Στην πολιτική κερδίζουν οι ιδέες, αλλά και αυτοί που τις υλοποιούν. Τα πρόσωπα, δηλαδή. Στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας έχουμε πολλές περιπτώσεις όπου οι ωραίες θέσεις δεν έγιναν πλειοψηφικές γιατί έλειπαν τα πρόσωπα που θα τις αναδείκνυαν.
Λίγοι μπορεί να αμφισβητήσουν ότι οι ιδέες που έφερε το 1974 το ΚΚΕ εσωτερικού για τη δημοκρατία και την Ευρώπη των εργαζομένων ήταν για την εποχή τους πρωτοποριακές. Όμως δεν πέρασαν στον κόσμο. Και γιατί οι συνθήκες δεν ήταν οι κατάλληλες, αλλά και γιατί ένας κούκος (Λεωνίδας Κύρκος) δεν φέρνει την άνοιξη.
Αντίστοιχα, αν το 1981 δεν υπήρχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, οι ανάγκες για μία άλλη πιο δημοκρατική Ελλάδα δεν θα υλοποιούνταν ποτέ. Ασχέτως των υπερβολών που επακολούθησαν.
Τα λέμε όλα αυτά γιατί αφορούν και στη σημερινή ΝΔ. Μπορεί οι ιδέες και η αισθητική του Κυριάκου Μητσοτάκη να έχουν φρεσκάρει σημαντικά τον χώρο της κεντροδεξιάς και να έχουν καταφέρει να κερδίσουν συμπάθειες αλλά και ανθρώπους που δεν εντάσσονταν ποτέ στην παραδοσιακή ΝΔ, όμως εκτός από τις ιδέες χρειάζονται και τα πρόσωπα. Και όχι μόνο οι στρατηγοί, αλλά και οι απλοί στρατιώτες. Που θα χρειαστούν ενόψει και της μεγάλης μάχης που έπεται στις επόμενες εθνικές εκλογές και όπου η ΝΔ θα έχει απέναντί της όλον τον κόσμο. Από τον Τσίπρα και τον Ανδρουλάκη, μέχρι τον Βελόπουλο, τη Λατινοπούλου αλλά και τους δύο πρώην πρωθυπουργούς.
Και η αλήθεια είναι ότι επί προεδρίας Κυριάκου Μητσοτάκη σε επίπεδο προσώπων έγιναν και λάθη και καθυστερήσεις. Μόνο τις επιλογές για τον Δήμο της Θεσσαλονίκης το 2019 ή για το πόστο της Διοικούσας της ΝΔ Θεσσαλονίκης να θυμηθεί κανείς, αρκεί. «Φύγε εσύ, έλα εσύ» ήταν το παιχνίδι…
Σήμερα αυτό που χρειάζεται η ΝΔ είναι αξιοποίηση όλων των ανθρώπων που θέλουν να δώσουν τη μάχη γι’ αυτήν. Και τους εν ενεργεία βουλευτές, αλλά και τους καινούριους υποψήφιους που μπορεί να προσθέσουν ψηφοφόρους, αλλά και δυναμική μπαίνοντας στη μάχη του σταυρού.
Με αυτή την έννοια το παράδειγμα της Πιερίας είναι προς αποφυγήν. Εκεί εμφανίστηκε μία καινούρια δυνατή παίκτρια με εμπειρία και διοικητικό πόστο, η αντιπεριφερειάρχης Σοφία Μαυρίδου, που τρόμαξε τους τρεις βουλευτές που επαναστάτησαν και ξεσηκώθηκαν για να την κόψουν.
Επακολούθησε (και ορθώς) η γενική κομματική οδηγία προς τους αντιπεριφερειάρχες να παραιτηθούν εντός ενός μηνός, αν θέλουν να πολιτευθούν για να μην εκμεταλλεύονται το πόστο τους προς «άγραν σταυρών». Αλλά και η μάλλον ανεξήγητη διαρροή της βουλευτικής υποψηφιότητας της περιφερειακής συμβούλου Άννα Τζήκα. Μόνο και μόνο για να κοπούν τα φτερά της αντιπεριφερειάρχη.
Τα πράγματα είναι απλά. Η ΝΔ για να κερδίσει τη δύσκολη μάχη της αυτοδυναμίας θα χρειαστεί όλες της τις δυνάμεις και όλους τους ανθρώπους της. Και να ενισχύσει τα ψηφοδέλτιά της. Σωστά και δίκαια. Και με την Άννα Τζήκα, αλλά και με τη Σοφία Μαυρίδου στην Πιερία ή τον Μαργαρίτη Σχοινά ή την άτυχη Αφροδίτη Νέστορα στην Α’ Θεσσαλονίκης. Γιατί και τα πρόσωπα θα μετρήσουν στην κάλπη. Αλλά και γιατί -όπως λένε οι Γερμανοί- ο ανταγωνισμός ενισχύει την αγορά. Κάτι που ισχύει και στην πολιτική.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 12.07.2026
