Θεσσαλονίκη: Αύξηση μισθών, μείωση του κόστους ζωής και των ωρών εργασίας στις προτάσεις της ΓΣΕΕ

Στην ακρίβεια που εξακολουθεί να πιέζει την καθημερινότητα, στη μειωμένη αγοραστική δύναμη των μισθών, στη στεγαστική κρίση, αλλά και στην ανάγκη για περισσότερο ελεύθερο και ποιοτικό χρόνο για τους εργαζόμενους, επικεντρώθηκε η συνέντευξη Τύπου της ΓΣΕΕ και του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, ενόψει της 90ής ΔΕΘ και της αυριανής μεγάλης κινητοποίησης των συνδικάτων.

Στο επίκεντρο της συζήτησης που οργανώθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης σήμερα το πρωί, βρέθηκαν ακόμη η ανάγκη ενίσχυσης των συλλογικών συμβάσεων, η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει η τεχνητή νοημοσύνη στην αγορά εργασίας και το πώς τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης και της τεχνολογικής προόδου μπορούν να φτάσουν πραγματικά στους εργαζόμενους.

Προλογίζοντας τη συνέντευξη, ο Γιώργος Χριστόπουλος, μέλος του Γενικού Συμβουλίου και γραμματέας Επικοινωνίας της ΓΣΕΕ, έκανε λόγο για τις ανισότητες που εξακολουθούν να υφίστανται στην ελληνική οικονομία, επικαλούμενος στοιχεία του ΙΝΕ ΓΣΕΕ. Όπως ανέφερε, η αύξηση του πλούτου ανέρχεται σε 8,3 δισ. ευρώ, με ελάχιστο μέρος αυτής της αύξησης να καταλήγει στις τσέπες των απλών εργαζομένων.

Ο ίδιος αναφέρθηκε στην αυριανή κινητοποίηση της ΓΣΕΕ στη Θεσσαλονίκη, η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με το ΕΚΘ, με αφορμή την 90ή ΔΕΘ.

Δευτέρα 06 Ιου 2026, 10:45

Στεγαστική κρίση: Η «βόμβα» στα ελληνικά νοικοκυριά και το σχέδιο εξόδου του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ - Γιατί τα επιδόματα δεν αρκούν

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Οι εργαζόμενοι έχουν λόγο στο τραπέζι της πόλης»

Ο πρόεδρος του ΕΚΘ Χάρης Κυπριανίδης υπογράμμισε από την πλευρά του ότι οι εργαζόμενοι έχουν θέση στη δημόσια συζήτηση που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη, όπου βρίσκονται κυβερνητικά στελέχη και εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων.

«Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν θέση ανάμεσα σε αυτούς αυτές τις μέρες. Σε αυτό το τραπέζι της πόλης οι εργαζόμενοι έχουν λόγο και όσο κι αν κάποιοι θέλουν να φιμώσουν τις φωνές τους, δεν θα το καταφέρουν», ανέφερε.

«Πραγματική ανάπτυξη σημαίνει ο εργαζόμενος να μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο και το σούπερ μάρκετ»

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος έθεσε από την αρχή το βασικό ερώτημα που, όπως είπε, πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης για την οικονομία: κατά πόσο η ανάπτυξη μεταφράζεται σε καλύτερη καθημερινότητα για τον εργαζόμενο.

«Μπορούν οι εργαζόμενοι να πληρώσουν το ενοίκιο, την ενέργεια και το σούπερ μάρκετ; Διαρκεί ο μισθός μέχρι το τέλος του μήνα; Διαθέτουν χρόνο για την προσωπική τους ζωή; Έχουν λόγο στις αλλαγές που συμβαίνουν στην εργασία τους;», διερωτήθηκε.

Ο κ. Παναγόπουλος έθεσε ως πρώτο και βασικό άξονα την ακρίβεια, επισημαίνοντας ότι οι εργαζόμενοι τη βιώνουν καθημερινά και σε όλες τις βασικές κατηγορίες δαπανών.

Όπως ανέφερε, ένα από τα βασικά «όπλα» απέναντι στην ακρίβεια είναι η αύξηση των μισθών. «Παρά την άνοδο του κατώτατου μισθού όμως, η αγοραστική δύναμη των πολιτών εξακολουθεί να υπολείπεται τουλάχιστον κατά 10% σε σχέση με το 2019», τόνισε.

