει και θα ολοκληρωθεί, θα απογειωθεί και άλλο η πόλη. Φαγητό; Δε συγκρίνεται. Ομορφιά πόλης; Δε συγκρίνεται. Κόσμος; Δε συγκρίνεται. Μετά τι άλλο έχει η Θεσσαλονίκη; Το ιδανικό μέγεθος. Αρκετά μεγάλη για να χάνεσαι άμα θέλεις και αρκετά μικρή για να βρεις τους φίλους σου, τους οποίους δεν τους χάνεις στη Θεσσαλονίκη, τους βρίσκεις. Στην Αθήνα εσύ μένεις στην Κηφισιά και ο άλλος στη Γλυφάδα και θα τον ξαναδείς μετά από 10 χρόνια.

Τι σας ενοχλεί σήμερα στην πολιτική σκηνή της χώρας;

Ξέρετε, έπεσα πάρα πολύ έξω με αυτά που έλεγα στις εκλογές του ’23. Έλεγα το βράδυ των εκλογών ότι ευτυχώς ηττήθηκε η τοξικότητα και άρα θα απαλλαγούμε από την τοξικότητα στην πολιτική. Πόσο λάθος έκανα. Επέστρεψε η τοξικότητα χειρότερη.

Αυτό είναι που σας ενοχλεί;

Να σας πως μια και μιλάμε για την ιστορία. Εμείς οι Έλληνες είμαστε ένας υπέροχος λαός, αλλά είμαστε λίγο σαν τα δύο πρόσωπα του Ιανού. Είμαστε ικανοί για το καλύτερο και για το χειρότερο ταυτόχρονα. Γεννήσαμε το Σωκράτη και του δώσαμε το κώνειο, νικήσαμε στο Μαραθώνα και μετά κλείσαμε τον Μιλτιάδη στη φυλακή. Έχουμε μέσα και τους δύο Έλληνες. Και τον καλό Έλληνα και τον κακό Έλληνα. Είναι πολλές φορές που ο κακός Έλληνας μάς έχει παρασύρει σε εθνικές καταστροφές και σε πισωγυρίσματα. Αν επικρατήσει και πάλι, θα είναι πολύ κρίμα, γιατί η Ελλάδα έχει κάνει πολύ μεγάλη πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Ξέρετε ακούω: μα η ακρίβεια, μα ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Οκ. Αν πάρεις ένα αεροπλάνο και πας έξω και ακούσεις τι λένε οι έξω για την Ελλάδα των τελευταίων εφτά ετών και γυρίσεις πίσω, τότε θα πεις: «παιδιά κάτι δεν καταλαβαίνω σωστά».

Παρ όλα αυτά σίγουρα δεν είναι όλοι τοξικοί εκτός της ΝΔ. Ποιον θα θέλατε μεταγραφή στη ΝΔ;

Άμα τον πω τώρα θα τον κάψω. Οπότε αφήστε το καλύτερα. Δεν είναι καλό να καις καλούς ανθρώπους. Σίγουρα υπάρχουν αρκετά χρήσιμοι και αξιόλογοι πολίτες και εκτός ΝΔ. Αλλά να πω για τον Μητσοτάκη ένα μπράβο στο εξής, απαντώντας και στην κριτική που δέχεται ότι έχει κάνει τη ΝΔ ΠΑΣΟΚ. Το να καταφέρνεις να παίρνεις στελέχη από άλλους πολιτικούς χώρους, να τους δίνεις ευκαιρίες και αυτοί να αναδεικνύονται και να θριαμβεύουν και να κάνουν καλό στον τόπο τους, δεν είναι κακό, είναι πολύ καλό. Παράδειγμα; Πιερρακάκης. Ήταν στο ΠΑΣΟΚ, συνεργάτης του Ευάγγελου Βενιζέλου. Αν δεν είχε έρθει στη ΝΔ θα ήταν στο ΠΑΣΟΚ. Και τι θα ήταν σήμερα; Θα ήταν πρόεδρος του Εurogroup; Όχι. Μπορεί να μην είχε βγει καν βουλευτής. Τού έδωσε ευκαιρία ο Μητσοτάκης και έγινε πρόεδρος του Eurogroup. Μια τόσο τιμητική θέση για την Ελλάδα, αλλά και για τον ίδιο, που έγινε υπουργός Οικονομικών. Δείτε τη Λίνα Μενδώνη. Συγκλονιστική, να την ταριχεύσουμε να μείνει για πάντα. Πρέπει να βγάλουμε νόμο που να λέει ότι οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά μένει η Μενδώνη (γελάει). Για φανταστείτε όμως να μην είχε έρθει στη ΝΔ και να μην είχε δεχτεί την πρόταση του Μητσοτάκη. Θα ήταν η Μενδώνη τώρα σε κάποια Κλαδική του ΠΑΣΟΚ να γκρινιάζει. Δεν είναι κρίμα;

