Θεσσαλονίκη: Αγώνας δρόμου για την εύρεση κατοικίας προς ενοικίαση

«Για να νοικιάσεις ένα αξιόλογο σπίτι, ακόμα και για ένα άτομο, χρειάζεσαι τουλάχιστον 600 ευρώ». «Βλέπεις ένα σπίτι και εξαφανίζεται την επόμενη ημέρα». «Ζητάνε υπέρογκα ποσά, 500 ευρώ για 25 τ.μ.». Οι μαρτυρίες ατόμων που ψάχνουν σπίτι να νοικιάσουν, σκιαγραφούν τη νέα πραγματικότητα της ενοικίασης κατοικίας στη Θεσσαλονίκη, όπου η αυξημένη ζήτηση, η περιορισμένη προσφορά ποιοτικών ακινήτων, η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και το υψηλό κόστος ανακαινίσεων έχουν οδηγήσει τα ενοίκια σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Δευτέρα 20 Ιου 2026, 07:00

Θεσσαλονίκη: «Καύσωνας» στα ακίνητα με ανάσες δροσιάς στο βάθος - Πίνακες με τιμές ανά περιοχή

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Το budget καθορίζει και τη γειτονιά

Ο Μιχάλης Μ. και η Ελένη Κ., που ετοιμάζονται να υποδεχθούν το πρώτο τους παιδί, αναζητούν επιπλωμένο και ανακαινισμένο διαμέρισμα 60-80 τ.μ., με δύο υπνοδωμάτια, σαλοκουζίνα, μπαλκόνι και θέση στάθμευσης, διαθέτοντας ανώτατο προϋπολογισμό τα 800 ευρώ.

«Στο κέντρο και τη Νέα Παραλία οι περισσότερες κατοικίες ξεπερνούσαν τα 800 ευρώ. Στην Ανάληψη, τη Μπότσαρη και την Καλαμαριά οι τιμές κυμαίνονταν μεταξύ 750 και 900 ευρώ. Πιο κοντά στο budget μας ήταν η Τούμπα, η Χαριλάου, η Μαρτίου, το Ντεπώ, η Βούλγαρη και η Πυλαία, όπου τα ενοίκια ξεκινούσαν από περίπου 650 ευρώ και έφταναν έως τα 850 ευρώ», περιγράφουν.

Η 22χρονη Ελένη Χ. αναζητά κατοικία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, αλλά και κοντά στην Τούμπα, το Ιπποκράτειο και την Ανάληψη, καθώς το σημερινό της σπίτι των μόλις 30 τ.μ. δεν καλύπτει πλέον τις ανάγκες της. Όπως εξηγεί, δυσκολεύεται να βρει ένα αξιοπρεπές διαμέρισμα με ενοίκιο κάτω από 600 ευρώ, ενώ συχνά συναντά αγγελίες για κατοικίες 25 τ.μ. που φτάνουν ακόμα και τα 500 ευρώ.

Παράλληλα, δηλώνει αγχωμένη καθώς πλησιάζει η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής και η ζήτηση αναμένεται να αυξηθεί ακόμα περισσότερο, αφού ήδη αρκετοί φοιτητές έχουν ξεκινήσει την αναζήτηση κατοικίας. Όπως σημειώνει, πολλές αγγελίες εξαφανίζονται μέσα σε μία ημέρα ή λειτουργούν ως «κράχτες», με τους ενδιαφερόμενους να ενημερώνονται τελικά ότι το ακίνητο διατίθεται σε υψηλότερη τιμή λόγω της κεντρικής τοποθεσίας τους.