Η ΓΣΕΕ ζητά, μεταξύ άλλων, αυξήσεις μισθών, αυστηρότερο έλεγχο στον τρόπο διαμόρφωσης των κερδών, μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και παρεμβάσεις στο στεγαστικό κόστος, με αξιοποίηση και κονδυλίων του πρώην Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας.

Στο επίκεντρο οι συλλογικές συμβάσεις

Για τη ΓΣΕΕ, πάντως, η αύξηση των μισθών δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Ο Γιάννης Παναγόπουλος χαρακτήρισε την Εθνική Συλλογική Συμφωνία ως «αρχή και όχι τέλος», υποστηρίζοντας ότι χρειάζεται να δημιουργηθούν και να ενισχυθούν κλαδικές ομοσπονδίες και να προχωρήσει γρήγορα η διαδικασία επαναφοράς ισχυρών συλλογικών συμβάσεων.

«Η εργασιακή εμπειρία μας λέει ότι η αύξηση των μισθών χρειάζεται συλλογική διαπραγμάτευση», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η υλοποίηση των συμφωνιών εξαρτάται και από την κυβέρνηση.

Συνοψίζοντας τις διεκδικήσεις της ΓΣΕΕ, ο Γιάννης Παναγόπουλος έθεσε τρεις βασικούς στόχους: αύξηση των μισθών, καθολική εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων και μείωση του χρόνου εργασίας στις 37,5 ώρες, παράλληλα με μια τεχνολογική πρόοδο που θα συνοδεύεται από δικαιώματα και δημοκρατικό έλεγχο.

Όπως υποστήριξε, οι προτάσεις των συνδικάτων δεν έχουν δημοσιονομικό χαρακτήρα που να δημιουργεί πρόσθετο κόστος, αλλά αφορούν θεσμικές παρεμβάσεις και μια δικαιότερη κατανομή του πλούτου.

Αύξηση μισθών και όχι παροχή επιδομάτων

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ Αντώνης Καρράς, θέτοντας το ερώτημα γιατί, ενώ η οικονομία εμφανίζει ανάπτυξη, ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων εξακολουθεί να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις βασικές του ανάγκες.

«Πώς γίνεται η οικονομία να πηγαίνει φαινομενικά καλά και ο εργαζόμενος να υποφέρει; Φτάνει η ανάπτυξη αυτή στον εργαζόμενο; Μπορεί να νοικιάσει σπίτι; Να πάει σούπερ μάρκετ; Να πληρώσει το ρεύμα του;», ανέφερε και πρόσθεσε πως αυτοί είναι οι πραγματικοί δείκτες ανάπτυξης που έχουν σημασία για την κοινωνία.

«Οι εργαζόμενοι δεν ζητούν επιδόματα αλλά μισθούς. Συλλογικές συμβάσεις, ελεύθερο χρόνο», τόνισε, συνδέοντας το ζήτημα των αποδοχών και των συνθηκών εργασίας με το κύμα φυγής νέων ανθρώπων στο εξωτερικό.

Το αίτημα για λιγότερο χρόνο εργασίας

Ιδιαίτερη θέση στη συνέντευξη είχε και το ζήτημα του χρόνου εργασίας. Η ΓΣΕΕ θέτει στο τραπέζι την προοπτική της μείωσης του χρόνου εργασίας, με τον Γιάννη Παναγόπουλο να κάνει λόγο για ανάγκη μιας νέας συμφωνίας γύρω από το εργασιακό ωράριο.

Το ζήτημα ανέλυσε περισσότερο ο Γιώργος Αργείτης, καθηγητής του ΕΚΠΑ και επιστημονικός διευθυντής της ΓΣΕΕ, ο οποίος παρουσίασε στοιχεία για την οικονομία, τους μισθούς και τις συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων.

Όπως ανέφερε, η οικονομική ανάπτυξη δεν έχει μεταφραστεί αντίστοιχα σε άνοδο του βιοτικού επιπέδου, ενώ η ανάκαμψη του πραγματικού μισθού παραμένει ανεπαρκής. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, ο πραγματικός μισθός αυξήθηκε μόλις κατά 0,3% τα τελευταία χρόνια ενώ συγκεκριμένα για την περίοδο 2020-2025 η μεταβολή του πραγματικού μισθού είναι αρνητική.

