Σινεμά - Ο Αλέξης Δερμεντζόγλου επιλέγει: Δυο επανεκδόσεις κερδίζουν κατά κράτος τα νέα φιλμ

Την πρώτη κινηματογραφική Πέμπτη του Ιουλίου θα βρείτε ταινίες διαφορετικού κινηματογραφικού είδους και ορισμένες που αποτελούν ιδανική θερινή ψυχαγωγία.

Δυο επανεκδόσεις κερδίζουν κατά κράτος τα νέα φιλμ.

Κι όταν μιλάμε για καλοκαίρι θέλουμε και νησιά και ήλιο και μπάνιο και Ελλάδα. Το «Πάρτυ γενεθλίων», γυρισμένο σε Κέρκυρα και Αθήνα, τα έχει όλα και το σεναριό του βασίζεται σε ελληνικό βιβλίο. ΄Ενας μεγιστάνας, τύπου Ωνάση, (συγκλονιστικός στον ρόλο ο Γουίλιαμ Νταφόε ειδικά στη σκηνή που χορεύει παθιασμένα το ζεϊμπέκικο) οργανώνει στο ιδιωτικό νησί του ένα πάρτυ για τα 25^α γενέθλια της κόρης του Σοφίας. Σιγά σιγά «ξηλώνεται» η όμορφη επιφάνεια, αποκαλύπτονται μυστικά, ψέματα, διαπλοκές και η κόρη αποκαθηλώνει τον πατέρα, τον απομυθοποιεί. Υπαρξιακό θρίλερ στο στυλ Πολάνσκι, αργόρυθμο με υποπλοκές και ανατροπές για μια ωραία θερινή βραδιά.

Το «Η πανούκλα», συμπαραγωγή ΗΠΑ, Αυστραλία, Ρουμανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μας έρχεται με πολλά βραβεία. Ένα ζευγάρι με ένα παιδάκι, τον Μπεν, χωρίζουν. Η μάνα γνωρίζει τον επόμενο άνδρα, παντρεύεται, επιθυμεί ιδιωτικότητα και στέλνει τον μικρό σε μια κατασκήνωση όπου οι νέοι παίζουν πόλο. Εκεί κάνουν φοβερό μπούλινγκ σε έναν μικρούλη, τον Ιλάι, και επειδή έχει ακμή στο πρόσωπό του τον αποκαλούν «Πανούκλα». Ο Μπεν διαφωνεί, γίνεται φίλος μαζί του, αντεπιτίθεται και έτσι βρίσκει την αξιοπρέπεια και την ενηλικίωσή του. Καλό αλλά το θέμα τόχουμε δει πολλές φορές. Εκπληκτική φωτογραφία στους τόνους του γαλάζιου-πράσινου (σήμανση επιθετικότητας και μελαγχολίας)σκηνές στο νερό χορογραφημένες εξαιρετικά και οι μικροί ηθοποιοί πολύ καλοί.

Έγραψα πως για το θερινό σινεμά ενδείκνυται γέλιο και χιούμορ. ΄Αρα άνετα προτείνω την γερμανική κωμωδία με διθυραμβικές κριτικές και συμμετοχή στο φετινό φεστιβάλ του Βερολίνου «Όσα ξέρει η Μαριέλ». Πανέξυπνο το κορίτσι, με τους γονείς Τζούλια και Τόμπι. Η κοπέλα διαθέτει μια παράξενη παραψυχολογική ικανότητα να ακούει τις σκέψεις των άλλων. Φρίττει λοιπόν με τα όσα σκέφτονται οι γονείς της, ανατριχιάζει, της φαντάζουν απίστευτα. Οι εξαιρετικές κριτικές από παντού αναφέρονται, και δίκαια, για το βιτριολικό, «μαύρο» χιούμορ, τις απρόσμενες ανατροπές και υποπλοκές. Επίσης τίθεται το εξής σημαντικό και επίκαιρο θέμα. Μια και ζούμε σε μια υπερέκθεση στα κοινωνικά μέσα επικοινωνίας, τι γίνεται με την ιδιωτικότητά μας, πως θα ξανακερδίσουμε μέρος του όλου που χάθηκε, πως θα καταφέρουμε να έχουμε «μυστικά» και όχι κατ΄ ανάγκη ψέματα; Μπορεί να σας αποτρέψει η γερμανική γλώσσα, αλλά είναι πολύ καλή ταινία.

