Γράφει
Βασίλης Κοντογουλίδης
Το πολιτικό σκηνικό της χώρας παραμένει αμετάβλητο σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που συνεχώς βλέπουν το φως της δημοσιότητας και ενώ βρισκόμαστε σε μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που θα διαρκέσει, όπως όλα δείχνουν, ένα ακόμη εξάμηνο.
Τα δημοσκοπικά ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας παραμένουν σταθερά γύρω στο 30% και μακριά από την αυτοδυναμία, η ψαλίδα κλείνει μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη θέση ενώ για πρώτη φορά από τότε που μετριέται σε δημοσκοπήσεις, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού μένει εκτός Βουλής αφού στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO για το iefimerida, μόλις που φτάνει στο 2,6% στην εκτίμηση ψήφου.
Στην ίδια μέτρηση καταγράφεται κάτι αντιφατικό που έχει, όμως, την εξήγησή του. Ενώ τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας στην εκτίμηση ψήφου και του Κυριάκου Μητσοτάκη στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός είναι περίπου στα ίδια επίπεδα γύρω στο 29%, το ποσοστό αυτών που τάσσονται υπέρ μίας αυτοδύναμης κυβέρνησης είναι στο 52,7% έναντι 42,8% που τάσσονται υπέρ μίας κυβέρνησης συνεργασίας.
Γιατί άραγε οι ίδιοι άνθρωποι που δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία τάσσονται υπέρ μίας αυτοδύναμης κυβέρνησης που γνωρίζουν πολύ καλά ότι τις περισσότερες πιθανότητες από τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς για να την πετύχει έχει η Νέα Δημοκρατία; Η πολιτική λογική λέει ότι στο ερώτημα για την αυτοδυναμία ή την κυβέρνηση συνεργασίας η απάντηση με βάση τα ποσοστά των κομμάτων στην εκτίμηση ψήφου θα έπρεπε να είναι 70% υπέρ της κυβέρνησης συνεργασίας και 30% υπέρ της αυτοδύναμης κυβέρνησης που θέλουν οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας.
Και όμως το εύρημα σε αυτό το ερώτημα ουσίας είναι εντελώς διαφορετικό. Το 52,7% που δηλώνει υπέρ της αυτοδύναμης κυβέρνησης έναντι 42,8% που είναι υπέρ μίας κυβέρνησης συνεργασίας θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να προβληματίσει τις ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης που μάχονται για την πτώση Μητσοτάκη όλα αυτά τα χρόνια. Όσο δεν μπορεί κανένας να συνεργαστεί με κανέναν, όσο ερίζουν είτε στην κεντροαριστερή είτε στη δεξιά πολυκατοικία μεταξύ τους τόσο δίνουν την εικόνα του πολιτικού αδιεξόδου την επομένη των εκλογών κάτι που δεν επιθυμεί, όπως δείχνει η δημοσκόπηση, η πλειοψηφία του κόσμου.
Το γεγονός ότι όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης αδυνατούν να συνεργαστούν ακόμα και στο ενδεχόμενο μίας κυβέρνησης ειδικού σκοπού, είναι το ισχυρό χαρτί της Νέας Δημοκρατίας. Εξού και το νέο δίλλημα που τεχνηέντως έβαλαν τελευταία ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και η αδελφή του Ντόρα Μπακογιάννη ότι δηλαδή αν η ΝΔ πάρει ποσοστό κάτω από 25%, ο ίδιος θα αναλάβει τις ευθύνες του δείχνοντας παραίτηση.
Εξού και το δημόσιο άδειασμα από την κυβέρνηση του βουλευτή Β’ Θεσσαλονίκης της ΝΔ Θόδωρου Καράογλου, ο οποίος με παρρησία υποστήριξε ότι αν το κόμμα του δεν πάρει αυτοδυναμία και το ΠΑΣΟΚ αρνηθεί να συνεργαστεί, θα μπορούσε να απευθυνθεί σε μικρότερα κόμματα του πατριωτικού δημοκρατικού χώρου για να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας.
Η λέξη συνεργασία, λοιπόν, που δεν επιθυμεί η αντιπολίτευση είναι στην κόκκινη λίστα και του Μαξίμου. Και ο μοναδικός που χαμογελά για όλα αυτά είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Προς το παρόν τουλάχιστον…
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 25.10.2026
