Το μυαλό μου αυτές τις μέρες είναι με όλους τους αριστερούς βουλευτές και τις αριστερές βουλεύτριες. Που ανήκουν στην ελληνική Αριστερά, αλλά όχι στην Ελληνική Αριστερή συμπαράταξη.
Πρέπει πραγματικά να βρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση. Σκεφτείτε, ας πούμε, τον Σωκράτη Φάμελλο που είναι και πρόεδρος κοτζάμ ΣΥΡΙΖΑ, που μπορεί να χάσει την έδρα του από τη Θεοδώρα Αυγέρη, που επειδή δεν κατέχει έδρα στη βουλή, δεν είναι ανεπιθύμητη στην ΕΛΑΣ. Στην ίδια κατηγορία με τον Σωκράτη Φάμελλο ανήκει και η Κυριακή Μάλαμα, ανεξάρτητη πλέον βουλεύτρια, καθόλα συνεπής στις πολιτικές της επιλογές.
Πρέπει όλοι οι αριστεροί βουλευτές να πιέζονται πολύ. Από τη μία ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ανακοινώνει την ημερομηνία των εκλογών, από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας δεν τους θέλει.
Πάντως, νιώθω ότι λίγο με εμπαίζει ο Αλέξης Τσίπρας. Ο ίδιος ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα τον ανέδειξε και τον ανέβασε και τον ενίσχυσε ως κόμμα εξουσίας. Κυβέρνησε τη χώρα, με τα καλά του και τα κακά του, χωρίς να είναι η ώρα να τον κρίνουμε και όταν έχασε τις εκλογές, χωρίς κανείς να του το ζητήσει, παραιτήθηκε. Απείχε για ένα διάστημα, έκανε κάποιες ημι-πολιτικές παρεμβάσεις, μετά έκανε κάποιες πολιτικές παρεμβάσεις με το ίδρυμά του και μετά έκανε την περιβόητη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, με τον Αντώνη Σαουλίδη. Μετά άρχισε να επικοινωνεί το αφήγημα της μη κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και των νέων προσώπων.
Τα οποία περισσότερα πρόσωπα δεν είναι και νέα, αν σκεφτώ τον Νίκο Νυφούδη, έμπειρο στέλεχος που έχει συνταχθεί με διάφορα κόμματα και τον Άρη Στυλιανού, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Μια χαρά είναι και οι δύο, αλλά δεν είναι και πρωτοεμφανιζόμενοι. Από την άλλη, η νέα εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος όντως αποτελεί μία νέα άφθαρτη επιλογή που αφήνει με κάθε της εμφάνιση τις καλύτερες εντυπώσεις.
Εξηγούμαι καλύτερα περί εμπαιγμού. Πώς γίνεται να αρνείσαι τις συνεργασίες, όταν αυτές έχουν κοινοβουλευτικό κώλυμα; Δηλαδή, προϋπόθεση για να συνεργαστεί κάποιος είναι να θυσιαστεί ως σύγχρονη πολιτική Ιφιγένεια, να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει την έδρα του, την οποία εν μέρει κέρδισε με τον Αλέξη; Και αναρωτιέμαι: Εάν έναν μήνα πριν από τις εκλογές όλος ο ΣΥΡΙΖΑ ζητήσει να συνεργαστεί με την ΕΛΑΣ, ο Αλέξης θα το αρνηθεί; Ή θα του ζητήσει να εγγραφεί στην πλατφόρμα και να παραιτηθεί από τη βουλή; Δηλαδή η ΕΛΑΣ δεν θα ζητήσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση από τον ελληνικό λαό;
Λίγο με μπερδεύουν όλα αυτά, αλλά από ό,τι καταλαβαίνω μπερδεύουν και τους συντρόφους (πρώην) του Αλέξη. Που λοξοκοιτούν προς τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη ή απλά αποστρέφουν το βλέμμα από την ελληνική αριστερά. Την κανονική, όχι μόνο αυτή του Αλέξη.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 14.06.2026