«Ελλάς - Γαλλία - Συμμαχία», το παλιό σύνθημα που μας εμπνέει ακόμη! Είναι άραγε έτσι;
Μέσα σε μία επικίνδυνη διεθνή κατάσταση με διαρκή προβλήματα στη γειτονιά μας -άντε τη λίγο μακρύτερη στη Μέση Ανατολή, που δεν λέει να ησυχάσει με συρράξεις και διαρκή πολεμικά γεγονότα, ζούμε μία κρίση στη φίλη και σύμμαχο Γαλλία και γενικότερα σε όλη την Ευρώπη.
Ο νέος «πλανητάρχης» απειλεί να μας βάλει νέους δασμούς -και εμείς απειλούμε να το ανταποδώσουμε- όλες οι δυνάμεις της Ένωσης αντιμετωπίζουν εσωτερικά προβλήματα και όλα δείχνουν ότι το καλοκαίρι θα περάσει δύσκολα. Παράλληλα ζούμε μία διαρκή ανατροπή και αλλαγές στη λεγόμενη συμφωνία για τα στενά. Μια στο σφυρί και μια στο πέταλο! Έγινε και η σύνοδος του ΝΑΤΟ. Για να δούμε με τους γείτονές μας…
Η εθνική γιορτή της Γαλλίας που ονομάζεται επίσης 14η Ιουλίου και Ημέρα της Βαστίλης, γιορτάζεται στις 14 Ιουλίου κάθε έτους. Θεσπίστηκε ως ετήσια εθνική εορτή τον Ιούλιο του 1880, για να τιμήσει την άλωση της Βαστίλης στις 14 Ιουλίου 1789, σημείο καμπής της Γαλλικής Επανάστασης και σύμβολο του τέλους της απόλυτης μοναρχίας, καθώς και τη γιορτή της Ομοσπονδίας στις 14 Ιουλίου 1790, σύμβολο της ένωσης του έθνους. Στην εβδομάδα της εθνικής της γιορτής (14 Ιουλίου του 1789 και 14 Ιουλίου του 1790) ζει μία κρίση που θυμίζει τα δικά μας 10 χρόνια πριν.
Τώρα οι περικοπές στον δικό μας προϋπολογισμό -και πιθανόν οι δασμοί από τον πλανητάρχη- θα οδηγήσουν σε μία κρίση που θα προκαλέσει (;) πολιτικές αλλαγές; Οι Γάλλοι και οι Έλληνες ζηλωτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εκτός από πρόσκαιρη πιθανή νίκη τους θα σκεφτούν άραγε τι τελικά έγινε στην Ελλάδα; Θα μου πείτε καμία χώρα και καμία χρονική περίοδος δεν είναι η ίδια. Θα δούμε και εμείς και αυτοί.
Και η Γερμανία ζει μία δική της κρίση. Σε ακανθώδες ζήτημα έχουν εξελιχθεί οι ενδοκυβερνητικές διαφωνίες της Χριστιανικής Ένωσης και των Σοσιαλδημοκρατών. Η διαμάχη, όπως προειδοποίησε ο πρόεδρος της χώρας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, βλάπτει τον ιστό των δημοκρατικών θεσμών της Γερμανίας. Και φυσικά μοιάζει με το θέμα των γάμων που προέκυψε σε εμάς με τους Γερμανούς ζηλωτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να το σκέφτονται.
Πέρασαν 11 χρόνια από το «μεγαλειώδες δημοψήφισμα» σε εμάς και καλύτερα να μην το θυμόμαστε.
Δυστυχώς μέσα σε μία κρίση που ζούμε τα κόμματά μας (παλιά και νέα, προφανώς όχι όλα και φυσικά όχι με την ίδια ένταση) επιμένουν να μετατρέψουν τη Βουλή σε δικαστήριο. Αφού δεν κατάφεραν ακόμη μερικοί να στήσουν «λαϊκά δικαστήρια» όπως την εποχή των πλατειών, θέλουν να ασχολείται η Βουλή με διώξεις και διαρκείς επιτροπές.
Σοβαρά φυσικά θέματα. Και η διαρκής υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ που δείχνει πως λειτουργεί το Κράτος -δυστυχώς από καταβολής του, με βελτιώσεις φυσικά στην πορεία του. Μόνο η ενίσχυση της διαφάνειας και της συμμετοχής θα μας σώσει!
Ας προσανατολιστούμε σε αυτό! Όπως η δικαστική εξουσία δεν μπορεί να νομοθετεί, έτσι η νομοθετική δεν μπορεί να δικάζει! Όσο ωραίο και να είναι το σόου δεν θα βγάλει πουθενά!
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 12.07.2026