Από τη δυτική Θεσσαλονίκη έως τη Νέα Ελβετία

Με ανώτατο όριο τα 750 ευρώ για ένα δυάρι και βασικό κριτήριο την πρόσβαση στον Περιφερειακό, η 28χρονη Νένα ξεκίνησε την αναζήτηση σπιτιού αρκετούς μήνες πριν από τη μετακόμιση με τον σύντροφό της, θέλοντας να έχει εικόνα της αγοράς. Στην προσπάθειά τους εξέτασαν δεκάδες κατοικίες σε Νεάπολη, Πολίχνη, Μετέωρα, Πεύκα, Άγιο Παύλο, Πυλαία, Σαράντα Εκκλησιές, Τριανδρία, Άνω Τούμπα και Κωνσταντινοπολίτικα, απορρίπτοντας πολλές είτε λόγω της κακής κατάστασής τους είτε επειδή δεν ανταποκρίνονταν στην τιμή που ζητούσαν οι ιδιοκτήτες.

Τελικά, μετά από μήνες αναζήτησης και διαπραγματεύσεων, το ζευγάρι κατέληξε σε διαμέρισμα στη Νέα Ελβετία, κοντά σε σταθμό του Μετρό, φτάνοντας στο ανώτατο όριο του προϋπολογισμού του για να το εξασφαλίσει.

Όταν το «ανακαινισμένο» είναι σχετικό

«Ψάχναμε καθημερινά σε πλατφόρμες, αλλά και σε ομάδες στο Facebook. Βρίσκαμε σπίτια σε πολύ κακή κατάσταση να ζητούν 450 και 500 ευρώ. Στο τέλος, όσο και αν προσπαθείς να βρεις σπίτι μόνος σου, καταλήγεις να συνεργάζεσαι με κάποιον μεσίτη», λέει.

Όπως εξηγεί η Νένα, ο χαρακτηρισμός «ανακαινισμένο» αποδεικνύεται συχνά παραπλανητικός. «Δεν μπορούσα να δώσω 650 ή 700 ευρώ για ένα σπίτι με μπάνιο του 1980 και παλιά κουφώματα».

Αντίστοιχη είναι και η εμπειρία του Μιχάλη. «Σε ορισμένα σπίτια είχε γίνει πλήρης ανακαίνιση, με καινούρια κουζίνα, μπάνιο, κουφώματα και θέρμανση. Σε άλλα είχε γίνει απλώς ένα βάψιμο και αλλαγή επίπλων», αναφέρει.

Για όσους διαθέτουν μικρότερο προϋπολογισμό, οι επιλογές περιορίζονται ακόμα περισσότερο. Ισόγεια ή ημιυπόγεια διαμερίσματα, κατοικίες χωρίς φυσικό αέριο και κλιματισμό, με παλιά μπάνια, κουζίνες και ξύλινα κουφώματα αποτελούν πλέον τη συνηθισμένη εικόνα. «Δεν είναι σπάνιο να βλέπεις διαμερίσματα 25 τετραγωνικών να ενοικιάζονται έναντι 400 ευρώ», σημειώνουν.

Οι φωτογραφίες και η πραγματικότητα

Η Νένα θυμάται χαρακτηριστικά την επίσκεψη σε διαμέρισμα στα Μετέωρα, το οποίο ενοικιαζόταν προς 730 ευρώ. «Οι φωτογραφίες δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μπήκαμε σε ένα σπίτι με κατσαρίδες, κιτρινισμένους τοίχους από το τσιγάρο, φθαρμένα ντουλάπια και εμφανείς ζημιές. Ούτε ο ίδιος ο μεσίτης δεν γνώριζε σε τι κατάσταση βρισκόταν το ακίνητο».

«Πρέπει να αποφασίσεις επιτόπου»

Η μεγαλύτερη δυσκολία, σύμφωνα με τη Νένα, δεν είναι μόνο οι υψηλές τιμές, αλλά ο έντονος ανταγωνισμός. «Είναι πραγματικά ένας αγώνας δρόμου. Μπορεί να έχεις ραντεβού στις 9.30 το πρωί και, μέχρι να έρθει η σειρά σου να μπεις στο σπίτι, κάποιος άλλος να έχει ήδη συμφωνήσει και να έχει δώσει προκαταβολή. Πρέπει να είσαι έτοιμος να αποφασίσεις εκείνη τη στιγμή».

