Συνέβη στο Monterey: Όταν δύο άγνωστες γυναίκες βρίσκουν καταφύγιο στις γυναικείες τουαλέτες

Δύο γυναίκες που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ένας άγγελος, ένας νεκρός υπουργός και μια συνάντηση που μοιάζει να παγώνει τον χρόνο. Στις γυναικείες τουαλέτες ενός πολυτελούς εστιατορίου εκτυλίσσεται το «Συνέβη στο Monterey» του Άκη Δήμου, μια κωμικοτραγική ιστορία για την απρόσμενη σύνδεση δύο φαινομενικά εντελώς διαφορετικών ανθρώπων.

Η Γαλάτεια και η Λητώ έχουν βρεθεί στο ίδιο εστιατόριο μαζί με τους καβαλιέρους τους, όμως εκείνες καταλήγουν να περνούν μαζί ατελείωτες ώρες στις γυναικείες τουαλέτες. Κι ενώ ο χρόνος μοιάζει να κυλά κανονικά μέσα σε αυτόν τον παράξενο χώρο, έξω από αυτόν φαίνεται να έχει σταματήσει. Κανείς δεν τις αναζητά και οι δύο άγνωστες γυναίκες παραμένουν εκεί, παραδίδοντας η μία στην άλλη κομμάτια από τη ζωή τους.

Παρασκευή 04 Σεπ 2026, 15:12

Θεσσαλονίκη: «Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου» στο θέατρο Αυλαία

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ένας άγγελος, ένας νεκρός υπουργός και δύο διαφορετικές γυναίκες

Πίσω από την παράξενη συνθήκη της συνάντησης κρύβονται στοιχεία που συνδέουν τις δύο ηρωίδες με τρόπους που ξεπερνούν το τυχαίο. Η παραγωγός και μια εκ των ηθοποιών της παράστασης Μαρία Μιχαλοπούλου, χωρίς να αποκαλύπτει τις ανατροπές της ιστορίας, μιλά για τις διαφορετικές αφετηρίες των δύο γυναικών.

«Δεν θέλω να αποκαλύψω πολλά γι αυτό το στοιχείο, είναι μια παρουσία. Ο ρόλος που υποδύομαι εγώ, η Γαλάτεια, φαίνεται ότι είναι αρκετά θρήσκα, σε αντίθεση με τη Λητώ, που κάπως αναζητεί τη λύση των προβλημάτων της κάπου αλλού. Και ο νεκρός υπουργός είναι κάτι που τις συνδέει από κάπου από το παρελθόν».

Αυτό που τελικά αποκτά ιδιαίτερο βάρος είναι η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις δύο γυναίκες. Η Γαλάτεια και η Λητώ μοιάζουν αρχικά να μην έχουν τίποτα κοινό, όμως η παραμονή τους μαζί μετατρέπεται σταδιακά σε ένα είδος καταφυγίου.

«Θεωρώ ότι το πιο γοητευτικό στοιχείο του έργου είναι η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα σε αυτές τις δύο γυναίκες. Ότι ενώ μοιάζουν εντελώς διαφορετικές, σαν να προέρχονται από δύο διαφορετικούς πλανήτες, κάπως οι δυο τους τα βρίσκουν και βρίσκουν η μία στην άλλη ένα καταφύγιο, η κάθε μια για τους δικούς της λόγους», τονίζει η ηθοποιός.

Η σχέση τους περνά ακόμη και από μια ανταγωνιστική φάση, όμως τελικά η μία λειτουργεί καταλυτικά για την άλλη. «Η μία βοηθάει την άλλη τη βοηθάει, την εξελίσσει, της δίνει λύση στα προβλήματά της».

Η Γαλάτεια Ριζάρη

Για τη Μαρία Μιχαλοπούλου, η Γαλάτεια Ριζάρη είναι ένας χαρακτήρας που απέκτησε σταδιακά ιδιαίτερη θέση μέσα της, όσο περισσότερο χρόνο περνούσε μαζί του.

