Γράφει
Βασίλης Κοντογουλίδης
Διαβάζοντας την ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για τη συμφωνία επιστροφής των 48 ιερών κειμηλίων από τη Βουλγαρία, ένιωσα μία ακόμα οδυνηρή έκπληξη. Η Ιερά Σύνοδος για μία ακόμα φορά τοποθετήθηκε δημόσια σαν γραφείο Τύπου της κυβέρνησης χαρακτηρίζοντας στην ίδια κυβερνητική γραμμή ως επιτυχία τη συμφωνία που αντανακλά τη σταθερή συνεργασία πολιτείας και εκκλησίας για την επίτευξη εθνικών στόχων!
Ακόμα και οι επιφυλάξεις που είχε διατυπώσει δημόσια νωρίτερα ο Μητροπολίτης Δράμας δεν πτόησαν την Ιερά Σύνοδο που έδωσε πανηγυρικό χαρακτήρα σε ένα θέμα που χειρίστηκε η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού.
Αλλά η αντίδραση της Ιεράς Συνόδου κανονικά δεν θα έπρεπε να μου προκαλεί έκπληξη. Αντίθετα, θα έπρεπε να την περίμενα διότι αυτά τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά και τα προηγούμενα πέντε χρόνια διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, η δουλικότητα της Ελλαδικής εκκλησίας έναντι της πολιτείας βγάζει μάτια που λέει και ο λαός.
Εδώ οι Ιεράρχες έκαναν γαργάρα τα πρωτοφανή αίσχη που σημειώθηκαν την περίοδο του COVID που άλλαξαν μέχρι και την παραδοσιακή ώρα της Ανάστασης διότι έτσι το ήθελε η κυβέρνηση. Το ίδιο σιωπηλά και ενδοτικά αντιμετώπισαν τη μεγαλύτερη ύβρη που σημειώθηκε την ίδια περίοδο κατά του μυστηρίου της Θείας ευχαριστίας που αποτελεί ένα διαχρονικό θαύμα το οποίο αμφισβητήθηκε από τους μηχανισμούς της κυβέρνησης.
Η ίδια σιωπή διακατέχει την Ιερά Σύνοδο για την καθημερινότητα του λαού, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει για τη στέγαση, τη διατροφή, την ενέργεια, τα καύσιμα, την απασχόληση για τα οποία οι «Άγιοι» ιεράρχες δεν έχουν διατυπώσει ούτε λέξη δημόσια για να μη χαλάσουν το κυβερνητικό αφήγημα.
Αντ’ αυτού δέχτηκαν το ίδιο σιωπηλά την τερατώδη αύξηση των δικών τους μισθών εκτός από ελάχιστες διαφωνίες μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού που μίλησαν για προκλητικές αμοιβές που δεν τις έχουν ανάγκη. Όταν, λοιπόν, η διοικούσα εκκλησία μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία που ενδιαφέρεται για τα κέρδη των μετόχων της που δεν έχουν καμία σχέση με τον απλό λαό είναι επόμενο να μετατρέπεται και σε φερέφωνο της όποιας κυβέρνησης, δεξιάς ή αριστερής.
Δυστυχώς η Ιερά Σύνοδος έχει απωλέσει εδώ και χρόνια την εμπιστοσύνη του σώματος της ζώσας εκκλησίας. Αλλά αυτό ουδόλως φαίνεται να απασχολεί τους Ιεράρχες. Και γιατί να τους απασχολεί αφού ουδόλως λογοδοτούν στους πιστούς τους οποίους θεωρούν πρόβατα χωρίς λόγο και άποψη και απολαμβάνουν τη μονιμότητα της θητείας τους που σε πολλές περιπτώσεις υπερβαίνει και τον μισό αιώνα ζωής!
Η εικόνα αυτή της διοικούσας εκκλησίας με λυπεί αφάνταστα και επιτάσσει κατά την άποψή μου την επιβεβλημένη παραίτηση του εμπνευστή αυτής της αφωνίας, του υπερήλικα επικεφαλής της.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 11.10.2026
