Θεσσαλονίκη: Δύο κεραμίστριες, δύο διαφορετικοί κόσμοι σε μια κοινή έκθεση στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ

- Newsroom

Νερό, χώμα και φωτιά, μαζί με τον τροχό, συνθέτουν το σκηνικό ενός εργαστηρίου κεραμικής που έχει στηθεί στην οδό Καρόλου Ντηλ, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Στις δύο διπλανές βιτρίνες εκτίθενται αγγεία και κεραμικά αντικείμενα που αποτυπώνουν δύο διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις. Η Christine Willis και η Λενιώ Grohmann, δασκάλα και μαθήτρια, παρουσιάζουν για πρώτη φορά μαζί τη δουλειά τους στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ.

Με τίτλο «Γη και Ουρανός» (Earth and Water), η νέα θεματική των Βιτρινών Τέχνης του ΟΤΕ φέρνει σε διάλογο δύο κεραμίστριες που μοιράζονται την αγάπη τους για τον πηλό, αλλά εκφράζονται μέσα από διαφορετικές διαδρομές. Η μία αντλεί έμπνευση από την αρχαία κεραμική και τα προϊστορικά ειδώλια, ενώ η άλλη συνδυάζει τη ζωγραφική με τη φόρμα, το χρώμα και τις ιστορίες που κρύβονται σε κάθε αντικείμενο.

«Η δική μου δουλειά είναι πολύ επηρεασμένη από τα γυναικεία ειδώλια και ξεκινά από τη νεολιθική κεραμική. Πέρυσι είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ το Κουκουτένι, στη Ρουμανία, όπου έχουν βρεθεί πολλά ευρήματα, μεταξύ των οποίων γυναικεία ειδώλια που χρονολογούνται γύρω στο 6.000 π.Χ. Με ενδιαφέρει πολύ η νεολιθική κεραμική, αλλά και η αρχαία ελληνική, με τις ερυθρόμορφες και μελανόμορφες παραστάσεις. Προσπαθώ μέσα από τη δουλειά μου, ιδιαίτερα με τη χρήση της φωτιάς, να δημιουργήσω έργα που συνομιλούν με εκείνες τις εποχές», αναφέρει στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Christine Willis.

Υπογραμμίζει ακόμα ότι ανάμεσα στα έργα που παρουσιάζει στην έκθεση, περιλαμβάνονται δύο δημιουργίες εμπνευσμένες από την Pachamama, τη θεότητα της γονιμότητας και της Μητέρας Γης στις παραδόσεις των Άνδεων. Τα έργα προέκυψαν από τη συνεργασία της με κεραμίστρια από την Αργεντινή, με την οποία συνεργάστηκαν στη Θεσσαλονίκη το περασμένο καλοκαίρι.

Από την αρχαία κεραμική στη ζωγραφική πάνω στον πηλό

Η προσέγγιση της Λενιώς Grohmann είναι διαφορετική, καθώς η ζωγραφική αποτελεί τη βάση της καλλιτεχνικής της έκφρασης και η κεραμική τής δίνει τη δυνατότητα να τη μεταφέρει σε μια νέα επιφάνεια. «Η δική μου δουλειά είναι πιο εικαστική. Παρουσιάζω κυρίως πιατέλες, πάνω στις οποίες ζωγραφίζω σκηνές εμπνευσμένες από τη φύση και από διάφορες ιστορίες. Κάθε πιατέλα, κάθε αντικείμενο, έχει τη δική του αφήγηση. Μου αρέσει να δουλεύω με έντονα χρώματα, τόσο γήινα όσο και πιο ζωηρά, και να τα συνδυάζω, δημιουργώντας διαφορετικά επίπεδα που δίνουν βάθος στο έργο», εξηγεί.

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, η Λενιώ Grohmann αποφοίτησε από το Γερμανικό Σχολείο και συνέχισε τις σπουδές της στην εικονογράφηση και τη γραφιστική στη Σκωτία, ενώ ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στις καλές τέχνες στις ΗΠΑ. Επέστρεψε στην Ελλάδα πριν από περίπου μία δεκαετία και, λίγο πριν από την πανδημία, ξεκίνησε μαθήματα κεραμικής με την Christine Willis. Η πρώτη αυτή επαφή εξελίχθηκε σε μια νέα δημιουργική ενασχόληση. «Εγώ βασικά ζωγραφίζω, οπότε η κεραμική ήταν ένας καινούργιος κόσμος για μένα. Η πρώτη ουσιαστική επαφή μου με τον πηλό έγινε μέσα από τα μαθήματα με την Christine, η οποία μου έμαθε πάρα πολλά για την κεραμική και για τις δυνατότητες που προσφέρει αυτό το υλικό. Μέσα από αυτή τη διαδικασία βρήκα έναν τρόπο να συνδυάσω δύο τέχνες που αγαπώ», σημειώνει.

