Θεσσαλονίκη: Η φύλακας του σχολείου μετέτρεψε το 32ο Ημερήσιο ΓΕΛ σε έργο τέχνης

Ένα δέντρο χορεύει στην αίθουσα μουσικής, ο κροκόδειλος παίζει με τους πιγκουίνους στα κύματα και ο ταύρος χαμογελαστός κάνει παρέα με μία μελισσούλα. Αυτές είναι μερικές μόνον από τις ζωγραφιές που κοσμούν τις σχολικές αίθουσες του 32ου Ημερήσιου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για πραγματικά έργα τέχνης, δημιουργίες της Ελένης Ουσταμπασίδου η οποία είναι η φύλακας του σχολείου.

Ανέκαθεν συντηρούσε το σχολείο στις εξωτερικές επιφάνειες του κτιρίου προκειμένου να είναι καθαρό και να αποτελεί ένα ευχάριστο περιβάλλον για τους μαθητές και τις μαθήτριες, οι οποίοι περνούν εκεί ένα σημαντικό μέρος της ημέρας τους. «Στην πανδημία, όταν έκλεισαν τα σχολεία είχα περισσότερο χρόνο να δημιουργήσω. Αρχικά ζωγράφιζα γλάστρες και τις τοποθετούσα στον κήπο που φροντίζω. Έφτιαξα σχήματα με πέτρες που έβαψα και ζωγράφισα έναν τοίχο του κήπου. Η πανδημία κράτησε αρκετά και έτσι είχα χρόνο για αξιοποίηση. Ζωγράφισα πόρτες, αφού πρώτα τις είχα βάψει, τις εισόδους, τις σκάλες, όπου έγραψα διάφορα αποφθέγματα φιλοσόφων (μηνύματα σε όσους τα διαβάσουν). Ακολούθησαν οι αίθουσες διδασκαλίας του 32ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης. Συνεχίζω να ζωγραφίζω πριν την πρωινή έναρξη του σχολείου και μετά την αποχώρηση των μαθητών αφού ολοκληρώσω τα εργασιακά μου καθήκοντα» λέει η κ. Ουσταμπασίδου στο emakedonia.gr.

Εξομολογείται πως πάντα της άρεζε να δημιουργεί όμορφα πράγματα με διάφορα υλικά (κοχύλια, βότσαλα, ξύλα, σύρμα, χρώματα κλπ.). Ωστόσο, η ενασχόληση της κόρης της με την τέχνη, την έκαναν να τολμήσει να ζωγραφίσει σε μεγάλες επιφάνειες. Μεταφέρει πως αυτή της η πρωτοβουλία έλαβε πολύ θετικά σχόλια από ολόκληρη τη σχολική κοινότητα καθώς και την υποστήριξη του διευθυντή του σχολείου, Λευτέρη Ασβεστόπουλου ο οποίος την ενθάρρυνε σε όλα τα δημιουργικά στάδια και φρόντισε για την προμήθεια των χρωμάτων και των υλικών. «Πιστεύω πώς η αισθητική του χώρου επιδρά στις ψυχές μας. Δημιουργώντας ένα όμορφο και ευχάριστο περιβάλλον σεβόμαστε τα παιδιά μας. Όλη αυτή η δράση αποβλέπει κυρίως στο να εισπράξει και να νιώσει το κάθε παιδί το σεβασμό μου» λέει η κ. Ουσταμπασίδου.

