Σινεμά: Το γαλλικό σινεμά συντρίβει τους πάντες... και όσα δεν λέγονται

Εβδομάδα θριάμβου του γαλλικού σινεμά που με πλήθος ταινιών όλων των ειδών κυριαρχούν και ποσοτικά και ποιοτικά επενδύοντας σε πολλά και διαφορετικά κινηματογραφικά είδη.

Ωστόσο, το ιταλικό ελλειπτικό φιλμ «΄Οσα δεν λέγονται» είναι έξοχο και ισχυρός αντίπαλος.

«The ice cream man» («Οπαγωτατζής»)

Αμερικανικό ριμέικ ταινίας τρόμου του 1995 σκηνοθετημένο από τον εξειδικευμένο Ιλάι Ροθ. Σε μια ειδυλλιακή και παραθαλάσσια πόλη, το Bayleenbay, κατά την διάρκεια του καλοκαιριού ξεκινάει ο τρόμος. ΄Ενας περιπλανώμενος παγωτατζής, από γειτονιά σε γειτονιά, πουλάει στα παιδιά γευστικότατα ποιοτικά παγωτά. Φρικιαστική ιδιότητα των παγωτών η άμεση και βίαιη μετάλλαξη όσων τα γεύονται. Τα παιδιά μετατρέπονται σε ανήλικους παρανοϊκούς δολοφόνους, οι κάτοικοι στρέφονται εναντίον τους και τα αίματα ξεχύνονται από παντού. Τρομερό σπλάτερ και μπόντιχόρορ φιλμ που ο Ροθ είναι ειδικός σ΄ αυτά. Ωστόσο εξαιρετικά ωμή και φρικιαστική η βία που γίνεται γραφική. Με πολλές ενστάσεις και ερωτηματικά λοιπόν.

«Αυτό που ξέρουν οι γυναίκες»

Και τώρα η γαλλική ταινία «Αυτό που ξέρουν οι γυναίκες» σε σκηνοθεσία Ρίημ Κερσί με τους Αλεξάνδρα Λαμί, Φρανσουά Κλουζέ, Μίτι Χαζαναβίσιους και την σκηνοθέτιδα. Παρά τα 20 τους χρόνια Φανί και του Τομ, η γυναίκα δεν έχει νοιώσει οργασμό ποτέ. Ο Τομ πεισματώνει και κατασκευάζει μια εξαιρετική συσκευή (sextoy) κι όλα πάνε καλά. Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, το σενάριο είναι ανατρεπτικό με συναισθηματικές και σεξουαλικές αποκαλύψεις. Εξαιρετική η χημεία των ηθοποιών που υποδύονται το ζεύγος και καλή η προσέγγιση στα θέματα ταμπού. Ωστόσο έχουμε και μια οικογενειακή κωμωδία με περιγραφές τολμηρών καταστάσεων. Το αποτέλεσμα feelgood, περνάς δηλαδή καλά. ΄Εκαμε καλό ρεκόρ, με 6 περίπου εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις.

«Ο ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ»

Κι άλλη μια γαλλική κωμωδία, το «Ο ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ» (2025) του ΓκρεγκούνοΒινέτον με τον Κριστιάν Κλαβιέ. Ο Σταν, παρόλο ότι ήταν αφοσιωμένος υπάλληλος, απολύεται άδικα και αποφασίζει να εκδικηθεί σκληρά τον διευθυντή κλέβοντας από το χρηματοκιβώτιο «μαύρα» χρήματα, ολόκληρο 1 εκατομμύριο ευρώ. Μαθαίνει ότι η απόλυσή του ήταν μόνον ένα τεστ και τώρα έχει μόνον ένα 24ωρο στη διάθεσή του για να επιστρέψει τα χρήματα ζητώντας τη βοήθεια ενός κλειδαρά. Εξαιρετική εισπρακτική κίνηση της ταινίας με 7,5 εκατομμύρια ευρώ εισπράξεις. Συμπαθητική, τυπική ανάλαφρη γαλλική κωμωδία προθεσμιών. Βλέπεται αλλά το θέμα της σαφώς προβλέψιμο.

«Ο παραχαράκτης»

Η πιο ποιητική γαλλική ταινία, συμπαραγωγή με το Βέλγιο, του επίσης Ζαν Πολ Σαλομέ βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και την αληθινή ιστορία του ΤσεσλάβΜπογιάρσκι Πολωνού μετανάστη στη Γαλλία κατά την διάρκεια του πολέμου. ‘Ηταν και εφευρέτης και απατεώνας. ΄Εκαμε μεγάλο ρεκόρ εισιτηρίων στη Γαλλία, έκαμε το 1.166.310, με εξαιρετικό άνοιγμα. Στο φετινό φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν κέρδισε βραβείο καλύτερης ταινίας και ο Ρεντά Κατέμπ του καλύτερου ηθοποιού. Για 16 χρόνια ο ήρωας κατασκεύαζε πλαστά φράγκα και τα διοχέτευε σε μικρές ποσότητες για να μην συλληφθεί. Ο αστυνόμος Ματέι τον κυνήγησε μάταια, ενώ από ένα λάθος της γυναίκας του πιάστηκαν και οι δύο. Αφέθηκαν ελεύθεροι, στο σπίτι τους βρέθηκε τυχαία θησαυρός που κατασχέθηκε. Θεωρήθηκε ο Σεζάν της παραχάραξης , ενώ το πλαστό χιλιόφραγκο με την εικόνα του Ναπολέοντα, θεωρείται μυθικό έργο τέχνης. Πολύ ευχάριστη ταινία και σου κρατάει το ενδιαφέρον σε συνδυασμό νουάρ, πραγματικής ιστορίας και οικογενειακού δράματος.

