Σινεμά: Ανίκητος ο Spiderman με ισχυρούς αντιπάλους την Ιαπωνία, τον Νόλαν και τον Αλμοδόβαρ

‘Όλα τα έχει η νέα κινηματογραφική εβδομάδα με τον «Spiderman» επικεφαλής, δύο έξοχες επαναλήψεις καλλιτεχνιών φιλμ από Ιαπωνία και νεονουάρ από Γαλλία.

«Spiderman: Καινούρια μέρα»

Είναι μία καινούργια μέρα για τον Πίτερ Πάρκερ, που έχει πλέον αφοσιωθεί στην καταπολέμηση του εγκλήματος ως Spiderman. Κυκλοφορεί όμως σε έναν κόσμο που δεν τον θυμάται πια με τους παλιούς του φίλους να συνεχίζουν τη ζωή τους χωρίς εκείνον. Η νέα κατάσταση του επιφυλάσσει μία ανεξέλεγκτη αλλαγή και αυτή η μεταμόρφωση μπορεί να είναι η μοναδική ελπίδα για να αποκρούσει μία νέα απειλή που στρέφεται εναντίον της πόλης και των ανθρώπων που αγαπά. Έναν πανίσχυρο αντίπαλο που κανείς δεν μπορεί να δει. Ο κόσμος μπορεί να τον ξέχασε, εκείνος όμως δεν έχει ξεχάσει κανέναν. Ο Τομ Χόλαντ πολύ καλός στον βασικό ρόλο, δίνει μία εξαιρετική αποτύπωση του ήρωα, που κάτω από φοβερή εσωτερική πίεση αλλάζει και λειτουργεί σε μία εύθραυστη κατάσταση.

«Έγκλημα στον 3^ο όροφο»

Καλό το γαλλικό φιλμ του Μπεζανσόν «Έγκλημα στον 3^ο όροφο», θεατρογενές νεονουάρ με σχόλια για το σινεμά, στοιχεία «μαύρης» κωμωδίας, τιμητική αναφορά στον Χίτσκοκ και μυστήριο και ένταση. Διάσημοι και οι δύο του ζευγαριού. Εκείνος γράφει συνέχεια σενάρια για πολύ πετυχημένες τηλεοπτικές αστυνομικές σειρές και εκείνη είναι παγκόσμιας φήμης καθηγήτρια κινηματογράφους στη Σορβόνη με εξειδίκευση στον Χίτσκοκ. Όταν, όμως, ο άνδρας τριγυρνάει συνεχώς στο σπίτι με πιζάμες, η σύζυγος χρειάζεται δράση. Ευκαιρία η μετακόμιση ενός καλλιτέχνη στη γειτονιά και στον τρίτο όροφο. Η καθηγήτρια πιστεύει ακράδαντα πως σκότωσε την σύζυγό του και πείθει τον σύζυγό της να τον παρακολουθήσουν συλλέγοντας στοιχεία. Το παιγνίδι αναζωογονεί τη σχέση τους (να θυμηθούμε και την ανάλογη ταινία του Γούντι Άλεν «Μυστηριώδεις φόνοι στο Μανχάταν») αλλά υπάρχει και κίνδυνος. Απευθείας αναφορά στον «Σιωπηλό μάρτυρα» (1954) του Χίτσκοκ και κλεισίματα ματιού στο σινεμά. Ο Μπεζανσόν είναι σπουδαίος σκηνοθέτης, εδώ κάπως πλατυάζει αλλά το φιλμ είναι ιδανικό για θερινή ψυχαγωγία.

