Γράφει
Νίκος Ηλιάδης
“Η εικόνα που έχουμε εμφανίζει ενδείξεις οπαδικού υπόβαθρου”. Αυτή ήταν η εκδοχή που παρουσίασε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη χθες στη Θεσσαλονίκη, για τον θανάσιμο τραυματισμό του 20χρονου Κλεομένη, από 23χρονο, την περασμένη Πέμπτη στην Καλαμαριά. Η θέση αυτή του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη δυσαρέστησε μερίδα των οργανωμένων οπαδών του Δικεφάλου οι οποίοι θα ήθελαν να ακούσουν ότι τα κίνητρα ήταν καθαρά οπαδικά, ώστε να έχουν κι αυτοί έναν “μάρτυρα”, θύμα οπαδικής βίας, να αντιπαραβάλλουν στον Άλκη Καμπανό. Όμως, η προσέγγιση του υπουργού, η οποία φαντάζομαι εδράζεται σε ευρήματα της αστυνομικής έρευνας, είναι ορθή.
Από μόνες τους, οι οπαδικές διαφορές και αντιπαλότητες δεν είναι σε θέση να οπλίσουν νεανικά χέρια. Διαφορετικά θα μετρούσαμε εκατοντάδες θύματα έως τώρα. Άλλωστε, και ο Κλεομένης ήταν μεταξύ αυτών που είχαν εκφράσει τον αποτροπιασμό τους για το φόνο του “αντίπαλου” Άλκη. Βαθύτερες είναι λοιπόν οι αιτίες της νεανικής παραβατικότητας. Τις έχουμε επισημάνει και σε πρόσφατη αρθρογραφία. Αυτό που επισήμανε ο υπουργός είναι ότι τα παιδιά, στην πλειονότητά τους ανήλικα, τα οποία παρακινούμενα από την αγάπη προς την ομάδα τους, στρατεύονται στους διάφορους οπαδικούς συνδέσμους, γίνονται στη συνέχεια υποχείρια οργανωμένων κυκλωμάτων με εγκληματική δράση.
Τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας, οι κάμερες στα γήπεδα, το ηλεκτρονικό εισιτήριο κ.λπ., είχαν αποτέλεσμα, αλλά μόνο... χωροταξικό. Μπορεί να έχει σχεδόν παταχθεί η βία εντός των γηπέδων, όμως δεν έχει εκλείψει. Απλώς έχει μετατεθεί στους γύρω δρόμους και στις γειτονιές. Κι εκεί οι οπαδοί, κυρίως οι ανήλικοι, είναι περισσότερο ευάλωτοι στη στρατολόγησή τους από επιτήδειους.
Ο κ. Χρυσοχοΐδης παρουσίασε χθες και έναν απολογισμό της τελευταίας διετίας, σε εφαρμογή του νέου αθλητικού νόμου, μιλώντας για 1.593 ελέγχους, 147 συλλήψεις, 196 κατηγορούμενους για διάφορα αδικήματα, ενώ εξαρθρώθηκαν και τρεις εγκληματικές οργανώσεις, οι δύο εκ των οποίων δραστηριοποιούνταν στη διακίνηση ναρκωτικών και η μία στο οργανωμένο οπαδικό έγκλημα. Ωστόσο, η άγουρη παραβατικότητα δεν μπορεί να παταχθεί μόνο με την αστυνομία.
Διότι τα νέα προβλήματα δεν λύνονται με παλιές συνταγές. Η γενιά των σημερινών εφήβων και νεαρών ενηλίκων διαφέρει από τις προηγούμενες. Είναι μια γενιά που μεγάλωσε σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης η οποία δημιούργησε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, έφερε ανεργία, πλειστηριασμούς, διαζύγια, ακραία τοξικότητα. Επιπλέον, πρόκειται για παιδιά με έντονα προβλήματα κοινωνικοποίησης, μοναχικά, εθισμένα στις οθόνες. Γι' αυτό και πολλά από αυτά αναζητούν διέξοδο, ρόλους και αναγνώριση μέσα από τους οπαδικούς συνδέσμους.
Παράλληλα με την πάταξη της παραβατικότητας, και πριν από αυτήν, θα πρέπει να υπάρξει πρόληψη. Στο πεδίο αυτό αποφασιστικός είναι ο ρόλος της οικογένειας και του σχολείου, δύο χώρων δηλαδή, στους οποίους κοινωνικοποιούνται και διαπλάθονται οι χαρακτήρες και οι προσωπικότητες των παιδιών. Κι όλα αυτά θα πρέπει να γίνονται στη βάση ενός σχεδίου, με μεθοδικότητα και με συνέργειες ώστε να επιτυγχάνεται το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.
