Το ενεργειακό κόστος «βυθίζει» την ελληνική αλιεία

Με τα αλιευτικά τους να κινδυνεύουν να μείνουν δεμένα στα λιμάνια πριν ακόμη καλά-καλά ξεκινήσει η νέα αλιευτική σεζόν βρίσκονται οι επαγγελματίες του κλάδου, καθώς το κόστος για να βγει ένα σκάφος στη θάλασσα έχει αυξηθεί σε επίπεδα που καθιστούν πλέον ασύμφορη τη δραστηριότητά τους.

Στην κορυφή του λογαριασμού βρίσκεται το πετρέλαιο, η τιμή του οποίου έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα, ενώ την ίδια ώρα ακριβότερα έχουν γίνει τα έξοδα μεταφοράς εμπορευμάτων και συντήρησης σκαφών.

Πέρσι, ένας τόνος ναυτιλιακού πετρελαίου κυμαινόταν περίπου στα 650 ευρώ. Σήμερα, σύμφωνα με τους αλιείς, το κόστος έχει φτάσει στα 1.450 ευρώ στη Στερεά Ελλάδα και στα 1.900 ευρώ στα νησιά. Για μία μηχανότρατα, η οποία μπορεί να καταναλώνει από 800 λίτρα έως και 2,5 τόνους την ημέρα, η διαφορά αυτή μεταφράζεται σε χιλιάδες ευρώ επιπλέον, πριν ακόμη η ψαριά φτάσει στην αγορά.

«Όλα έχουν εκτοξευθεί, δεν πάει άλλο, είμαστε ίσα βάρκα ίσα νερά. Δεν αξίζει τον κόπο να πηγαίνεις για δουλειά», αναφέρει μιλώντας στη «ΜτΚ» ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Παράκτιων Αλιέων και Αλιευτικού Τουρισμού Μάνθος Παγώνης.

Έλλειψη ελληνικών ψαριών στην αγορά

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι αλιείς έχουν ήδη προχωρήσει σε κινητοποιήσεις, κλείνοντας λιμάνια, ιχθυόσκαλες και τα κέντρα διακίνησης ψαριών σε όλη τη χώρα ζητώντας παράλληλα από τους ιχθυεμπόρους και τους ιχθυοπώλες να ενώσουν τη φωνή τους μαζί τους. «Δεν θα δουλέψει κανένας. Θα υπάρξει ζήτημα με την επάρκεια ψαριών. Οι έμποροι και οι πωλητές δεν θα έχουν ψάρια ελληνικής παραγωγής για να πουλήσουν», σημειώνει ο πρόεδρος Συνεταιρισμού Μηχανοτρατών Νέας Μηχανιώνας Κώστας Νταουλτζής.

Χιλιάδες ευρώ μόνο για το πετρέλαιο

Για τους ανθρώπους που δουλεύουν με μηχανότρατες, αποτελεί τον βασικό παράγοντα που καθορίζει αν θα πραγματοποιηθεί ένα αλιευτικό ταξίδι. Η τιμή του πετρελαίου κινείται πλέον περίπου στα 1,30-1,40 ευρώ το λίτρο, έναντι περίπου 0,50 ευρώ πέρσι. Η διαφορά αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία αν υπολογιστεί η τεράστια κατανάλωση των σκαφών.

Κυριακή 04 Οκτ 2026, 15:30

Θεσσαλονίκη: Συμβολικός αποκλεισμός της Λεωφόρου Νίκης από τους αλιείς

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Σε διάστημα 58 ημερών που βρισκόμουν σε διεθνή ύδατα, κατανάλωσα πετρέλαιο αξίας περίπου 115.000 ευρώ, χωρίς η αξία των αλιευμάτων να επαρκεί για να καλύψει τη συγκεκριμένη δαπάνη. Μπαίνουμε μέσα καθημερινά. Το αυξημένο κόστος του πετρελαίου υπερκαλύπτει το μεικτό κόστος των ψαριών» αναφέρει μιλώντας στη «ΜτΚ» ο Κώστας Νταουλτζής.

