Αναμφίβολα σημαντική η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο. Και αναμφίβολα ένας ύμνος για την πατρίδα μας η ομιλία του στην Πνύκα, μία ομιλία που έκανε τον γύρο του κόσμου με τη συμβολή του Έλον Μασκ. Όλα αυτά έχουν μεγάλο επικοινωνιακό ενδιαφέρον, όμως θα πρέπει να δούμε και τις πολιτικές διαστάσεις αυτής της επίσκεψης.
Πρώτα-πρώτα να σημειώσουμε πως είναι από τις ελάχιστες φορές που Αμερικανός αξιωματούχος, αυτού του επιπέδου, επισκέπτεται την Ελλάδα χωρίς να ακολουθήσει επίσκεψή του στην Τουρκία. Δεν είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια αυτό το γεγονός και δεν μπορεί να αποδοθεί μόνον στις προβληματικές σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ των δύο κρατών, παρά τις προσπάθειες του Τομ Μπάρακ.
Και εδώ ερχόμαστε στο άριστο επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ο Μάρκο Ρούμπιο κατέστησε σαφές πως η πατρίδα μας περιλαμβάνεται στα κράτη τα οποία οι ΗΠΑ τα συμπεριλαμβάνουν στους σχεδιασμούς τους. Όπως είπε, η Ελλάδα είναι μία πιστή σύμμαχος.
Αυτά είναι τα ευχάριστα της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού των Εξωτερικών. Διότι υπάρχει και μία γκρίζα ζώνη στις δηλώσεις του και αφορά τα προβλήματα που ανακύπτουν με την πόντιση του γνωστού καλωδίου και τις εξορύξεις των αμερικανικών εταιρειών στο Αιγαίο, λόγω της επιθετικότητας της Άγκυρας.
Όταν ρωτήθηκε επ’ αυτού ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός. Μίλησε για ένα σύνθετο πρόβλημα στο οποίο εμπλέκονται και άλλα κράτη και παρόμοια ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται με δηλώσεις, αλλά με δουλειά στο παρασκήνιο, όπως υπονόησε. Φυσικά δε θα περιμέναμε μία ξεκάθαρη φιλελληνική δήλωση του Μάρκο Ρούμπιο, καθώς είναι υποχρεωμένος να τηρεί ισορροπίες, καθώς και η Τουρκία είναι μία σύμμαχος χώρα των ΗΠΑ.
Αυτό που προέκυψε από τη δήλωσή του, επί του συγκεκριμένου θέματος, είναι πως και η κυβέρνηση Τραμπ κινείται στη λογική τού «βρείτε τα». Καθίστε σε ένα τραπέζι, συζητείστε και κάπου να καταλήξετε, διότι είστε σύμμαχοι. Αυτή είναι η λογική τού «βρείτε τα». Ισοπεδωτική και άδικη, διότι καλεί ουσιαστικά την Ελλάδα να κάνει υποχωρήσεις απέναντι σε έναν γείτονα που έχει μάθει μόνο να ζητά.
Στο πρόβλημα του καλωδίου και μόνον που θα το συζητήσουμε με την Τουρκία, σημαίνει πως έχουμε αποδεχθεί την απαίτησή της να συμμετάσχει στον συντονισμό των πρόδρομων εργασιών. Διότι ο συντονισμός θα φέρει και παρεμβάσεις, κάθε φορά που η τουρκική πλευρά θα εκτιμά ότι οι εργασίες θίγουν κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως αυτή τα ορίζει.
Φυσικά οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να ασχοληθούν με τέτοιες λεπτομέρειες, καθώς τους ενδιαφέρουν τα χοντρά γράμματα. Δηλαδή να τελειώσουν οι δουλειές. Το πώς θα γίνει αυτό παραπέμπει στη λογική τού «βρείτε τα». Η κυβέρνηση υποθέτω πως θα κινηθεί επάνω στον αρχικό σχεδιασμό. Καμιά άδεια και κανένας συντονισμός με την Τουρκία. Επίσης υποθέτω πως άπαντες στο Μέγαρο Μαξίμου θα έχουν αντιληφθεί τι θα σημάνει για τα εθνικά μας θέματα μία υπαναχώρηση και πόσο σημαντικές θα είναι οι πολιτικές συνέπειες, σε μία προεκλογική περίοδο, για το κυβερνών κόμμα.
Αν θέλουμε να κρατήσουμε κάτι χειροπιαστά θετικό από την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο είναι οι συμφωνίες για τα εξοπλιστικά και η επαναβεβαίωση του στρατηγικού ρόλου της πατρίδας μας στη λειτουργία του Κάθετου Άξονα.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 11.10.2026