Ο κ. Αργείτης σημείωσε ότι η μείωση του χρόνου εργασίας μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές: από πρόσθετες ημέρες άδειας και μικρότερη εβδομάδα εργασίας μέχρι την τετραήμερη εργασία. Κάθε επιλογή, όπως εξήγησε, έχει διαφορετικές επιπτώσεις στον τρόπο ζωής των εργαζομένων, στην ανεργία και στην παραγωγικότητα των επιχειρήσεων.

Κατά τον ίδιο, ο φυσικός χώρος για να εφαρμοστεί μια τέτοια μεταρρύθμιση είναι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, μέσω των οποίων θα μπορούν να καθορίζονται τα δικαιώματα και οι όροι εφαρμογής.

Το κρίσιμο ερώτημα, όπως ανέφερε, είναι ποιος θα επωμιστεί το κόστος της μεταρρύθμισης. «Αν η μείωση του χρόνου εργασίας συνοδευτεί από μείωση μισθών, δεν αποτελεί ουσιαστική βελτίωση για τον εργαζόμενο, ενώ διαφορετικές θα είναι οι επιπτώσεις ανάλογα με το αν το κόστος υποστηριχθεί από το κράτος ή τις επιχειρήσεις», υποστήριξε.

Η τεχνητή νοημοσύνη και η εργασία

Ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα που τέθηκε στη συνέντευξη ήταν η είσοδος της τεχνητής νοημοσύνης στην εργασία.

Ο Γιάννης Παναγόπουλος υποστήριξε ότι απαιτούνται από τώρα παρεμβάσεις και ρυθμίσεις, ώστε η τεχνολογική πρόοδος να μη λειτουργήσει εις βάρος των εργαζομένων.

Αναφερόμενος στο ζήτημα υποστήριξε πως, η τεχνητή νοημοσύνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της απόδοσης των εργαζομένων ή για τη μετατροπή της εργασίας σε μια διαρκή διαδικασία επιτήρησης. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ενημερώνονται για τις αλλαγές που προκαλεί η εισαγωγή της AI στην εργασία τους και να έχουν λόγο σε αυτές.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Αργείτης ανέφερε ότι η δημόσια συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη κινείται συχνά ανάμεσα στην υπερβολική αισιοδοξία και τον τεχνολογικό φόβο.

Το ερώτημα, όπως το έθεσε ο Γιώργος Αργείτης, είναι τελικά πώς τα πρωτογενή πλεονάσματα και η οικονομική ανάπτυξη θα μετατραπούν σε πραγματικά πλεονεκτήματα για τον εργαζόμενο και την κοινωνία.

Η τεχνολογία να υπηρετεί τον άνθρωπο

«Η τεχνολογία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των μισθών και της παραγωγικότητας, μπορεί όμως παράλληλα να χρησιμοποιηθεί για την αντικατάσταση εργαζομένων, με αρνητικές συνέπειες. Γι' αυτό, απαιτούνται έλεγχοι και παρεμβάσεις από τώρα, ώστε οι αλλαγές να μη γίνουν στην πλάτη των εργαζομένων», ανέφερε.

Ο Αντώνης Καρράς από πλευράς του συνέδεσε την τεχνολογική εξέλιξη με το ζήτημα του ελεύθερου χρόνου.

«Για δεκαετίες η τεχνολογία παρουσιαζόταν ως το εργαλείο που θα βοηθούσε τον άνθρωπο να εργάζεται λιγότερο και να διαθέτει περισσότερο χρόνο για τη ζωή του. Σήμερα, με την αύξηση της παραγωγικότητας και τα νέα τεχνολογικά εργαλεία, το ερώτημα είναι αν θα χρησιμοποιηθούν για περισσότερο χρόνο εργασίας ή για περισσότερο ποιοτικό χρόνο. Η τεχνολογία δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να κάνει τον εργαζόμενο διαθέσιμο 24/7 αλλά για περισσότερο ποιοτικό χρόνο, γιατί ο εργαζόμενος είναι και σύντροφος, είναι γονιός, είναι πολίτης», ανέφερε.