Το κόστος των λαδιών για τα σκάφη έχει αυξηθεί από 60-65 ευρώ στα 110 ευρώ. Η μεταφορά των αλιευμάτων επιβαρύνει σημαντικά το τελικό κόστος, αφού ένα φορτηγό για τη μεταφορά των ψαριών κοστίζει σήμερα περίπου 500 ευρώ.

Ζητούν μεγαλύτερη στήριξη

Οι αλιείς ζητούν άμεση και ουσιαστική ενίσχυση για το κόστος του καυσίμου, θεωρώντας ανεπαρκή την επιδότηση των 16 λεπτών ανά λίτρο.

Παράλληλα, θέτουν στο τραπέζι την ανάγκη για αποζημιώσεις που αφορούν ζημιές από θαλάσσια θηλαστικά και φαινόμενα που επηρεάζουν την αλιευτική δραστηριότητα. «Είχε προβλεφθεί αποζημίωση ύψους 1.750 ευρώ ανά σκάφος για ζημιές από θαλάσσια θηλαστικά. Η αποζημίωση καταβλήθηκε τα πρώτα τρία χρόνια, ενώ στη συνέχεια, οι επαγγελματίες ενημερώθηκαν ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα» επισημαίνει ο Μάνθος Παγώνης.

Στα προβλήματα προστίθενται και οι παρατεταμένες εμφανίσεις φυτοπλαγκτόν στον Θερμαϊκό κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι οποίες επηρέασαν σημαντικά τη δραστηριότητά τους.

«Θέλουμε να φύγουμε με αξιοπρέπεια»

Η απόσυρση σκαφών αποτελεί πλέον ένα από τα βασικά αιτήματα των επαγγελματιών οι οποίοι δεν μπορούν όλοι να συνεχίσουν να δουλεύουν με τις σημερινές συνθήκες και ζητούν μία οργανωμένη διαδικασία για όσους θέλουν να αποχωρήσουν οριστικά.

«Θέλουμε να φύγουμε με αξιοπρέπεια. Η στήριξη της μόνιμης απόσυρσης θα μπορούσε, να λειτουργήσει παράλληλα με την προσπάθεια εκσυγχρονισμού του στόλου που θα παραμείνει ενεργός» υπογραμμίζει ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Μηχανοτρατών Νέας Μηχανιώνας.

Οι αλιείς υποστηρίζουν ότι όσοι δεν μπορούν να επενδύσουν σε νέο εξοπλισμό δεν θα πρέπει να οδηγούνται σε οικονομικό αδιέξοδο, αλλά να έχουν τη δυνατότητα οργανωμένης εξόδου από το επάγγελμα.

Γερασμένος στόλος χωρίς νέους αλιείς

Πέρα από το άμεσο πρόβλημα του κόστους, οι επαγγελματίες μιλούν για ένα βαθύτερο ζήτημα που αφορά το μέλλον της ελληνικής αλιείας. Ο στόλος παραμένει γερασμένος, ενώ οι δυνατότητες για την κατασκευή ή την αγορά νέων σκαφών είναι περιορισμένες.

Οι αλιείς εκφράζουν την ανάγκη ενίσχυσης των επαγγελματιών, ώστε να μπορούν να ανταγωνιστούν στόλους άλλων χωρών. Παράλληλα θέτουν το ζήτημα της παρουσίας τουρκικών αλιευτικών στο ανατολικό Αιγαίο, υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες επαγγελματίες βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν άνισο ανταγωνισμό.

«Η Τουρκία παρέχει στήριξη στο κόστος καυσίμων των δικών της αλιέων, γεγονός που, τους δίνει τη δυνατότητα να δραστηριοποιούνται με μικρότερο κόστος. Τουρκικά αλιευτικά εισέρχονται στα ελληνικά χωρικά ύδατα και δραστηριοποιούνται σε περιοχές του ανατολικού Αιγαίου» αναφέρει ο αλιέας Μάρκος Τσακμάκας.

