Γράφει η Μαρία Σαρηγιαννίδου
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ
Το 16ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας πραγματοποιείται σε μία πολιτική συγκυρία διαφορετική από όλες τις προηγούμενες που βίωσε η παράταξη την τελευταία δεκαπενταετία. Δεν είναι ένα συνέδριο ανασυγκρότησης μετά από ήττα, ούτε ένα συνέδριο ανόδου προς την εξουσία. Είναι ένα συνέδριο ευθύνης για μία παράταξη που συμπληρώνει επτά χρόνια διακυβέρνησης και καλείται πλέον να απαντήσει όχι μόνο στις προσδοκίες, αλλά και στις εύλογες απαιτήσεις της κοινωνίας.
Συμμετέχω στα συνέδρια της Νέας Δημοκρατίας από το 2010 και έχω την τιμή να έχω εκλεγεί μέλος της Πολιτικής Επιτροπής για δύο συνεχόμενες θητείες. Έχω δει την παράταξη σε διάφορες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της, σε φάσεις ανασύνταξης, αλλά και στη διαδρομή προς την πολιτική κυριαρχία των τελευταίων ετών. Σήμερα όμως, το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι η επιβεβαίωση της ισχύος της. Είναι η διατήρηση της ουσιαστικής σχέσης της με την κοινωνία.
Η καθημερινότητα των πολιτών, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, δεν αφήνει περιθώρια πολιτικής αυταρέσκειας. Η ακρίβεια, η ανασφάλεια των νέων ανθρώπων, η πίεση στη μεσαία τάξη και η αίσθηση κόπωσης που συχνά συνοδεύει μία μακρά κυβερνητική θητεία, είναι πραγματικά ζητήματα που δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται μόνο επικοινωνιακά.
Το συνέδριο οφείλει να είναι κάτι περισσότερο από μία επίδειξη ενότητας ή ένας προεκλογικός σταθμός. Πρέπει να αποτελέσει μία αφορμή ουσιαστικής πολιτικής αυτοκριτικής, επανασύνδεσης με κοινωνικές ομάδες που απομακρύνονται και κυρίως με τη νέα γενιά που αναζητά προοπτική, αξιοκρατία και σταθερότητα.
Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να διαθέτει το σημαντικό πλεονέκτημα της επιτυχημένης κυβερνητικής πορείας και της θεσμικής σοβαρότητας. Όμως η εμπιστοσύνη δεν είναι δεδομένη ούτε μόνιμη. Κερδίζεται καθημερινά.
Παρά τις δυσκολίες, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μεγάλη παράταξη που μπορεί να συνδυάζει τον ρεαλισμό με τη μεταρρυθμιστική προοπτική, τη θεσμική σταθερότητα με την κοινωνική ευθύνη.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό διακύβευμα αυτού του συνεδρίου και όχι τα χειροκροτήματα στην αίθουσα! Να αποδείξει ότι μπορεί να εξελίσσεται, να διορθώνεται και να παραμένει χρήσιμη για τη χώρα και τους πολίτες της.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 17.05.2026