Το σχολείο, ένας χώρος που εμπνέει

Για μία μεταμόρφωση που έμελλε να αλλάξει την ίδια την ατμόσφαιρα του σχολείου κάνει λόγο ο διευθυντής, Λευτέρης Ασβεστόπουλος. «Η τέχνη της κ. Ουσταμπασίδου δεν είναι απλώς διακοσμητική είναι μία ανοιχτή αγκαλιά. Οι αίθουσες έχασαν την αυστηρή και τυπική τους όψη και απέκτησαν ζεστασιά, χρώματα, συναισθήματα, ζωντάνια και προσωπικότητα. Οι τοίχοι πλέον έχουν εικόνες και ιστορίες να διηγηθούν. Η πρωτοβουλία αυτή ξεπερνά τα όρια μιας αισθητικής αναβάθμισης. Η παρουσία της φύσης και των έντονων χρωμάτων μέσα στην τάξη λειτουργεί ευεργετικά για την ψυχολογία των εφήβων. Μειώνει το άγχος της καθημερινότητας, ενισχύει τη δημιουργικότητα και προσφέρει στιγμές ηρεμίας κατά τη διάρκεια του μαθήματος, χωρίς διόλου να τους αποσπά από αυτό. Το σχολείο παύει να είναι ένας καταναγκαστικός χώρος και μετατρέπεται σε ένα περιβάλλον που εμπνέει, φιλοξενεί και ηρεμεί το πνεύμα» περιγράφει. Επισημαίνει πως το πιο σπουδαίο μήνυμα αυτής της πράξης είναι η ίδια η προσφορά. «Η σχολική φύλακας, με ανιδιοτέλεια και αγάπη για τους μαθητές, απέδειξε ότι η φροντίδα για ένα σχολείο δεν είναι μόνο ζήτημα αρμοδιοτήτων, αλλά ζήτημα καρδιάς. Διδάσκει στους εφήβους μαθητές αλλά και σε όλους μας ότι με φαντασία, προσωπικό κόπο και μεράκι, ο καθένας μας έχει τη δύναμη να ομορφύνει τον κόσμο γύρω του».

«Η κυρία Ελένη μας…»

Με τα πιο γλυκά και όμορφα λόγια μιλούν για την κ. Ουσταμπασίδου οι γονείς του σχολείου. Η Ελευθερία Κατσαβουνίδου, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων λέει χαρακτηριστικά πως η φύλακας του σχολείου είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια για την καθημερινή κτηριακή λειτουργία (όπου συστεγάζονται δυο σχολεία με ένα ηλικιακό φάσμα παιδιών από 13 έως και 18 ετών, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τα θέματα που μπορούν να προκύψουν) , ο άνθρωπος που γνωρίζει, χωρίς να το δείχνει, όλα τα παιδιά, ευγενική, πάντα διακριτική και ήρεμη, χαμογελαστή και πρακτική. «Αυτό που την κάνει ξεχωριστή είναι η εθελοντική προσφορά της στον εξωραϊσμό των σχολικών αιθουσών και όχι μόνο, ώστε οι μαθητές του Λυκείου μας, μέσα σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που είναι αρκετά πιεστικό λόγω των απαιτήσεων της συγκεκριμένης εκπαιδευτικής βαθμίδας, να έρχονται σε επαφή με τη ζωγραφική, τα χρώματα, με θέματα που αντλούνται από τη φύση, που τόσο πολύ λείπει από τα σημερινά παιδιά».

Το «ευχαριστώ» των μαθητών

«Για εμάς, τους μαθητές και τις μαθήτριες που περνάμε καθημερινά τόσες ώρες στον σχολικό χώρο, η ψυχική ηρεμία και η ισορροπία συνιστούν κάποια από τα σημαντικότερα “όπλα” που μας βοηθούν στην αντιμετώπιση της δύσκολης και αγχωτικής καθημερινότητας. Η κυρία Ελένη, με το εκπληκτικό καλλιτεχνικό της ταλέντο, την υπομονή και την αφοσίωσή της, την ευαισθησία, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά της, έφερε με τις υπέροχες τοιχογραφίες της που κοσμούν τους τοίχους του 32ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης αλλά και την είσοδο του συστεγαζόμενου 3ου Γυμνασίου Χαριλάου, την τέχνη ως ένα πολύτιμο και υπέροχο δώρο σε όλους μας» λέει στο emakedonia.gr η Αναστασία Μπόζια, μαθήτρια της Γ’ Λυκείου. «Κυρία Ελένη, σας οφείλουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιερώσατε πέρα από τις ώρες εργασίας σας και για την υπομονή σας. Σας ευχαριστούμε που κάνατε το σχολείο ένα τόσο ελκυστικό και όμορφο περιβάλλον για όλους μας αλλά πάνω από όλα ευχαριστούμε γιατί μας υπενθυμίζετε κάθε μέρα με τις ζωγραφιές σας πως για να απολαύσουμε τη ζωή χρειαζόμαστε το χρώμα, την έμπνευση και το συναίσθημα. Είστε πρότυπο προς μίμηση καθώς μέσα στην ασθματική ρουτίνα δεν χάσατε τη καλλιτεχνική πτυχή του εαυτού σας και είμαστε ευγνώμονες που είστε συνοδοιπόρος σε μία τόσο δύσκολη και απαιτητική περίοδο της ζωής μας» συμπληρώνει.