«Γνήσιο αντίγραφο»

Και πάμε τώρα σε μια γνωστή επανέκδοση, σε συμπαραγωγή Γαλλίας, Ιταλίας, Βελγίου, του Ιρανού Αμπάς Κιαροστάμι. Παίζουν Ζυλιέτ Μπινός, Γουίλιαμ Σιμέλ. Στο φεστιβάλ Καννών του 2010 η Μπινός κέρδισε βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, στο Βαγιαδολίδ βραβεύτηκε ως η καλύτερη ταινία και συνολικά είχε 11 βραβεύσεις και 20 υποψηφιότητες. Πολύ μεγάλες εισπράξεις παγκόσμια (14,5 εκατομμύρια δολάρια) και επίσης στη χώρα μας άρεσε. Ένας Αμερικανός συγγραφέας πηγαίνει στην Τοσκάνη για να παρουσιάσει το νέο του βιβλίο κι εκεί γνωρίζεται με μια ιδιοκτήτρια γκαλερί. Πηγαίνουν σ΄ ένα καφέ και η ιδιοκτήτρια τους θεωρεί παντρεμένο ζευγάρι και αποφασίζουν να παίξουν αυτό τον ρόλο. Τελικά ο διάλογός τους γίνεται τόσο προσωπικός ώστε και εμείς αρχίζουμε να αμφιβάλουμε αν δεν γνωρίζονταν προηγουμένως. Πραγματικότητα, αναπαράσταση, τέχνη, ψευδαίσθηση και αλήθεια θολώνουν. Κομψότατο φιλοσοφικό παιγνίδι όχι μόνον ταυτοτήτων, (Να θυμηθούμε και το «Κοντινόπλάνο») όπου σχολιάζονται βασικά το αναπαραστατικό μέσο. ΄Εξοχο, δεν χάνεται.

«Όσα δεν λέγονται»

Ο Κάρλο είναι καθηγητής πανεπιστημίου, η σύζυγός του Ελίζα δημοσιογράφος, το ζεύγος έχει και μια μικρή κόρη την Βιτόρια. Μαζί με το φιλικό τους ζευγάρι Πάολο και ΄Αννα πηγαίνουν ένα ταξίδι στο Μαρόκο για να γεφυρώσουν χάσματα, διαφορές και εντάσεις στις σχέσεις τους. Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν έχουν ειπωθεί όπως πχ ότι ο Κάρλο συνδέεται με μια εντυπωσιακή φοιτήτριά του την Μπλού. Το σενάριο βασίζεται στο πετυχημένο μυθιστόρημα «Συρακούσες» της Αμερικανίδας Ντέλια΄Εφρον. Στο βιβλίο το ζευγάρι ταξιδεύει στις ιστορικές Συρακούσες της Σικελίας και στο φιλμ στην εξωτική και γεμάτη φως Ταγγέρη του Μαρόκου. Ως καταλύτης θα λειτουργήσει η εμφάνιση της παθιασμένης και ελεύθερης Μπλού.

Η κοπέλα όμως θα βρεθεί πνιγμένη στη θάλασσα. Η μικρή Βιτόρια επιχειρεί να καλύψει τον Κάρλο χωρίς να γνωρίζει ότι η σύζυγος γνωρίζει πάντα. ΄Εχουμε ακόμα μια ζοφερή ταινία, με εξαιρετική διαδικασία αφήγησης, ένα σκοτεινό αστικό μελόδραμα. Υπάρχει μια πολύ ευκίνητη και ανήσυχη κάμερα που αποτυπώνει εκρήξεις, μεταβολές. Η ατμόσφαιρα, γεμάτη ένταση, είναι στις προδιαγραφές του θρίλερ. Με μυστήριο, ένταση, αλλά χωρίς υπερβολές χολιγουντιανού τύπου, περισσότερο με ένα στυλ που θυμίζει Φρανσουά Οζόν, καταλήγουμε σε κάτι πολύπλοκο αλλά και ξεκάθαρο. Οι δυο γάμοι διαλύονται, το φινάλε είναι ελλειπτικό και μελαγχολικό. Φωτογραφία έξοχη, υπέροχοι ηθοποιοί και επιθυμώ να σημειώσω το εκπληκτικό τραγούδι που ακούγεται, το υπέροχο «Mahmaad», που βραβεύτηκε.

Η ιδανική ψυχαγωγία για σκεπτόμενους θεατές.