Και ο Λιβάνιος.

Μιλάμε για κάτι φοβερό, δεν μπορείτε να φανταστείτε το μυαλό που έχει ο Λιβάνιος. Είναι το master mind πίσω από τις εσωκομματικές εκλογές του Μητσοτάκη. Τον έχω ζήσει και δεν είναι τυχαίος.

Θα αντέξει ο Μητσοτάκης έχοντας σχεδόν όλο τον πολιτικό κόσμο απέναντί του; Βλέπετε κόντρα τού πάνε και κόμματα, αλλά και παράγοντες.

Θέλω να σας μιλήσω με μεγάλη ειλικρίνεια. Στη δημοκρατία όταν υπάρχει εναλλαγή των κυβερνήσεων δεν είναι κακό πράγμα. Ίσα ίσα είναι και καλό πράγμα και φυσιολογικό, γιατί κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να κυβερνά για πάντα. Σήμερα αν με ρωτάτε: Υπάρχει μια εναλλακτική στον Μητσοτάκη; Ωραία, να μην κερδίσει ο Μητσοτάκης. Πάμε να δούμε ποιος θα κυβερνήσει. Φαντάζεστε να μην κερδίσει ξανά ο Μητσοτάκης και η χώρα να μπλεχτεί πάλι σε περιπέτεια; Οι σύμμαχοί μας, που τώρα μας εμπιστεύονται, θα εμπιστεύονται μια κυβέρνηση, μια Ελλάδα με πολιτική ανωμαλία; Οι αγορές θα εξακολουθήσουν να δίνουν τα ίδια επιτόκια σε μια Ελλάδα, όπου θα υπάρχει ανωμαλία και μια κυβέρνηση παλαβή; Μακάρι να σάς έλεγα ότι υπάρχει κάποια εναλλακτική, αλλά δεν είναι εξωπραγματικό αυτό που λέω. Γιατί από την άλλη μεριά δεν ακούω μια πολιτική πρόταση. Αυτό που ακούω είναι καταγγελίες για τον Μητσοτάκη. Να πέσει ο Μητσοτάκης. Ωραία, μάλιστα, «δε σάς θέλουμε άλλο», πολύ ωραία. Αλλά αν πεις Οκ. Και αφού; Τι;

Τι λέτε για τα σενάρια περί συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό;

Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Σε αυτό εγώ θα είμαι -και μιλάω ως βουλευτής, αλλά και ως αντιπρόεδρος της ΝΔ- σφόδρα αντίθετος και όσοι τα έχουν ονειρευτεί να τα ξεχάσουν γρήγορα. Ο νικητής των εκλογών είναι ο νικητής του πρώτου κόμματος. Ο Μητσοτάκης για να μην είναι στην επόμενη κυβέρνηση πρέπει η ΝΔ να είναι δεύτερο κόμμα. Με τη ΝΔ πρώτο κόμμα δεν μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση χωρίς τον Μητσοτάκη.