Η Κατερίνα Αμβαζά, μαθήτρια της Β’ Λυκείου μεταφέρει πως «οι όμορφες ζωγραφιές στον τοίχο της τάξης μας προσφέρουν ένα πιο ευχάριστο και όμορφο περιβάλλον. Μας φτιάχνουν τη διάθεση, μας κάνουν να νιώθουμε πιο άνετα και κάνουν την καθημερινή σχολική ζωή πιο ενδιαφέρουσα. Παράλληλα, μας δίνουν έμπνευση, καλλιεργούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά μας και μας βοηθούν να εκφράζουμε τα συναισθήματα και τις ιδέες μας. Έτσι, αισθανόμαστε ότι η τάξη μας είναι ένας πιο ζεστός και φιλόξενος χώρος, στον οποίο μπορούμε να περνάμε όμορφα και να συνεργαζόμαστε καλύτερα».

«Μέσα από τα χρώματα και τα σχέδια που χρησιμοποιεί η κ. Ελένη κάνει τους μαθητές/-τριες να μπορούν να εκφραστούν ευκολότερα και με πολύ φαντασία ενώ παράλληλα δίνουν ζωντάνια στους τοίχους του σχολείου» συμπληρώνει η Φλώρα Μάρκο, μαθήτρια της Β’ Λυκείου.

Για τη θετική ενέργεια και το κίνητρο που του προσφέρουν οι ζωγραφιές του σχολείου του μιλά ο Βασίλης Μαυροδόντης, μαθητής της Β΄Λυκείου. «Όταν κοιτάζω τις ζωγραφισμένες πεταλούδες στον τοίχο της τάξης μας, νιώθω χαρά και ηρεμία. Τα χρώματά τους μου φτιάχνουν τη διάθεση και κάνουν τον χώρο να φαίνεται πιο όμορφος και ευχάριστος. Μερικές φορές τις κοιτάζω και σκέφτομαι την ελευθερία, τα όνειρα και όλα όσα θα ήθελα να καταφέρω στο μέλλον».

Η μεταμόρφωση της σχολικής ζωής

«Το σχολείο δεν είναι μόνο οι τοίχοι του, τα θρανία και τα βιβλία είναι πάνω από όλα τα συναισθήματα που γεννιούνται μέσα σε αυτό. Ως εκπαιδευτικοί, συνηθίζουμε να εστιάζουμε στη διδασκαλία, στις αγωνίες και στις επιδόσεις των μαθητών μας, λησμονώντας συχνά ότι η μάθηση και η διαπαιδαγώγηση δεν συντελούνται στο κενό, αλλά μέσα σε χώρους που εκπέμπουν τα δικά τους μηνύματα. Χρειάστηκε, όμως, να δούμε το σχολείο μας να μεταμορφώνεται για να συνειδητοποιήσουμε μια μεγάλη αλήθεια: Η αισθητική του περιβάλλοντος στο οποίο περνάμε τη μισή μας ζωή διαμορφώνει καταλυτικά την ψυχολογία μας, τη διάθεσή μας και τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τη σχολική μας καθημερινότητα» λέει η Φωτεινή Μωυσιάδου, Φιλόλογος του 32ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης. Συμπληρώνει πως «για όλους εμάς, οι τοίχοι του σχολείου δεν είναι πια απλώς πιο όμορφοι. Έγιναν μια καθημερινή, ζωντανή υπενθύμιση ότι η φροντίδα, η δημιουργικότητα και η ανιδιοτελής προσφορά μπορούν να μεταμορφώσουν έναν χώρο και μαζί με αυτόν, λίγο λίγο, τη σχολική ζωή που μοιραζόμαστε καθημερινά».