Μια διαδρομή δεκαετιών στην κεραμική

Για την Christine Willis, η σχέση με τη Θεσσαλονίκη και τη γη ξεκινά πολύ πριν από την ενασχόλησή της με την κεραμική. Ο Αμερικανός παππούς της εγκαταστάθηκε στην πόλη το 1925 και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ, ενώ ο πατέρας της μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, την οποία υπηρέτησε για 40 χρόνια. «Οπότε εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, μαζί με τις αγελάδες, τις κότες και τα γουρούνια, παίζοντας διαρκώς με το χώμα. Νομίζω ότι κάπου εκεί γεννήθηκε η επιθυμία μου να ασχοληθώ με κάτι τόσο γήινο», λέει.

Όταν αποφάσισε να σπουδάσει κεραμική, διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε αντίστοιχη δυνατότητα στην Ελλάδα. Έτσι, έφυγε για τις ΗΠΑ, όπου απέκτησε πτυχίο κεραμικής από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ. Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, δημιούργησε το πρώτο εργαστήριο κεραμικής στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, το οποίο συνεχίζει μέχρι σήμερα τη λειτουργία του, με έμφαση στη διά βίου μάθηση. Η ίδια συνταξιοδοτήθηκε πέρυσι, ωστόσο το εργαστήριο συνεχίζεται από δύο πρώην μαθήτριές της, ενώ η ίδια παραμένει ενεργή κεραμίστρια, συμμετέχοντας σε δράσεις και συναντήσεις γύρω από την κεραμική στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η κεραμική ως τέχνη για όλους

Μέσα από την κοινή τους παρουσία στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ, οι δύο δημιουργοί επιδιώκουν να αναδείξουν το εύρος της κεραμικής, από τα χρηστικά αντικείμενα έως τις καθαρά καλλιτεχνικές δημιουργίες, αλλά και να φέρουν το κοινό πιο κοντά σε μια τέχνη που δεν έχει πάντα την παρουσία που της αναλογεί στην εκπαίδευση. «Θέλουμε ο κόσμος να καταλάβει πόσο ευρύς είναι ο κόσμος της κεραμικής. Δεν διδάσκεται ιδιαίτερα στα σχολεία μας, οπότε η έκθεση είναι και ένας τρόπος να γνωρίσει κανείς αυτή την τέχνη και να ανακαλύψει ότι μπορεί να δημιουργήσει πολλά διαφορετικά πράγματα, από ένα χρηστικό έως ένα διακοσμητικό αγγείο», τονίζει η Christine Willis.

Από την πλευρά της, η Λενιώ Grohmann θα ήθελε η επαφή με τα έργα να λειτουργήσει και ως πρόσκληση για προσωπική δημιουργία. «Θα ήθελα ο κόσμος να αισθανθεί ότι η κεραμική είναι κάτι που μπορεί να δοκιμάσει ο καθένας. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε δημιουργικότητα και μπορούμε να παίξουμε με τον πηλό, να καλλιεργήσουμε τη φαντασία μας και να φτιάξουμε κάτι δικό μας. Θέλω να γίνει αυτή η τέχνη πιο προσιτή, ακόμη και σε ανθρώπους που δεν έχουν αγγίξει ποτέ πηλό ή δεν έχουν δοκιμάσει να δουλέψουν με αυτό το υλικό», αναφέρει.

Μάλιστα, οι καλλιτέχνιδες επιδιώκουν το διάλογο γύρω από την κεραμική και γι’ αυτό καλούν τους περαστικούς να σαρώσουν τους κωδικούς QR που υπάρχουν στις βιτρίνες και αντιστοιχούν στα προφίλ τους στα κοινωνικά δίκτυα.

Την επιμέλεια της έκθεσης στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ έχει ο Γιάννης Αργυριάδης.