Με τον Νίκο Δένδια όλα μέλι γάλα;

Γιατί είχα κάτι εγώ με τον Νίκο Δένδια;

Όχι, αλλά δημιουργήθηκε μια τέτοια αίσθηση.

Στη χώρα παράγουμε περισσότερη παραπολιτική από όση χρειαζόμαστε. Ο Νίκος Δένδιας είναι συνάδελφός μου υπουργός, άξιος, ποτέ δεν είχα κανένα θέμα μαζί του.

Τι πρέπει να προσέξει η ΝΔ μέχρι τις εκλογές;

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η καθημερινότητα είναι το κρίσιμο σημείο. Ωραία τα μεγάλα, τα γεωπολιτικά, που αρέσουν και σε μένα, αλλά αυτό που κρίνει τελικά τις εκλογές είναι αν έχεις κάνει τη ζωή του κόσμου λίγο καλύτερη. Για παράδειγμα στο ΕΣΥ είμαι υπερήφανος ότι η καθημερινότητα του πολίτη είναι λίγο καλύτερη. Αν αυτό γίνει στα πάντα και σίγουρα στην ακρίβεια που είναι ένα μεγάλο θέμα. Αλλά να πούμε κάτι και για την ακρίβεια: στην Αμερική δεν άκουγα τίποτα άλλο παρά μόνο για την ακρίβεια. Ρώταγα πώς θα τα πάει ο Tραμπ, αν γίνουν εκλογές και όλοι μού έλεγαν ότι θα χάσει, γιατί η ακρίβεια είναι πολύ μεγάλη. Και μιλάμε για την Αμερική. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται η αντιμετώπισή της. Φωνάζουν για τα καρτέλ όλοι. Καλά, κυβέρνησε και ρίξε τις τιμές και έλα να μου το πεις.

Έχουμε και τρία υπό ίδρυση κόμματα Κατ’ αρχήν ο Αλέξης Τσίπρα: Τον φοβάστε ή μήπως σάς βολεύει;

Εγώ στην πολιτική δεν φοβάμαι απολύτως τίποτα. Αν φοβάσαι, κάνεις άλλη δουλειά. Αν μού έλεγαν ότι τον θεωρώ υπολογίσιμο αντίπαλο, ναι ο κύριος Τσίπρας είναι υπολογίσιμος αντίπαλος. Δεν είναι άνθρωπος που μπορεί να τον υποτιμήσει κάποιος. Κατάφερε να γίνει από το μηδέν πρωθυπουργός, έχει ένα μεγάλο ταλέντο με τον κόσμο και μάλλον είναι ο πιο γνήσιος εκπρόσωπος ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου. Δεν είναι άρα του πεταματού και άνθρωπος που δεν πρέπει να τον υπολογίσεις. Από την άλλη έχει πολλά αρνητικά, παραμένει έντονα στιγματισμένος από το παρελθόν του, κουβαλά πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα του, προσπάθησε να τους εξαγνίσει με την «Ιθάκη», αλλά δε νομίζω να εξαγνίζονται τόσο εύκολα και έχει πάρα πολύ κόσμο που δε θέλει να τον ξαναδεί μπροστά του ως πρωθυπουργό. Είναι η δική του πρόκληση. Αλλά πάντα παραμένει ένας υπολογίσιμος αντίπαλος.

Μαρία Καρυστιανού: τι θα της λέγατε ενόψει ίδρυσης νέου κόμματος;

