Γράφει
Σύνθια Σάπικα
Το θέμα έχει χοντρύνει και το κουτσομπολιό σκοτώνει. Ο καθένας κάνει το δικό του παιχνίδι. Θα γίνει μπέρδεμα έτσι και έως τις εκλογές η κατάσταση θα μπερδευτεί κι άλλο.
Ατάκες διαφορετικές αλλά όλες στην ίδια κατεύθυνση. Και όλες αφορούν τον συνωστισμό στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης. Ποιά είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάποιων από τους υποψηφίους; Είναι σταθερά ΝΔ, δεν έχει μπερδευτεί το όνομά τους με σκάνδαλα και δεν μίλησαν ούτε έδειξαν ανυπακοή παρότι δεν αξιοποιήθηκαν. Μάλλον καταλάβατε ότι δεν εννοώ τους υφυπουργούς ή τον υπουργό, που είναι εξίσου υποψήφιοι.
Από την πλευρά της κυβέρνησης εκτιμούν πως όλα θα κριθούν το χειμώνα. Ενεργειακό κόστος, διεθνείς εξελίξεις και στο τέλος ο κόσμος ελλείψει εναλλακτικής θα ψηφίσει και πάλι τον Κυριάκο, ο οποίος Μάρτιο και Απρίλιο θα παίξει τα ρέστα του με παροχές ώστε να μπορέσει να διώξει τις κακές αναμνήσεις του χειμώνα από το μυαλό ή το θυμικό των ψηφοφόρων.
Από την άλλη, ο Αντώνης Σαμαράς που καθυστερεί όπως πιστεύω ηθελημένα. Έτσι αποφεύγει τη φθορά, αποφεύγει άστοχες δηλώσεις ανθρώπων που στηρίζουν και δεν κανιβαλίζει τη Νέα Δημοκρατία, που όπως διαμηνύουν οι άνθρωποι του είναι το κόμμα του. Αφήνει να διαρρέουν ονόματα ακόμα και αυτά που το παίζουν δίπορτο, και απλά εκνευρίζει τους αντιπάλους. Με σαφή, ωστόσο, θέση σε κάποια θέματα, μεταξύ των οποίων τα ευαίσθητα εθνικά.
Τσίπρας και Ανδρουλάκης έχουν βγάλει τα μαχαίρια για τη δεύτερη θέση. Αναζητούν δυνατούς υποψηφίους, άγνωστους ο Τσίπρας, γνωστούς ο Ανδρουλάκης. Ανατολικά της Θεσσαλονίκης ο Τσίπρας, δυτικά ο Ανδρουλάκης. Η Καρυστιανού εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κύμα αποχωρήσεων, ενώ η Ζωή αποτελεί τη λύση για όσους θέλουν κάποια να λέει τα πράγματα με το όνομά τους και να τους στριμώχνει στη βουλή.
Άγνωστος Χ παραμένει ο κ. Κασιδιάρης, που άρχισε να μετριέται στις δημοσκοπήσεις, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται με τη συμμαχία Ελλήνων.
Μέσα σε όλα αυτά ο αναποφάσιστος ψηφοφόρος που -το ακούσαμε και αυτό- δεν κατεβαίνει στους δρόμους επειδή η Ελλάδα αποτελεί πυλώνα σταθερότητας. Ή -το ακούσαμε κι αυτό- επειδή έχει χάσει πλέον κάθε ελπίδα ότι μπορεί να αλλάξει κάτι.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 25.10.2026