«Following»

Πάντα η διαφήμιση «τραβάει» και τα άλλα φιλμ γνωστών σκηνοθετών. Μετά την «Οδύσσεια», λοιπόν, οι διανομείς θέλουν να μας δείξουν, και καλά κάνουν, πώς άρχισε την ένδοξη καριέρα του ο Κρίστοφερ Νόλαν. Είναι το απρόβλητο στην Ελλάδα ασπρόμαυρο «Following» («Η παρακολούθηση») γυρισμένο το 1998 διάρκειας μόλις 70 λεπτών. Πέντε μεγάλα βραβεία για την ιστορία ενός συγγραφέα που παρακολουθεί διάφορους ανθρώπους για να βρίσκει υλικό για τα μυθιστορήματά του. Κάποτε η συνάντησή του με έναν κλέφτη θα αλλάξει τα δεδομένα. Αρτίστικο φιλμ με έξοχη διαχείριση του χρόνου.

«Ψηλά τακούνια»

Και τώρα άλλη μία πολύκροτη επανάληψη, «Ψηλά τακούνια» (1991) του Αλμοδόβαρ. Δέκα μεγάλα βραβεία με τη θαυμάσια σταρ Μαρίσα Παρέδες (στον ρόλο της Μπέσκι, τραγουδίστριας και μητέρας) και τη Βικτώρια Αμπρίλ (στον ρόλο της Ρεμπέκα και κόρη της πρώτης). Μετά από15 χρόνια απουσίας στο Μεξικό επιστρέφει στη Μαδρίτη για συναυλία η διάσημη τραγουδίστρια Μπέκι και βρίσκει την κόρη της Ρεμπέκα παντρεμένη με τον Μανουέλ έναν από τους πολλούς εραστές της. Ο Μανουέλ βρίσκεται νεκρός, μητέρα και κόρη θεωρούνται ύποπτες, εμπλέκεται ένας παράξενος δικαστής και μία drag queen που μιμείται την Μπέκι. Συνεχώς μυστικά και ψέματα ανακύπτουν από το παρελθόν. Συνδυασμός σαπουνόπερας και θρίλερ, εστιάζεται στην τοξική, ανταγωνιστική σχέση μητέρας-κόρης. Κυριαρχούν το έντονο επιθετικό μπλε χρώμα και ιδίως το κόκκινο, υπάρχουν δύο έξοχα τραγούδια, συγκλονιστικές οι δύο σταρ. Ιδού, λοιπόν, μία έξοχη καλοκαιρινή ψυχαγωγία.

«Η αχνή θέα των λόφων»

Και πάμε τώρα σε ένα πολύ δυνατό καλλιτεχνικό φιλμ από την Ιαπωνία, το «Η αχνή θέα των λόφων» του Κέι Ιτσικάγουα βασισμένο στο πρώτο βιβλίο (1982)του νομπελίστα συγγραφέα Καζούο Ισιγκούρο. Έχουμε τη μεταφορά δύο περιόδων. Στα 1980 στο Λονδίνο και το 1950 στο Ναγκασάκι με βάση τις αναμνήσεις της χήρας Ετσούκο, που δέχεται την επίσκεψη της κόρης της Νίκι για να διαχειριστούν την πρόσφατη αυτοκτονία της μεγάλης εγγονής της Κάκι. Η Νίκι, συγγραφέας, ρωτάει τη μητέρα της για το Ναγκασάκι του ’50 και περνάμε με φλας - μπακ σε μία κατεστραμμένη πόλη. Η νεαρή τότε Ετσούκο αναπτύσσει μία δυνατή φιλία με μία μοναχή μητέρα, την Σατσίκο και τη διαταραγμένη μικρή κόρη της, Μαρικό. Η Νίκι ακούγοντας την αφήγηση βρίσκει αντιφάσεις και τότε φθάνουμε στην συγκλονιστική αποκάλυψη της πλοκής που είναι οι ταυτίσεις προσωπικοτήτων, μεταβιβάσεις ταυτοτήτων και η αποποίηση ενοχών. Έξοχο υπαρξιακό θρίλερ, πολύ αργόρυθμο και πλατειαστικό στην αφήγηση της αγγλικής περιόδου. Αναμφισβήτητα, όμως, μία μεγάλη ταινία.