Σινεμά - Ο Αλέξης Δερμεντζόγλου επιλέγει: Δυσοίωνο παρόν, άδηλο μέλλον μέσα σ' έναν «Φάκελο 137»

Χείμαρρος οι νέες ταινίες που εκκινούν από σήμερα Πέμπτη. Υπάρχουν τα πάντα όλα. Από ελληνικά φιλμ, μουσικά ντοκιμαντέρ και πολλή επιστημονική φαντασία. Αμερικανικές κομεντί και θρίλερ συμπληρώνουν την ομάδα. Επειδή οι σινεφίλ είναι αδύνατον να δούν παραπάνω από ένα ή δύο φιλμ ως και εκ τούτου αξίζει τον κόπο να έχουν κάποιες συστάσεις –προτάσεις, όπως την παρουσία του συγκλονιστικού «Φακέλου 137» που πρέπει να αποτελέσει την πρώτη επιλογή.

Αρχίζω πρώτα με την επιστημονική φαντασία που προφητεύει το δυστοπικό μέλλον μας. Ένα μεγάλο ταλέντο του αμερικάνικου σινεμά, ο ΄Ανταμ Γουίνγκαρνς στο «Onslaught» ένα έντονο μελλοντολογικό θρίλερ μιάμισης ώρας. Μια πρώην ελεύθερη σκοπεύτρια ζει με την κόρη της ήσυχα έως ότου από κάποιο χώρο δραπετεύουν μεταλλαγμένοι στρατιώτες. Χορογραφία της δράσης, δυνατή ένταση αλλά και άποψη. Μην το αδικήσετε, ο Γουίνγκαρνς είναι εγγύηση στο ανανεωμένο ανεξάρτητο φιλμ τρόμου.

Μακράν η καλύτερη ταινία της εβδομάδας είναι ο βραβευμένος γαλλικός «Φάκελος 137» του κορυφαίου Γάλλου δημιουργού Ντομινίκ Μαλ («Η νύχτα της 12^ης»). Μας μεταφέρει στο Φεβρουάριο του 2018 όταν τα «Πράσινα γιλέκα» όχι μόνον είχαν αναστατώσει τη Γαλλία αλλά παραλίγο να «ρίξουν» και τον Μακρόν. Η αστυνομία χτυπούσε στο ψαχνό τους διαδηλωτές με πολλούς τρόπους και πλαστικές σφαίρες - βομβίδια. Τον Φεβρουάριο του 2018 αναθέτουν στην έντιμη χωρισμένη (πρώην σύζυγος αστυνομικού) Στέφαν ανακρίτρια των εσωτερικών υποθέσεων να εξετάσει την περίπτωση δυο αστυνομικών των ειδικών δυνάμεων που υπερέβησαν τα εσκαμένα και κατέστησαν- πυροβολώντας στο κεφάλι- ανίκανο για δουλειά έναν 20χρονο διαδηλωτή γόνο μιας πάμφτωχης οικογένειας από υποβαθμισμένη πόλη της Γαλλίας.

Παρασκευή 04 Σεπ 2026, 16:36

Γαλλία: Πέθανε ο σκηνοθέτης Τόνι Γκάτλιφ, δημιουργός του «Gadjo Dilo»

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Με δομή ντοκιμαντέρ, πολύ λόγο, η Στέφαν κάνει το παν αλλά η εξουσία και οι συνάδελφοί της όχι μόνον την βάζουν εμπόδια στην έρευνα αλλά την κατηγορούν για μεροληψία. Συγκλονιστική ιστορία, άψογα αποτυπωμένη με υπέροχη την πρωταγωνίστρια που ρίχνει τα βέλη στο σύστημα συγκάλυψης και στην εξουσία που επεμβαίνει στη δικαιοσύνη. Το φιλμ με καθήλωσε.