Να σας πω την αλήθεια με έχει μπερδέψει λίγο η κυρία Καρυστιανού. Να σας πω τι έχω πάθει με αυτούς τους ανθρώπους. Πρώτα από όλα είμαι γονέας και αντιλαμβάνομαι ότι να χάνεις το παιδί σου και μάλιστα με αυτόν τον τραγικό τρόπο είναι φρικώδες. Δε μπορώ να αντιδικήσω με κανέναν από αυτούς τους ανθρώπους. Κάποιες φορές μού κάνει αναρτήσεις και ο Πλακιάς, που τον σέβομαι απεριόριστα και δε μπορώ να σκεφτώ καν πως θα ήμουν στη θέση τους. Τους βλέπω, λοιπόν όλους πάντα με πολύ μεγάλο σεβασμό,. Τώρα αν η κυρία Καρυστιανού αποφασίσει να κάνει κόμμα θα γίνει πολιτική μας αντίπαλος. Όμως η κυρία Καρυστιανου τι κάνει και με έχει μπερδέψει; Φαίνεται ότι θέλει να κάνει το κόμμα, αλλά από την άλλη διστάζει. Δευτέρα, Τρίτη, Σάββατο κάνει, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή δεν κάνει. Αυτό πρώτα από όλα αν το συνεχίσει για πολύ καιρό θα την βλάψει αν θέλει να το κάνει, γιατί ο κόσμος θα πει: «το παράκανες». Και από την άλλη δε μας δίνει και εμάς μια ευκαιρία να την αντιμετωπίσουμε ως πολιτικό αντίπαλο. Εγώ θα έλεγα αν αποφασίσει ότι θέλει να κάνει η γυναίκα κόμμα, ας βγει να το κάνει. Και τότε θα γίνει ένας πολιτικός μας αντίπαλος. Θα δούμε και το πρόγραμμά της. Τι λέει για τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας, αν θέλει συμμαχία με το Ισραήλ, αν πιστεύει ότι πρέπει να είμαστε με την Ουκρανία ή με τη Ρωσία, να μας πει για τον πληθωρισμό, να μας πει για το ΕΣΥ. Γιατί αν κάνουμε εκλογές, δε θα είναι μόνο τα Τέμπη, αλλά και άλλα θέματα.

Και ο Αντώνης Σαμαράς; Λένε ότι αν επιχειρήσει να ιδρύσει νέα κόμμα θα κόψει ένα κρίσιμο ποσοστό για την αυτοδυναμία της ΝΔ.

Δε σχολιάζω ποτέ και για κανέναν λόγο τίποτα που αφορά τον Σαμαρά. Και θα σας πω με ειλικρίνεια και το γιατί. Δεν το αποφεύγω, με την έννοια της φυγοπονίας. Οι γονείς μου με μεγάλωσαν και μού έμαθαν ότι όταν σου δίνουν ένα ποτήρι νερό πρέπει να επιστρέψεις δέκα. Εγώ στον Αντώνη Σαμαρά προσωπικά χρωστώ μεγάλη ευγνωμοσύνη, γιατί όχι μόνο με πήρε στη ΝΔ όταν με διέγραψε ο Γιώργος Καρατζαφέρης, αλλά μού έδωσε και την πολύ μεγάλη ευκαιρία να γίνω υπουργός Υγείας και μετά Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Δεν είμαι το κατάλληλο πρόσωπο για να μιλήσει κατά του Αντώνη Σαμαρά, δεν μπορώ, είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Αν θέλετε και σε προσωπικό επίπεδο, τον αγαπάω πάρα πολύ. Ελπίζω ότι δεν θα το κάνει, αλλά…

Αγρότες: βλέπετε φως στο τούνελ;

