Πριν 10 μέρες ήμουν στην ΕΡΤ3 και κλήθηκα να σχολιάσω την άνοδο του ΠΑΣΟΚ σε κάποιες από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Τοποθετήθηκα χωρίς δεύτερη σκέψη: «κάθε δημοσκοπική άνοδος κόμματος του κεντροαριστερού και προοδευτικού χώρου, μού προκαλεί χαρά. Και του ΠΑΣΟΚ φυσικά. Άλλωστε μετά τις εκλογές είτε ως πρώτο, είτε ως δεύτερο κόμμα, στην ΕΛΑΣ θα κληθούμε να συζητήσουμε στη βάση μιας κοινής συμφωνίας, ενός ελάχιστου προγράμματος διακυβέρνησης. Δεν ξέρω πού θα καταλήξει η συζήτηση αλλά αυτό θα γίνει».
Στην εκπομπή εκείνη, φυσικά, ειπώθηκαν πολλά από πολλούς και ειδικά από τον προκλητικό δημοσιολόγο Ανδρέα Δρυμιώτη με τον οποίο αρπαχτήκαμε στην βάση του «δε θα πληρώνω εγώ κινητό να ακούω τις ασυναρτησίες σου…» (για λίγους αυτό…).
Ο Δρυμιώτης (και αρκετοί ακόμα δήθεν αναλυτές) έχει μπει σε μια διατεταγμένη υπηρεσία να πετάει ατάκες – πυροτεχνήματα, ώστε να τα χρεώνεται αυτός προσωπικά ως ο έχων το ακαταλόγιστο και να μην τα χρεώνονται οι υπόλοιποι που μετά τα επικαλούνται ως δηλώσεις «γνωστού αναλυτή».
Για παράδειγμα μετά την παρουσία του στην ΕΡΤ3 (όπου πάλι μίλησε μέχρι και για το δημοψήφισμα του 2010 που ήθελε να κάνει ο Παπανδρέου) ο Δρυμιώτης είχε δηλώσει πως βάζει στοίχημα ότι ο Τσίπρας θα έρθει τελικά τρίτος πίσω κι από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Από την επόμενη διάφορα sites (που αν δεις στη «Διαύγεια» τα έσοδα τους από κρατική διαφήμιση καταλαβαίνεις πολλά), έγραφαν «Δρυμιώτης: Θα χάσει κι από τον Ανδρουλάκη ο Τσίπρας» κι έτσι άλλαζαν την ατζέντα που εκείνη τη στιγμή θα έπρεπε να έχει το βατερλό με το καλώδιο, τις καταστροφές στην Κρήτη, την Κίμπερλι, τα στοιχεία της Eurostat για την ακρίβεια.
Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί πρέπει να γίνει σαφές σε όλους τους πολίτες αυτής της χώρας που τοποθετούν τον εαυτό τους αριστερότερα του Μητσοτακισμού ότι πέρα από ανταγωνισμούς και πολιτικές αντιπαραθέσεις, τίποτα δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε ευθεία σύγκρουση και ανθρωποφαγία στην πορεία προς τις εκλογές.
Υπάρχουν κοινές θέσεις και κοινή λογική αλλαγής διακυβέρνησης, όχι μόνο μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ αλλά και άλλων κομμάτων. Υπάρχει και αδήριτη ανάγκη να πέσει αυτό το κατεστημένο που κυβερνά πάνω από επτά χρόνια κάνοντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.
Θα δούμε αναλυτικά τα προγράμματα όλων των κομμάτων, θα διεκδικήσουμε την ψήφο του ελληνικού λαού ο καθένας για λογαριασμό του δικού του κόμματος με επιχειρήματα και πολιτικό πολιτισμό αλλά μετά τις εκλογές και με δεδομένη την αποδυνάμωση της Νέας Δημοκρατίας, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.
Αν ο κόσμος δεν πειστεί προεκλογικά ότι μπορούμε να το κάνουμε (άσχετα αν τελικά χρειαστεί να το κάνουμε) δε θα ρισκάρει να ψηφίσει κανέναν από μας κι έτσι θα βγουν και τα κόμματα μας χαμένα και - κυρίως - ο ελληνικός λαός.
Τον «μονόδρομο» αυτό προεκλογικής τακτικής δείχνει να τον έχει καταλάβει η Νέα Δημοκρατία γι αυτό και προσπαθεί από όλα τα ΜΜΕ που ελέγχει να κρατήσει ψηλά την αντιπαράθεση ΕΛΑΣ - ΠΑΣΟΚ. Μια αντιπαράθεση που θα είναι κρίμα να αποτελέσει - διά της ατόπου απαγωγής - το επιχείρημα στη δεξιά ότι είναι η μόνη που μπορεί να κυβερνήσει. Ας μην το επιτρέψουμε.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 18.10.2026
