Η παράμετρος που θα κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών. Του Βασίλη Κοντογουλίδη

Η τακτική Μητσοτάκη έχει πολιτικά χαρακτηριστικά αλλά αγνοεί την πιο σοβαρή παράμετρο

Γιατί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε και αυτή την εβδομάδα ότι αν το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας στις προσεχείς εκλογές είναι κάτω από το 25% θα αναλάβει τις ευθύνες του;

Είναι όντως ενδιαφέρον στην ανάλυση που θα επιχειρήσω, να προσεγγίσουμε πολιτικά τη διαφορά που μπορεί να έχει ένα πιθανό 25,5% της Νέας Δημοκρατίας από ένα 24,5%. Πρακτικά η μία μονάδα επιπλέον θα δώσει λίγες έδρες παραπάνω στο πρώτο κόμμα που θα μπορέσει να έχει αναλογική εκπροσώπηση στο μπόνους των 50 εδρών. Στην πραγματικότητα, όμως, η Νέα Δημοκρατία θα έχει απωλέσει στην πρώτη περίπτωση 15 μονάδες από το ποσοστό που είχε στις τελευταίες εκλογές και στη δεύτερη 16 μονάδες.

Και στις δύο περιπτώσεις θα έχει ηττηθεί πολιτικά και θα είναι δύσκολο να διαχειριστεί την επόμενη μέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης που έδωσε και μία νέα διάσταση αυτή την εβδομάδα ξεκαθαρίζοντας ότι αν δεν είναι πρωθυπουργός δεν θα είναι και βουλευτής.

Προφανώς και ο στόχος του πρωθυπουργού είναι να κερδίσει τις εκλογές με αυτοδυναμία. Επειδή βλέπει ότι κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο καθώς σε όλες τις δημοσκοπήσεις το ποσοστό του κόμματός του είναι γύρω στο 25% στην πρόθεση ψήφου και γύρω στο 30% στη ριψοκίνδυνη δημοσκοπικά εκτίμηση αποτελέσματος, επιχειρεί από τώρα να κερδίσει δύο κατηγορίες ψηφοφόρων.

Η πρώτη είναι των ανθρώπων που είναι απογοητευμένοι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας που θέλουν, όμως, πολιτική σταθερότητα και να μην μπει η χώρα σε αδιέξοδα ακυβερνησίας. Και επειδή δεν υπάρχει ο αντιΜητσοτάκης που θα αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση, έρχεται ο ίδιος ο Μητσοτάκης να λανσάρει τον εαυτό του ως τον μοναδικό εγγυητή αυτής της σταθερότητας που αν δεν τον στηρίξει τουλάχιστον το 25% των ψηφοφόρων όχι μόνο θα παραιτηθεί από πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας αλλά θα αποχωρήσει και από την πολιτική ζωή του τόπου!

Η δεύτερη κατηγορία ψηφοφόρων στους οποίους απευθύνεται το δίλημμα Μητσοτάκη είναι οι κεντρώοι ψηφοφόροι που τείνουν προς το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και πάλι αυτή την εβδομάδα ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί μετεκλογικά με κανένα πολιτικό κόμμα που είναι πιο δεξιά από τη Νέα Δημοκρατία εν αντιθέσει με το ΠΑΣΟΚ που είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να συνεργαστεί η Νέα Δημοκρατία αλλά το ξέκοψε το ΠΑΣΟΚ με απόφαση συνεδρίου.

Τι προσπαθεί να κάνει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με αυτή την προσέγγιση; Να κερδίσει το κεντρώο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ ειδικά αν οδηγηθούμε σε δεύτερες εκλογές και να κάνει αντίπαλό του τον Αλέξη Τσίπρα που τον βολεύει πολύ στο θέμα της πόλωσης που θα οδηγήσει σε αύξηση των ποσοστών και των δύο (δηλαδή και της Νέας Δημοκρατίας και της ΕΛΑΣ).

Η τακτική Μητσοτάκη έχει πολιτικά χαρακτηριστικά αλλά αγνοεί την πιο σοβαρή παράμετρο που εντέλει θα κρίνει και το αποτέλεσμα των προσεχών εκλογών. Αυτή λέγεται καθημερινότητα των πολιτών που είναι λαβωμένη από τη συνεχιζόμενη ακρίβεια με σημείο αιχμής το στεγαστικό, το ενεργειακό και το διατροφικό που εκτοξεύουν τον πληθωρισμό.

Αυτή η καθημερινότητα που η κυβέρνηση είτε δεν θέλει να αντιληφθεί είτε αδυνατεί να αντιμετωπίσει σε συνδυασμό με το ότι οι πολίτες αφήνουν σε δεύτερη μοίρα τα ιδεολογικά και απομακρύνονται συνεχώς από τα κομματικά, μπορεί να οδηγήσει σε ένα αποτέλεσμα έκπληξη και σε αναζήτηση ενός προσώπου που τα κόμματα αναγκαστικά θα ψάξουν για να ηγηθεί μίας κυβέρνησης ειδικού σκοπού. Ίδωμεν…


* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 15.11.2026

ESPA