Η σημαντική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές στέρησε από την Τουρκία τις όποιες, ελάχιστες ελπίδες είχε για να ενταχθεί και πάλι στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 και την απόκτηση των αμερικανικών κινητήρων για το τουρκικής παραγωγής αεροπλάνο ΚΑΝ. Από την ημέρα που έκανε το στρατηγικής σημασίας λάθος ο Ταγίπ Ερντογάν και αγόρασε τους ρωσικούς S-400, από τότε συνεχώς επιζητεί να βρει ένα τρόπο ώστε να παρακάμψει την αυστηρή αμερικανική νομοθεσία. Κάτι αδύνατον.
Τώρα, με τη νέα σύνθεση της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων, αυτός ο στόχος έχει καταστεί αμετάκλητα ανέφικτος. Με δεδομένο πως οι νέοι γερουσιαστές αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους στις 3 Ιανουαρίου 2027, μήπως θα επιχειρούσε ο Πρόεδρος Τραμπ μέχρι τότε να ικανοποιήσει το σχετικό αίτημα του Ερντογάν; Τα χέρια του είναι ασφυκτικά δεμένα από την αμερικανική νομοθεσία.
Άλλωστε, αν μπορούσε θα το είχε κάνει ήδη, με δεδομένες τις άριστες προσωπικές σχέσεις του με τον Τούρκο Πρόεδρο. Συνεπώς, αυτό το πρόβλημα για την πατρίδα μας φαίνεται πως εκλείπει. Η κυριαρχία στους αιθέρες δε θα διαταραχτεί και για τον λόγο αυτόν η τουρκική αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν. Μάλιστα υποστηρίζουν πως τα τουρκικά μαχητικά πετούν στα τυφλά λόγω των παλιάς τεχνολογίας ραντάρ που φέρουν.
Πάντα η Τουρκία όταν θέλει να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος της πατρίδας μας προχωρεί στις επιθετικές της ενέργειες όταν υπάρχει πολιτική κρίση στην Ελλάδα ή στις ΗΠΑ. Τα παραδείγματα δεν είναι λίγα. Σήμερα υπάρχουν πολλά ανοικτά μέτωπα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Τουρκολιβυκό μνημόνιο, πόντιση καλωδίου, θαλάσσια πάρκα και το κυοφορούμενο νομοσχέδιο για τη «γαλάζια πατρίδα».
Αν σε αυτά προσθέσουμε και τη συνεργασία της πατρίδας μας με το Ισραήλ, κάτι που οι τουρκικές ελίτ το θεωρούν ως απόπειρα περικύκλωσης της δικής τους πατρίδας, τότε έχουμε μία πλήρη εικόνα της σημερινής κατάστασης η οποία προμηνύει ένα δύσκολο και επικίνδυνο δίμηνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Διότι όλοι γνωρίζουν πως όσες καταδίκες και να δεχθεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο για την ΑΟΖ, οι αντοχές του θα δοκιμαστούν στην πράξη. Το ίδιο θα συμβεί και με τις πρόδρομες εργασίες για την ηλεκτρική σύνδεση της Ελλάδας με την Κύπρο.
Υπάρχει περίπτωση η Τουρκία να επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί το μεσοδιάστημα στο οποίο ο ηττημένος και αποδυναμωμένος Τραμπ θα ελέγχει ακόμα Γερουσία και Βουλή; Αυτό το ενδεχόμενο βρίσκεται μέσα στην ιστορική σκέψη των τουρκικών ελίτ. Άρα, η προχθεσινή δήλωση του Γιώργου Γεραπετρίτη πως οποιαδήποτε απόπειρα της Τουρκίας να εμποδίσει τις πρόδρομες εργασίες για το καλώδιο θα αντιμετωπιστεί επιχειρησιακά, μόνον τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Σημειωτέον, έγινε πριν γίνουν γνωστά τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών.
Ένα δεύτερο σημαντικό γεγονός θα είναι το περιεχόμενο του νομοσχεδίου που θα δίνει θεσμική διάσταση στη «γαλάζια πατρίδα». Τι θα περιλαμβάνει, ποιες οι πρόνοιές του και κυρίως αν θα παραπέμπει σε κάποιας μορφής casus belli. Ομολογουμένως, με δεδομένο πως η Ελλάδα ουσιαστικά βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο-- άρα ουδέν περιθώριο υπάρχει για συμβιβασμούς- μπαίνουμε σε μια κρίσιμη φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ίσως την κρισιμότερη των τελευταίων ετών.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 08.11.2026