Ιδιαίτερα για την περιοχή της Λήμνου, αναφέρει ότι οι Έλληνες αλιείς περιορίζουν σε ορισμένες περιόδους τη δραστηριότητά τους λόγω της αναπαραγωγής των ψαριών, ενώ τουρκικά αλιευτικά δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Κατά τον ίδιο, η κατάσταση αυτή έχει ως αποτέλεσμα Έλληνες επαγγελματίες να μετακινούνται προς τα δυτικά, αναζητώντας αλιεύματα.

«Κανένας νέος δεν θέλει να μπει στο επάγγελμα»

Το βασικό ζήτημα που ταλανίζει τους περισσότερους επαγγελματίες είναι ότι δεν υπάρχουν νέοι αλιείς που θέλουν να συνεχίσουν τη δουλειά τα επόμενα χρόνια. «Κανένας νέος δεν θέλει να μπει στο επάγγελμα. Αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες, σε 10 ή 20 χρόνια η ελληνική αλιεία θα αντιμετωπίσει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα» τονίζει μιλώντας στη «ΜτΚ» το μέλος του Σωματείου Ιχθυεμπόρων Ιχθυομεσιτών Νομού Θεσσαλονίκης Νίκος Σδούγγος. Ο ίδιος ζητά αυστηρότερους ελέγχους για όλους τους αλιείς και εφαρμογή των κανόνων με τον ίδιο τρόπο. «Θέλουμε βιώσιμη αλιεία, όχι μηδενική αλιεία. Υπάρχει ανάγκη να μπορούν οι νόμιμοι επαγγελματίες να επενδύσουν, να εκσυγχρονίσουν τα σκάφη τους και να μειώσουν το ενεργειακό τους κόστος» επισημαίνει ο ίδιος.

«Φούσκα» το πρόγραμμα για τον λαγοκέφαλο

Ξεχωριστό μέτωπο για τους επαγγελματίες αποτελεί και το «κυνήγι» του λαγοκέφαλου, με τους αλιείς να υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα που είχε σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση του προβλήματος δεν απέδωσε στην πράξη. Όπως εξηγεί ο Κώστας Νταουλτζής, είχε προβλεφθεί αμοιβή 5,33 ευρώ ανά κιλό για τους επαγγελματίες που θα παρέδιδαν λαγοκέφαλους, με στόχο να περιοριστεί η παρουσία του είδους στις ελληνικές θάλασσες. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, η διαδικασία παρουσίασε σημαντικές δυσκολίες.

«Όταν ένα σκάφος έπιανε μεγάλη ποσότητα λαγοκέφαλων, έπρεπε να περιμένει την αρμόδια ομάδα για να καταγράψει και να πιστοποιήσει τα αλιεύματα. Η αναμονή, μπορούσε να φτάσει ακόμη και τις πέντε ημέρες, με αποτέλεσμα το αλιευτικό να μην μπορεί να συνεχίσει κανονικά τη δουλειά του», αναφέρει ο Κώστας Νταουλτζής. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τελικά οι επαγγελματίες δεν πληρώθηκαν για τις ποσότητες που παρέδωσαν.

Εισαγόμενα ψάρια τροφοδοτούν την αγορά

Για τους ανθρώπους της αγοράς, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στους αλιείς. Αφορά συνολικά την αλυσίδα παραγωγής και, τελικά, την επάρκεια της ελληνικής αγοράς σε εγχώριο ψάρι.

Όπως εξηγεί ο Νίκος Σδούγγος, η αγορά χρειάζεται καθημερινά ψάρια, όμως η εγχώρια παραγωγή αντιμετωπίζει ολοένα περισσότερα εμπόδια, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος της κατανάλωσης να καλύπτεται από εισαγωγές.

Ο ίδιος τονίζει ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για επισιτιστική ασφάλεια χωρίς να μιλάμε και για ελληνικό ψάρι. Θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο ισοζύγιο μεταξύ προστασίας των θαλασσών, ελέγχων, καταπολέμησης της παράνομης αλιείας και στήριξης των επαγγελματιών.

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 04.10.2026