Αν θέλετε να χαλαρώσετε, και λόγω ονομάτων, είναι λογικό ότι θα στραφείτε στα «Μαγικά φίλτρα 2» με πρωταγωνίστριες τις Σάντρα Μπούλοκ και Νικόλ Κίντμαν. Είναι οι περιβόητες αδερφές΄Οουενς, που έχουν αποχτήσει οικογένειες, σε σχέση με ότι είδαμε στην πρώτη ταινία του 1998. Τι να σας πω. Προβλέψιμη και «κρύα» αστεία, ξαναζεσταμένο φαγητό, μεγάλωσαν και οι δυο κυρίες…

Το θρίλερ «Τρεις Ώρες Προθεσμία» έχει ένα ιδεολογικό και κοινωνικό ενδιαφέρον και το βασικό θέμα είναι ανθρωπιστικό. Μια μικρούλα θα πεθάνει αν δεν φθάσουν έγκαιρα φάρμακα σ΄ένα δέμα. Εκείνος που θα τα μεταφέρει (ο Runner) έχει πρόβλημα μια και υπάρχει τρομερό κυνήγι από τους μπράβους ενός καρτέλ ναρκωτικών. Τον συμπαρίσταται κάποιος άλλος και από εκεί και πέρα όλα προβλέψιμα. Κυνηγητά, εξαφανίσεις, παγίδες, ανατροπές, ξύλο, αίματα. Αμφιβάλλετε για το happy end; Μην στοιχηματίζετε, θα χάσετε.

Να σημειώσω το ντοκιμαντέρ για τους Oasis «Don’t look back in anger» σχετικά με την επανένωσή τους πέρυσι και την συμφιλίωση των αδελφών Γκάλαχερ. Μας νοιάζει;΄Οχι, λέω με έμφαση.

Αντίθετα το απόλυτο ναι στην εξαιρετική και βραβευμένη ταινία του Έλληνα δημιουργού Τάσου Γερακίνη «Ο κόκορας». Φιλμ επίκαιρο, ειλικρινές, σκληρό, ρεαλιστικό, σκιαγραφεί υπέροχα την Ελλάδα της νέας κανονικότητας. Τα είδαμε στο φεστιβάλ. Ο βασικός ήρωας, που ασχολείται με δουλειές του ποδαριού και ζει με την φιλότιμη και εργαζόμενη σύζυγο, με τους γονείς του στην επαρχία. Έχει ένα όνειρο. Ο μικρός γιός του να πετύχει στη ζωή και για να μπει και στο μάτι των άλλων να φοιτήσει σε πολύ διακεκριμένο σχολείο. Από το πρωί ως το βράδυ αυτός είναι ο στόχος του. Φυσικά απαιτούνται χρήματα, γιατί χάνει και την εύθραυστη μκροδουλίτσα του, που ήταν γεμάτη κομπίνες, και τώρα πρέπει να επιστρατευτούν οι συγγενείς. ‘Εξυπνο φιλμ, πρωτοφανώς δείχνει απλοϊκό αλλά αποτελεί την πεμπτουσία της βασικής σκέψης πολλών σύγχρονων Ελλήνων μικροαστών. Εξαιρετικές κατασκευαστικές αξίες, καλοί ρόλοι και ελλειπτικό τέλος. Μια καλή ελληνική ταινία και ιδίως ειλικρινής. Ούτε ωραιοποιεί, ούτε υπερβάλλει.

Hope. Ένα ξέφρενο, λυσσαλέο κυνηγητό επιβίωσης σε ένα απομονωμένο ψαροχώρι, όπου οι χειρότεροι εφιάλτες αποκτούν σάρκα και οστά και τα τέρατα καραδοκούν. Οι κάτοικοι μιας κωμόπολης πρέπει να υπερασπιστούν την κοινότητά τους απέναντι σε ένα μυστηριώδες πλάσμα, όταν οι δασικές πυρκαγιές διακόπτουν κάθε επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Ο τοπικός διοικητής της αστυνομίας και η υπαρχηγός του παλεύουν να σταματήσουν το μακελειό, ενώ μια ομάδα κυνηγών που προσπαθεί να εντοπίσει το θηρίο καταλήγει να γίνεται η ίδια θήραμά του. Αυτό που ξεκινά ως αίνιγμα κλιμακώνεται μέσα από ανθρώπινες συγκρούσεις και καταλήγει σε μια τραγωδία κοσμικών διαστάσεων.

Ο Να Χονγκ-Τζιν (Na Hong-jin) είναι Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος. Το έργο του χαρακτηρίζεται από τη δυναμική συνύπαρξη του θρίλερ, της βίας και του τρόμου, στοιχεία που συνθέτουν ένα ιδιαίτερα έντονο και αναγνωρίσιμο κινηματογραφικό ύφος.