Γράφει
Δημήτρης Κατσαντώνης
Ας ξεκινήσουμε από τα γενικά: Βρισκόμαστε στην τελευταία ΔΕΘ πριν από τις εκλογές, οι οποίες φαίνεται να προσδιορίζονται χρονικά, όχι τόσο από κάποια πολιτική ατζέντα (εκτός ίσως από απευκταίες εξελίξεις στα εθνικά θέματα) όσο από τον χρονικό ορίζοντα δικαστικών εκκρεμοτήτων που απασχολούν το «μέγα Πανελλήνιο», όπως είναι υπόθεση των Τεμπών, οι δικάσιμοι για τους τέσσερις κυβερνητικούς βουλευτές σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ά.
Θα ήταν δύσκολο να γίνουν πρόωρες εκλογές, με την κυβερνητική παράταξη να έχει τέτοια θέματα «ανοιχτά». Γι’ αυτό, όσοι πίστευαν πως μία ορθολογική επιλογή θα οδηγούσε σε φθινοπωρινή προσφυγή στις κάλπες (ανάμεσά τους και ο υπογράφων), μετά τον ορισμό στα τέλη Ιουνίου των δικαστικών διαδικασιών για τους τέσσερις βουλευτές για Οκτώβριο-Νοέμβριο, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν (-με). Η άνοιξη θα είναι μία περίοδος όπου όλα αυτά θα έχουν «παιχτεί».
Παραμένει βέβαια ο προβληματισμός τι είδους ευρωπαϊκή Προεδρία θα προετοιμάσει μία χώρα που βρίσκεται σε μακρά προεκλογική περίοδο και η οποία θα χρειαστεί πιθανότατα να εμπλακεί και σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Αλλά τέτοια ζητήματα εκφεύγουν της προσοχής των περισσοτέρων.
Επίσης, κακώς η ΔΕΘ θεωρείται σημείο καμπής: Τις περισσότερες φορές δεν είναι. Η επίδρασή της στους αναποφάσιστους είναι, συνήθως, μικρή και παροδική.
Πρέπει να γίνει ένα μεγάλο λάθος από κάποιον ή να συνδεθεί με κάτι ιδιαίτερο (π.χ. «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» από κ. Τσίπρα, «λεφτά υπάρχουν» από κ. Παπανδρέου) για να έχει μία πιο μόνιμη επίδραση. Αν και οι πρωταγωνιστές των προαναφερθέντων παραδειγμάτων νομίζω πως τώρα πλέον ευχαρίστως θα αντάλλασσαν τη θετική εκλογική επίδραση εκείνων των εξαγγελιών με την απαλοιφή τους από τον τότε πολιτικό τους λόγο.
Ας θυμηθούμε επίσης πως οι μεγάλες παροχές του Κ. Σημίτη στη ΔΕΘ του ’23 δεν ανέτρεψαν τα δημοσκοπικά δεδομένα.
Ας δούμε και τα ειδικότερα: Στη φαρέτρα της κυβέρνησης υπάρχουν τα λεγόμενα μεγάλα έργα για την πόλη. Σίγουρα, καμία κυβέρνηση δεν θα άφηνε τέτοια θέματα (όπως, για παράδειγμα, η επέκταση του Μετρό) αναξιοποίητα, ασχέτως με το κατά πόσον έχουν προεξοφληθεί από τους Θεσσαλονικείς.
Η σκληρή καθημερινότητα, όμως, θα επιβάλει τη δική της ατζέντα.
Σε έρευνα της περασμένης εβδομάδας της to the point στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης, τα προβλήματα που καταγράφονται με ένταση εδώ και δύο-τρία χρόνια, δεν εξασθενούν: Ακρίβεια (3 στους 4), Κοινωνικό Κράτος, Φορολογία και Ανεργία αποτελούν έναν εξουθενωτικό «πονοκέφαλο» για τα νοικοκυριά της πόλης. Και φυσικά, είναι αυτά για τα οποία δηλώνουν ότι θέλουν να ακούσουν λύσεις από τον πρωθυπουργό στην 90ή ΔΕΘ. Συν το θέμα της αύξησης μισθών και συντάξεων (41%).
Επισημαίνουμε τη χρονική διάρκεια αυτών των προβλημάτων: Τα προβλήματα που δήλωναν οι πολίτες
πως τους απασχολούν τις παραμονές των ευρωεκλογών και αυτά που δηλώνουν σήμερα, είναι τα ίδια. Εξαίρεση, μία αποκλιμάκωση του θέματος της ανεργίας αλλά παρατηρείται επίσης μία ενίσχυση των θεμάτων του Κράτους Δικαίου/ Διαφθοράς, του Στεγαστικού και ίσως της Εγκληματικότητας (που επηρεάζεται από τη θεματολογία των Δελτίων Ειδήσεων…).
Είναι μάλλον αυτή η επίμονη αίσθηση πως δεν λύνονται τα προαναφερθέντα προβλήματα, η οποία οδηγεί στην ίδια έρευνα, μόνο 3 στους 10 να εκτιμούν πως οι κυβερνητικές εξαγγελίες θα επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή του τόπου.
Όλα αυτά, για κάποιους μπορεί να σημαίνουν πως το ποτήρι είναι μισογεμάτο. Γεμίζοντας ή αδειάζοντας;
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 05-06.09.2026