«Είναι μια λαϊκή και καπάτσα γυναίκα που έχει περάσει πολλά πράγματα στη ζωή της. Φαίνεται ότι κάποια στιγμή έχει νοσηλευτεί σε μια ψυχιατρική κλινική μετά από κάποιο σοκ που υπέστη, φαίνεται ότι είναι παντρεμένη επίσης με κάποιον που της έχει κάνει τη ζωή μαύρη και παραμένει μαζί του γιατί δεν έχει και άλλη επιλογή ή τουλάχιστον έτσι το βλέπει».

Η Γαλάτεια έχει περάσει από πολλές δουλειές. Στο παρόν είναι καθαρίστρια και μανικιουρίστ, ενώ στο παρελθόν έχει υπάρξει ακόμη και ταμίας σε νυχτερινό κέντρο. «Έχει κάνει διάφορα πράγματα, είναι πολύ ενδιαφέρουσα και ειδικά τώρα που έχουμε περάσει αρκετό χρόνο μαζί της, την έχω αγαπήσει και εγώ πάρα πολύ. Δηλαδή είναι ωραία τύπισσα».

Από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη

Η παράσταση παρουσιάστηκε τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα και τώρα έρχεται στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη όπου δημιουργήθηκε ο καλλιτεχνικός πυρήνας της ομάδας. Δύο γυναίκες που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ένας άγγελος, ένας νεκρός υπουργός και μια συνάντηση που μοιάζει να παγώνει τον χρόνο. Στις γυναικείες τουαλέτες ενός πολυτελούς εστιατορίου εκτυλίσσεται το «Συνέβη στο Monterey» του Άκη Δήμου, μια κωμικοτραγική ιστορία για την απρόσμενη σύνδεση δύο φαινομενικά εντελώς διαφορετικών ανθρώπων.

Η Γαλάτεια και η Λητώ έχουν βρεθεί στο ίδιο εστιατόριο μαζί με τους καβαλιέρους τους, όμως εκείνες καταλήγουν να περνούν μαζί ατελείωτες ώρες στις γυναικείες τουαλέτες. Κι ενώ ο χρόνος μοιάζει να κυλά κανονικά μέσα σε αυτόν τον παράξενο χώρο, έξω από αυτόν φαίνεται να έχει σταματήσει. Κανείς δεν τις αναζητά και οι δύο άγνωστες γυναίκες παραμένουν εκεί, παραδίδοντας η μία στην άλλη κομμάτια από τη ζωή τους.

Ένας άγγελος, ένας νεκρός υπουργός και δύο διαφορετικές γυναίκες

Πίσω από την παράξενη συνθήκη της συνάντησης κρύβονται στοιχεία που συνδέουν τις δύο ηρωίδες με τρόπους που ξεπερνούν το τυχαίο. Η Μιχαλοπούλου, χωρίς να αποκαλύπτει τις ανατροπές της ιστορίας, μιλά για τις διαφορετικές αφετηρίες των δύο γυναικών και για την παρουσία του αγγέλου.

«Ο άγγελος είναι ένα στοιχείο που δεν θέλω να αποκαλύψω πολλά, αλλά έχουμε γενικώς μια παρουσία. Ο ρόλος που υποδύομαι εγώ, η Γαλάτεια, φαίνεται ότι είναι αρκετά θρήσκα, σε αντίθεση με τη Λητώ, που κάπως αναζητεί τη λύση των προβλημάτων της σε μια άλλη παρουσία. Και για τον νεκρό υπουργό είναι κάτι που τις συνδέει από κάπου από το παρελθόν».

Αυτό που τελικά αποκτά ιδιαίτερο βάρος είναι η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις δύο γυναίκες. Η Γαλάτεια και η Λητώ μοιάζουν αρχικά να μην έχουν τίποτα κοινό, όμως η παραμονή τους μαζί μετατρέπεται σταδιακά σε ένα είδος καταφυγίου.

«Θεωρώ ότι το πιο γοητευτικό στοιχείο του έργου είναι η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα σε αυτές τις δύο γυναίκες. Ότι ενώ μοιάζουν εντελώς διαφορετικές, σαν να προέρχονται από δύο διαφορετικούς πλανήτες, κάπως οι δυο τους τα βρίσκουν και βρίσκουν η μία στην άλλη ένα καταφύγιο, η κάθε μια για τους δικούς της λόγους».

