- Newsroom
Μία εικόνα από λατομικούς χώρους «ζωντανεύει» στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με τα εικονιζόμενα στοιχεία να βρίσκονται στην πραγματική τους διάσταση εκεί κοντά. Ακριβώς δίπλα, λίγο χώμα μοιάζει να έχει «δραπετεύσει» από τη φωτογραφία με τον οργωμένο αγρό, ενώ ένα παιδικό αυτοκινητάκι θυμίζει εκείνο που απεικονίζεται σε αστικό τοπίο. Πρόκειται για τη νέα εικαστική πρόταση στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ, στην οδό Καρόλου Ντηλ, που αυτή τη φορά φιλοξενούν έργα του βραβευμένου φωτογράφου Παναγιώτη Πλουμή.
Η έκθεση περιλαμβάνει έξι φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων, που αναπτύσσονται σε τρεις βιτρίνες με διαφορετικές ενότητες: λατομικοί χώροι, φύση και πόλη. «Αν και δεν υπήρχε εξαρχής κάποιος εννοιολογικός συσχετισμός μεταξύ τους, υπάρχει μία συνοχή: είναι η φύση και είναι η ζωή στην πόλη που έχει σχέση πάντα με τη φύση, αν και δεν τη ζούμε μπροστά μας. Ακόμα και στο σπίτι ή το γραφείο τα οικοδομικά υλικά προέρχονται από τη φύση», δηλώνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Παναγιώτης Πλουμής.
Το στοιχείο που διαφοροποιεί την έκθεση είναι η συνομιλία της εικόνας με τον πραγματικό χώρο. Αντικείμενα τοποθετημένα μπροστά από τις φωτογραφίες ενισχύουν τη βιωματική εμπειρία του θεατή. «Ήθελα να υπάρχει μια εννοιολογική σχέση με το αντικείμενο. Έτσι, έβαλα χώμα μπροστά από τον οργωμένο αγρό, πράσινα χόρτα δίπλα στο καλλιεργημένο χωράφι, πέτρες από λατομεία και ένα μικρό αυτοκινητάκι του γιου μου, που “συνομιλεί” με την εικόνα της πόλης», εξηγεί ο φωτογράφος.
Καθοριστική για την επιτυχία της έκθεσης υπήρξε η συμβολή του Γιάννη Αργυριάδη, που υπογράφει την επιμέλεια στις Βιτρίνες του ΟΤΕ, ο οποίος –όπως αναφέρει ο κ. Πλουμής, ανέδειξε τη σημασία της παρουσίασης. «Μου είχε πει ότι η φωτογραφία δεν αρκεί μόνο να μπει στον τοίχο, πρέπει κάτι άλλο να ακολουθεί ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον. Αρχικά δεν το εκτίμησα σωστά, αλλά τελικά είχε πάρα πολύ δίκιο», παραδέχεται ο φωτογράφος και τονίζει ότι το αποτέλεσμα διαφέρει πολύ από τις εκθέσεις σε κλειστούς χώρους, όπου τυπικά παρατάσσονται οι φωτογραφίες σε ευθεία γραμμή. «Ήταν ένας τρόπος να τραβήξει το βλέμμα και να διαφοροποιηθεί από την κλασική έκθεση φωτογραφιών, αλλά και να προσελκύσει το ενδιαφέρον του περαστικού. Και σίγουρα η διαφορετικότητα μετράει. Σε μια εποχή που ο ένας είναι αντίγραφο του άλλου, το να διαφέρεις με προσωπικό ύφος και προσωπικό στιλ είναι πάρα πολύ σημαντικό», αναφέρει.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στον Άρι Γεωργίου που υπογράφει το κείμενο το οποίο συνοδεύει την έκθεση και της δίνει μια ποιητική διάσταση. «Ήταν τιμή για μένα που αφιέρωσε χρόνο και εμπνεύστηκε από τις φωτογραφίες μου για να γράψει αυτό το κείμενο, στο οποίο κυριαρχεί η φύση και η κουλτούρα της ζωής μας», επισημαίνει.
Ο ίδιος αποφεύγει συνειδητά να δίνει τίτλο στα έργα του, επιλέγοντας να αφήσει τον θεατή ελεύθερο να ερμηνεύσει. «Ο τίτλος πολλές φορές ευνουχίζει ή περιορίζει κι εγώ δεν θα ‘θελα να υποδείξω στον θεατή τι βλέπει. Αυτό που μετρά είναι το συναίσθημα και η προσωπική ανταπόκριση», σημειώνει. Σε μια εποχή όπου η εικόνα είναι πανταχού παρούσα, ο Παναγιώτης Πλουμής υπενθυμίζει ότι η ουσία δεν βρίσκεται στο μέσο αλλά στον δημιουργό. «Πολλοί νομίζουν ότι η φωτογραφία είναι η μηχανή. Στην πραγματικότητα είναι ο φωτογράφος. Το ίδιο αντικείμενο μπορεί να φωτογραφίσουμε πολλοί, αλλά καθένας θα έχει τη δική του οπτική, τη δική του ματιά», καταλήγει.