Ένα φιλμ που αγαπώ πολύ και έχουμε την επαναπροβολή, 40 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του είναι ο «Ανθρωποκυνηγός» του Μάικλ Μαν, το πρώτο ενήλικο ψυχοπαθολογικό θρίλερ από το γνωστό μυθιστόρημα του Χάρις που αφορά τον τρομερό Χάνιμπαλ Λέκτερ. Ένας ειδικός ιχνηλάτης και αναλυτής του FBI, που μπορεί να «διαβάζει» την ταυτότητα του άλλου, βρίσκεται στα ίχνη ενός άπιαστου και ανεντόπιστου σίριαλ κίλλερ. ΄Εξοχη αργόρυθμη αφήγηση, μινιμαλιστικό στυλ, ιμπρεσιονιστική ατμόσφαιρα, ρευστές ταυτότητες. Δεν χάνεται. Παραμένει πάντα μοντέρνο και διαχρονικό.

«Ο θάνατος του Ρομπέν των δασών». Διάρκειας 123’ του Μάικλ Σαρνόσκι από ΗΠΑ, όπου τον περίφημο ήρωα υποδύεται ο Χιού Τζάκμαν και από κυρίες ξεχωρίζει η Τζόντι Κόρνερ και μαζί τους ο Μπλ Σκάρσγκαρντ. Προς τα γεράματά του ο Ρομπέν έχει διαπράξει αμέτρητες ληστείες και παρανομίες. Σε μια τελευταία μάχη του, που είναι πετυχημένη, λέει «Ουφ τελείωσα και ίσως να αποσυρθώ», αλλά υπολογίζει χωρίς τον ξενοδόχο. Μια μυστηριώδης γυναίκα του προσφέρει την ευκαιρία για πλήρη εξιλέωση. Αναθεωρητικό φιλμ, ενδιαφέρον, καλοφτιαγμένο, ικανό να προσεγγίσει και άλλες ηλικίες, εκτός των 16-35 στις οποίες απευθύνεται. Καλό.

Υπέροχη έκπληξη η επανέκδοση του «Κομφορμίστα» του Μπερνάντο Μπερτολούτσι με τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν έξοχο στον βασικό ρόλο. Τις τελευταίες μέρες του Μουσουλίνι στην Ιταλία ένας κυνικός υπολογιστής αλλάζει στρατόπεδο για να γλυτώσει. Μένει μόνος, αποτυχημένος, χωρίς επικοινωνία. Εκπληκτική ψυχολογική ανάλυση σ΄ ένα υπέροχο δραματικό πολιτικό φιλμ με εκθαμβωτική αισθητική.

«Η πρόσκληση». Αγγλόφωνο ριμέικ της πολύ πετυχημένης ψυχολογικής ισπανικής κωμωδίας «Οι γείτονες από πάνω» από το θεατρικό έργο του Σεσκ Γκάι (που ανέβηκε και στο Κ.Θ.Β.Ε) σε σκηνοθεσία της Ολίβια Γουάιλντ που πρωταγωνιστεί ταυτόχρονα. Έχουμε την ιστορία του ζευγαριού Τζό και ΄Αντζελα, που δεν τα πάνε και πολύ καλά μεταξύ τους. Η ΄Αντζελα έχει τη λάθος ιδέα να προσκαλέσει σε δείπνο τους αινιγματικούς γείτονες που μένουν από πάνω τους. Τότε τα πράγματα θα φθάσουν σε πλήρη εκτροπή. Θεατρογενές, με πολύ λόγο, γνωστή η τεχνική του, αλλά ευχάριστο φιλμ.

«Το τελευταίο ρίσκο». Σκοτεινό θρίλερ νεονουάρ με τον Ράσελ Κρόουν. Ο βασικός ήρωας, στα όρια της συνταξιοδότησής του, είναι ιδιοκτήτης ενός μπαρ έχοντας πίσω του ένα σκοτεινό παρελθόν. ΄Ενοπλοι μασκοφόροι μπαίνουν στο μπαρ και τον ληστεύουν. Στη συνέχεια δέχεται αφόρητες πιέσεις από καρτέλ. Αργότερα εμφανίζεται ένας μυστηριώδης νεοφερμένος (τον παίζει ο Λουκ ΄Εβανς) που θέλει να αγοράσει την επιχείρησή του. Σκληρές συγκρούσεις με σκοτεινή ατμόσφαιρα και σεναριακές ανατροπές. Καλούτσικο.