Σας είπα πριν για τον κακό μας εαυτό. Εγώ τους αγρότες τους αγαπάω και πιστεύω ότι η ΝΔ είναι ένας πολιτικός χώρος που με πειστικό τρόπο πρέπει να εκπροσωπεί τους αγρότες, γιατί είμαστε συνέχεια της λαϊκής παράταξης. Όμως θα πρέπει κάποια στιγμή να συνεννοηθούμε όλοι μας τι ακριβώς θέλουμε. Ακούω ας πούμε: «δεν θα ανοίξουμε τους δρόμους» ή «δε θα πάμε στον Μητσοτάκη αν δεν καταργηθεί η μεταρρύθμιση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ». Μα, με συγχωρείτε, αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι αντικείμενο εκβιασμού ή διεκδικήσεων των αγροτών. Οι αγρότες δεν έχουν καμία δουλειά να λένε για το πώς θα κυβερνηθεί ο τόπος. Οι αγρότες έχουν κάθε δικαίωμα να πουν ότι θέλουν να πληρωθούν τις επιδοτήσεις που δικαιούνται; Ναι, και θα κριθεί η κυβέρνηση που δεν τους τα δίνει. Ποιο μηχανισμό θα βάλει η εκλεγμένη κυβέρνηση και η Βουλή δεν μπορεί να είναι ένα αίτημα με το οποίο θα κλείνουν οι δρόμοι. Τότε, παιδιά καταργούμε τη Βουλή και θα πηγαίνουμε όλοι με ένα τρακτέρ στο δρόμο και θα αποφασίζουμε. Αυτό καταργεί το πολίτευμα, δεν είναι αγροτικό αίτημα, αλλά αμφισβητεί τον πυρήνα της δημοκρατίας. «Δεν κάνεις αυτό που θέλω και κλείνω το δρόμο». Ε, αυτό δεν γίνεται. Μετά λένε ότι δεν θα δούμε τον Μητσοτάκη, αν δεν δεσμευτεί ότι θα καταργήσει το Χρηματιστήριο Ενέργειας. Μα πώς ο Μητσοτάκης να καταργήσει το Χρηματιστήριο Ενέργειας, που είναι ευρωπαϊκός κανονισμός; Πώς θα το καταργήσει ο Μητσοτάκης; Από την αφετηρία του «είμαστε δυσαρεστημένοι που δεν πληρωθήκαμε στην ώρα μας», όπου έχουν το δίκιο τους, φτάσαμε στο ότι «κάποιοι έφαγαν λεφτά που δεν έπρεπε και δεν τα πήραν άλλοι», όπου έχουν εν μέρει δίκιο. Και λέω εν μέρει γιατί; Αν πήραν κάποιοι παραπάνω λεφτά ή πήραν λεφτά που δεν έπρεπε να πάρουν, δε σημαίνει ότι αυτά θα τα πάρουν πίσω οι άλλοι. Αυτό δεν ισχύει, ο καθένας παίρνει αυτά που δικαιούται. Αν δεν υπήρχε απορρόφηση 100%, τα υπόλοιπα λεφτά θα επιστρέφονται στην Ευρώπη. Το λέω γιατί και εδώ δεν έχουν καταλάβει καλά κάποιοι πώς δουλεύει το σύστημα. Εγώ να δεχτώ, λοιπόν ότι υπάρχει κάπου μια αδικία: όταν όμως αισθάνεσαι μια αδικία επειδή ο ΟΠΕΚΕΠΕ έδινε λεφτά σε κάποιους που δεν έπρεπε να πάρουν, δεν μπορείς ταυτόχρονα να υπερασπίζεσαι τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Άρα, εδώ υπάρχει μια σειρά λογικών αντιφάσεων και σε κάθε περίπτωση το να κλείνεις τους δρόμους για μένα είναι απαράδεκτο. Το ξαναλέω αυτό είναι απαράδεκτο. Διαβάζω κάτι δημοσκοπήσεις που λένε ότι το 80% του κόσμου είναι υπέρ των αιτημάτων των αγροτών και πραγματικά δεν τις πιστεύω. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι αυτό είναι απαράδεκτο. Αυτή τη στιγμή τι κάνουν οι αγρότες; Προκαλούν σοβαρή ζημία στον τουρισμό. Δηλαδή, στους ξενοδόχους, τους εστιάτορες, τους εργαζομένους στα ξενοδοχεία, τους εργαζομένους στα εστιατόρια, τους ταξιτζήδες, σε όσους πουλάνε πράγματα, τους συναδέλφους τους αγρότες που πουλάνε τα φαγητά για να φάνε αυτοί. Για ποιο λόγο; Σε αδίκησαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι για να τους αδικήσεις εσύ; Ή τον άλλον, που έχει μια βδομάδα διακοπές μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς και θα έχει ξανά διακοπές το καλοκαίρι, τον σκέφτηκες; Ότι δεν μπορεί να πάει με την οικογένειά του στο χωριό;

