Γράφει
Φωτεινή Καμπουρίδου
Είναι γεγονός ότι στις ημέρες μας ολοένα και περισσότερο αυξάνεται ο αριθμός των διαζυγίων. Λίγο η πανδημία, η κρίση αλλά και η ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση των περισσοτέρων, οδηγούν σε λύση του γάμου. Όσο ομαλό όμως και να είναι ένα διαζύγιο δεν παύει να είναι δύσκολο. Η διάλυση ενός γάμου ταυτίζεται σαν ένα «μικρός θάνατος», σαν μία περίοδο πένθους.
Η απόφαση αλλά και η εξέλιξη ενός διαζυγίου γίνεται περισσότερο επώδυνη και δύσκολη στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν παιδιά. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι γονείς και πρώην σύζυγοι δείχνουν έναν εαυτό όπου βάζουν πιο πάνω από όλα τον εγωισμό τους έχοντας σαν «πιόνια» τα ίδια τους τα παιδιά. Ως επακόλουθο το «μήλο της έριδος» για όλες τις αντιπαραθέσεις είναι το παιδιά τους.
Το διαζύγιο τροφοδοτεί τα παιδιά με συναισθήματα θυμού, φόβου, θλίψης και ενοχής, αλλά η σωστή διαχείριση από τους γονείς μπορεί να μετριάσει τις αρνητικές επιπτώσεις, επιτρέποντας μία ομαλότερη προσαρμογή σε ένα νέο οικογενειακό περιβάλλον.
Αρχικά, το καλύτερο που είναι απαραίτητο να γίνει, όσο δύσκολο και αν ακούγεται, είναι να ανακοινωθεί από κοινού το διαζύγιο στο παιδί, με απλά και όχι «βαριά» λόγια, ανάλογα πάντα με την ηλικία του παιδιού και με το πόσα μπορεί να καταλάβει το παιδί. Επίσης χρειάζεται οι γονείς να είναι ειλικρινείς απέναντι στο παιδί, να ζητήσουν συγνώμη και να το καθησυχάσουν ότι δεν φταίει για την συγκεκριμένη κατάσταση.
Στη μεταβατική περίοδο του χωρισμού το παιδί χρειάζεται να νιώσει ασφάλεια, ότι δεν μεταβάλλεται η καθημερινότητα και η ρουτίνα του και ότι παρόλο που αλλάζει το μοτίβο της οικογένειας θα υπάρχει μία σταθερότητα. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να καταλάβουν ότι η οικογένεια υπάρχει ακόμα παρόλο που η καθημερινότητα είναι διαφορετική.
Σε όλη τη διάρκεια των αλλαγών οι γονείς αλλά κυρίως ο γονέας ο οποίος διαμένει πλέον με το παιδί, πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση για να εντοπίσει πιθανές αλλαγές συμπεριφοράς ή και μεταβολές σε ότι αφορά την επίδοση στο σχολείο.
Σημαντικό είναι λοιπόν να ενημερωθούν όλοι όσοι έρχονται σε καθημερινή επαφή με το παιδί (π.χ. δάσκαλοι) έτσι ώστε μέσω συνεργασίας και επικοινωνίας μαζί σας να αναφερθούν τυχόν δυσλειτουργίες.
Μέσα από ένα διαζύγιο τα παιδιά αισθάνονται ανασφάλεια, άγχος και φόβο ότι θα χάσουν έναν από τους δύο γονείς. Φροντίστε καθημερινά να τους δείχνετε την αγάπη σας και ακόμα και αν κάτι τέτοιο είναι δύσκολο, μην εναντιώνετε στα μάτια τους τον άλλο γονιό, δηλαδή αυτόν που δεν μένει μαζί τους καθημερινά.
Ο βαθμός στον οποίο ένα παιδί θα βιώσει όσο γίνεται πιο ανώδυνα ένα διαζύγιο εξαρτάται από τους γονείς. Με την συμπεριφορά σας δώστε στο παιδί να καταλάβει τα θετικά του διαζυγίου (δεν υπάρχουν καυγάδες και φωνές στο σπίτι άρα υπάρχει ηρεμία για όλα τα μέλη της οικογένειας).
Μπορεί ως γονείς να μην ζείτε μαζί, αλλά ο κοινός στόχος είναι η αγάπη σας προς το παιδί και η συναισθηματική του ασφάλεια.
Το πιο πιθανό είναι ότι αυτή η διαδικασία σας φαίνεται ένα βάρος ασήκωτο για αυτό μην ξεχνάτε και μην διστάζετε ως γονείς να ζητήσετε την βοήθεια ενός ειδικού για να εξηγήσει πρώτα από όλα σε εσάς, το πως θα καταφέρετε να το αντιμετωπίσετε, σε συνδυασμό με κατάλληλες συμβουλές για την βοήθεια που εσείς οι ίδιοι θα παρέχετε στο παιδί.
Στο τέλος μην ξεχνάτε ότι ως γονείς είναι απαραίτητο να δώσετε τον καλύτερο εαυτό σας προς όφελος του παιδιού γιατί το παιδί είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ σας για πάντα!