Η σχέση τους περνά ακόμη και από μια ανταγωνιστική φάση, όμως τελικά η μία λειτουργεί καταλυτικά για την άλλη. «Ενώ δείχνει λίγο ότι μπορεί να έχουν και μια ανταγωνιστική σχέση οι δυο τους, τελικά υπερτερεί το άλλο κομμάτι, αυτό που η μία με την άλλη τη βοηθάει, την εξελίσσει, της δίνει λύση στα προβλήματά της».

Από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη

Η παράσταση παρουσιάστηκε τον περασμένο Μάιο στο Θέατρο «Άλφα – Ληναίος – Φωτίου» στην Αθήνα και τώρα έρχεται στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη όπου δημιουργήθηκε ο καλλιτεχνικός πυρήνας της ομάδας Curriculum Vitae.

«Πήγε πάρα πολύ καλά και χαιρόμαστε πολύ που το φέρνουμε τώρα στην πόλη μας, στο Αμαλία, και ειδικά σε ένα θέατρο που είναι πολύ συνδεδεμένο με την παιδεία μας και τη ζωή μας, γιατί μεγαλώσαμε με παραστάσεις στο Αμαλία. Έχοντας τελειώσει το Τμήμα Θεάτρου, όλοι οι καθηγητές μας προέρχονταν από την Πειραματική Σκηνή της “Τέχνης”. Οπότε είναι ωραία συνέχεια».

Η ομάδα γεννήθηκε μέσα από το Τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ και αποτελείται από νέους καλλιτέχνες που έχουν ήδη συνεργαστεί μεταξύ τους. Η συγκεκριμένη παράσταση προέκυψε ως συνέχεια αυτής της κοινής διαδρομής.

«Όλοι ξεκινήσαμε να συνεργαζόμαστε μέσα στη σχολή, όπου κάναμε κοινά πρότζεκτ και, επειδή έχουμε συνεργαστεί και σε άλλη φάση που ήταν ομάδα ο Κώστας με τη Μαίρη, είπαμε να το δοκιμάσουμε και μέσα από αυτή την παράσταση».

Τη σκηνοθεσία υπογράφουν ο Κωνσταντίνος Κωστούλας και η Μαίρη Γκούμα. «Το δίδυμο λειτουργεί πολύ καλά γιατί έχει ο καθένας ένα κοινό όραμα αλλά και τη δική του οπτική στα πράγματα και κάπου στη μέση τα βρίσκουν».

Η πρόκληση μιας παράστασης με δύο ηθοποιούς

Δύο ηθοποιοί επί σκηνής, χωρίς εναλλαγές προσώπων και με έναν σταθερό χώρο δράσης, καλούνται να διατηρήσουν αμείωτη την ενέργεια της παράστασης και την προσοχή του θεατή.

«Σίγουρα είναι μια πρόκληση που μας είχε απασχολήσει και εμάς από την αρχή. Χρειάζεται να δώσεις ακόμη παραπάνω ενέργεια για να κρατήσεις τον θεατή, να δημιουργήσεις διαφορετικές συνθήκες με πολλούς και διάφορους τρόπους και με αυτά που λέμε και όπως τα λέμε και όπως φαίνονται να κρατήσουμε τον κόσμο. Θεωρώ ότι, με όσα ακούσαμε από αυτούς που ήρθαν, το πετύχαμε».

Η Μαρία Μιχαλοπούλου έχει αναλάβει και την παραγωγή, κάτι που της δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τη δουλειά συνολικά. «Το καλό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι μπορείς να έχεις μια γενική εποπτεία του έργου και να βάζεις έτσι τις συνθήκες που θέλεις στα πράγματα. Και αυτό το πετυχαίνεις όσο πιο καλά γίνεται».

Όσο για την ονομασία της ομάδας, αυτή προέκυψε από το ξεκίνημα της κοινής τους πορείας. «Είναι κάτι σα να δείχνουμε το βιογραφικό μας», επισημαίνει η ηθοποιός και παραγωγός.