Πάμε στον ιδιώτη Άδωνι Γεωργιάδη. Παντρεμένος από το 2009 με την Ευγενία Μανωλίδου. Ποιος είναι ο πιο δύσκολος από τους δύο;

Ε, εγώ σίγουρα. Η Ευγενία είναι ένα αγγελικό πλάσμα.

Έχετε δύο παιδιά, τον Αθανάσιο-Περσέα και τον Αναστάσιο-Αλκαίο: τι ηλικία έχουν;

Ο Περσέας-Αθανάσιος είναι 20 ετών ο Αναστάσιος-Αλκαίος 11.

Σας συμβουλεύουν;

Ο Περσέας είναι πια μεγάλο παιδί και είναι και άριστος φοιτητής, σπουδάζει στο εξωτερικό Μαθηματικά, είναι θα έλεγα διάνοια.

Σας λέει κάτι;

Μιλάμε αρκετά πολιτικά με τον Περσέα, που είναι και φανατικός τηλεθεατής μου, έχει γραφτεί και στο κανάλι μου στο youtube.

Παρατηρήσεις σάς κάνει;

Εντάξει, καμία φορά μού λέει να μη φωνάζω και τέτοια. Αλλά γενικά είναι αυτής της πολιτικής γραμμής. Ε, ο Αλκαίος είναι ακόμη μικρός.

Με τι χαλαρώνετε;

Ο Άδωνις Γεωργιάδης χαλαρώνει ή με το να παίζει με τα παιδιά του ή με το να διαβάζει κάποιο βιβλίο ή να παίζει πρέφα με τους φίλους του ή να παίζει τένις.

Με τον Νίκο Χατζηνικολάου παίζετε τένις;

Ο Νίκος Χατζηνικολάου είναι πάρα πολύ καλός μου φίλος, μού έδωσε μεγάλη ευκαιρία στη ζωή μου και του χρωστώ ευγνωμοσύνη. Γιατί την εποχή που ήμουν Εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑΟΣ και δεν ήμουν ακόμη στη Βουλή, με έβγαζε πολύ συχνά στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Αlpha. Και από εκεί με μάθανε και τα άλλα κανάλια και με τσίμπησαν και ξεκίνησε η καριέρα του Άδωνι Γεωργιάδη. Στον Νίκο Χατζηνικολάου χρωστάω πραγματική ευγνωμοσύνη. Τένις έχουμε παίξει πολλές φορές μαζί, αλλά ας μη σχολιάσουμε το ποιος κέρδιζε. Αλλά καταλαβαίνετε.

Αγαπημένο τραγούδι;

Ό,τι είναι από τον Αντώνη Ρέμο μου αρέσει.

Τι προτιμάτε αυτές τις ημέρες; Μελομακάρονα ή κουραμπιέδες;

Δεν τρώω γενικά γλυκά. Προσπαθώ να το αποφεύγω. Λίγο παγωτό μόνο. Έχω αδυνατίσει κιόλας.

Μια ευχή για το 2026;

Να έχουμε ένα πολύ καλύτερο 2026 από ότι το 2025. Ελπίζω και με ειρήνη.

Για το τέλος η ερώτηση με το μαγικό ραβδί: Αν το είχατε τι θα αλλάζατε στην υγεία, που δεν αλλάζει εύκολα;

Να μην υπάρχει καθόλου φακελάκι. Που είναι το πιο ντροπιαστικό.

Και στο πολιτικό σύστημα της χώρας;

Να βρίσκουμε περισσότερους τρόπους να συνεννοούμαστε από το να τσακωνόμαστε.