Όπως εξηγεί, χρειάστηκε να επιμείνει ιδιαίτερα στον μεσίτη για το σπίτι που τελικά νοίκιασε. «Τον πήρα ξανά τηλέφωνο, του εξήγησα ότι μας ενδιαφέρει πραγματικά το σπίτι και ότι ήμασταν έτοιμοι να προχωρήσουμε. Σήμερα δεν αρκεί να βρεις ένα σπίτι. Πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι και ο ‘κατάλληλος’ ενοικιαστής».

Η λύση έρχεται μέσω γνωστών

Για την 27χρονη Χρύσα η αναζήτηση κράτησε σχεδόν δύο χρόνια. Τελικά, πριν από δύο μήνες, βρήκε μέσω γνωστού ένα πρόσφατα ανακαινισμένο διαμέρισμα 45 τ.μ. στις Συκιές, σε παλαιά πολυκατοικία με φυσικό αέριο, έναντι 450 ευρώ.

«Τα χρήματα είναι πολλά, αν αναλογιστεί κανείς τον βασικό μισθό και το συνολικό κόστος ζωής. Ωστόσο, όταν παρουσιάστηκε αυτή η ευκαιρία, δεν δίστασα να την αξιοποιήσω. Το γεγονός ότι βρήκα το σπίτι μέσω γνωστού μου προσφέρει και μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας στη συνεργασία με τον ιδιοκτήτη», αναφέρει.

«Όποιος ψάχνει την περίοδο αιχμής βρίσκει ό,τι έχει απομείνει»

Ανάλογη είναι και η εμπειρία γονέα φοιτητή, ο οποίος πρόσφατα αναζήτησε κατοικία για το παιδί του στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

«Ψάχναμε σπίτι από τον Βαρδάρη μέχρι τα πανεπιστήμια και τελικά βρήκαμε ένα ανακαινισμένο διαμέρισμα στην περιοχή της Καμάρας με ενοίκιο 600 ευρώ. Το ζήτημα δεν είναι μόνο τι μπορεί να πληρώσει μία οικογένεια, αλλά τι αναγκάζεται να πληρώσει για να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Αν ψάχνεις την περίοδο που ψάχνουν όλοι, βρίσκεις κυρίως ό,τι έχει απομείνει και μάλιστα στις υψηλότερες τιμές».

«Τελικά θα παραμείνω στο ίδιο σπίτι»

Ο 25χρονος Αλέξανδρος Π., που ήρθε στην πόλη το 2020 για σπουδές, ξεκίνησε πριν δύο εβδομάδες να αναζητά νέο σπίτι, επιθυμώντας να μετακομίσει πιο κοντά στο κέντρο. Ωστόσο, η εικόνα της αγοράς ενοικίων τον έκανε να αλλάξει σχέδια. «Με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι, τελικά, θα παραμείνω στο ίδιο σπίτι, και ας ανεβαίνω μία τεράστια ανηφόρα».

Όπως επισημαίνει, η εύρεση κατοικίας σήμερα αποτελεί μία πολύ διαφορετική διαδικασία από εκείνη που γνώρισε πριν από έξι χρόνια. «Πιστεύω ότι οι απαιτήσεις μου δεν είναι υπερβολικές», σημειώνει. Αναζητά ένα διαμέρισμα άνω των 40 τετραγωνικών μέτρων, με έστω ένα μικρό μπαλκόνι, από τον πρώτο όροφο και πάνω και, όπως λέει χαρακτηριστικά, «η ντουζιέρα να μην είναι απλώς μία υδρορροή δίπλα από την τουαλέτα».

Με ανώτατο προϋπολογισμό τα 410 ευρώ, οι διαθέσιμες επιλογές περιορίζονται δραματικά. «Από εκατοντάδες αγγελίες, καταλήγεις να βλέπεις μόλις δέκα. Και πολλές φορές πρόκειται για το ίδιο ακίνητο που διαφημίζεται από διαφορετικά μεσιτικά γραφεία», αναφέρει χαρακτηριστικά.